ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Το Όνειρο είναι η αλήθεια

Πράσινο φεγγάρι, κίτρινο ποτάμι, γαλάζιοι άνθρωποι, ό,τι ονειρευτείς είναι
αλήθεια.

Μέσα από δύο παιδικά μάτια, σε ένα αδέξιο σχέδιο ζωγραφικής, μπορείς να δεις
όλο τον κόσμο όπως θα μπορούσε να είναι. Και τα πιο απίθανα πράγματα γίνονται
εκεί πραγματικότητα.

Μέσα από εκτυφλωτικά χρώματα, η καλή ηλιαχτίδα ζωγραφίζεται σαν άνθρωπος και ο
κακός άνθρωπος εξαφανίζεται σε μια γωνιά του χαρτιού. Μια μακριά άσπρη σκάλα
ανεβαίνει ως τον ουρανό και ­ θαύμα θαυμάτων ­ οι φτωχοί ζουν σαν πλούσιοι. Ο
άπληστος πλούσιος έχει πάρει τη μορφή γαϊδάρου και ο κακός γείτονας που
κυνηγάει τα παιδιά έχει γίνει ένα άσχημο τέρας χωρίς αυτιά.

Ακόμη κι εκεί που ο πόλεμος είναι μια φρικτή καθημερινότητα, τα παιδιά δεν
ζωγραφίζουν νεκρούς, ούτε ξεσπιτωμένους. Ζωγραφίζουν σπίτια με αυλές γεμάτες
δέντρα και παιδιά που παίζουν χαρούμενα και αν ζωγραφίσουν καμιά βόμβα, αυτή
πέφτει έξω από την αυλή τους και δεν τραυματίζει κανέναν.

Πότε πότε, μόνο, αφήνουν να διαφανεί η απελπισία της παιδικής ψυχής μπροστά
στις φρικαλεότητες που ζουν. Όπως τα σκίτσα των παιδιών της Παλαιστίνης που τα
θυμάμαι ακόμη, κι ας πέρασε καιρός από τις μέρες που ήμουν εκεί. Μακριές
ανθρώπινες φιγούρες με τεράστια μελαγχολικά μάτια και ολόγυρα φωτιές, πολλές
φωτιές. Συνήθως, όμως, προτιμούν να ζωγραφίζουν τον κόσμο όπως θα τον ήθελαν.
Τα όνειρα είναι μόνο όνειρα γι’ αυτούς που δεν θέλουν την αλήθεια. Αλλά για τα
παιδιά η αλήθεια είναι το όνειρο.

Θέλουμε να ζούμε σε έναν κόσμο σαν αυτόν που ζωγραφίζουμε, έγραψαν παιδιά του
Δημοτικού σε διαγωνισμό της Γιουνισέφ με θέμα «Τα δικαιώματά μου». Πράσινο
φεγγάρι, κίτρινο ποτάμι. Στον κόσμο των θαυμάτων της παιδικής ηλικίας είναι
κανείς λεύτερος να σκεφτεί ό,τι ποθεί η ψυχή του.