Ζούμε το όνειρο
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά  |
|
Ο… αρχιτέκτονας της πρόκρισης Βαγγέλης Αλεξανδρής. Ο Βαγγέλης Βουρτζούμης |
Τα τελευταία δευτερόλεπτα του δεύτερου ημιτελικού με την Ούνιξ Καζάν έτρεχαν
σαν… νεράκι, αλλά ο Βαγγέλης Αλεξανδρής ήταν ήδη αλλού.
Οι συνεργάτες του, με πρώτο τον Νίκο Λινάρδο ήδη τον αγκάλιαζαν, όμως ο
«Τίγρης» έβλεπε εκείνη τη στιγμή όλη του τη ζωή να περνά μπροστά του σε
κλάσματα του δευτερολέπτου. Ένας από τους πιο άξιους προπονητές του ελληνικού
μπάσκετ πατούσε ένα από τα κορυφαία σκαλιά της καριέρας του, οδηγώντας σε
τελικό Ευρωπαϊκού Κυπέλλου το Μαρούσι, μία ομάδα που σε λίγα χρόνια από τα
αλώνια της Β’ Εθνικής και αργότερα της Α2, έφτασε να αποτελεί ένα
συγκρότημα-μοντέλο. Η κόρνα της γραμματείας ακούστηκε και ο Αλεξανδρής είχε,
ήδη, φύγει για την εξέδρα, παίρνοντας στην αγκαλιά του τον πρόεδρο του
συλλόγου Άρη Βωβό (ο άνθρωπος που στήριξε σε δύσκολες στιγμές τον σύλλογο).
Από εκεί πηγαίνοντας στα αποδυτήρια ένιωσε να «λυγίζει», αλλά συγκράτησε τα
δάκρυά του και σχημάτισε στο κινητό του τον αριθμό τηλεφώνου του σπιτιού του
για να ενημερώσει την γυναίκα του. Βλέπετε η σύντροφος της ζωής του έχει να
δει από κοντά παιχνίδι του «Τίγρη» από τότε που ήταν παίκτης στον Άρη!
«Είναι το γούρι μας και γι’ αυτό με το που τελειώνει ο αγώνας της τηλεφωνώ
αμέσως, αφού δεν βλέπει ούτε τηλεόραση. Αν δεν δεχθεί τηλεφώνημα από μένα ή
συγγενή μου λίγη ώρα μετά το τέλος του εκάστοτε αγώνα, αρχίζει να
προετοιμάζεται για το πώς θα με υποδεχθεί στο σπίτι, αφού καταλαβαίνει πως
χάσαμε» εξομολογείται στην «ΟΜΑΔΑ» ο Βαγγέλης Αλεξανδρής που ήταν δύσκολο να
κοιμηθεί το βράδυ του αγώνα: «Πώς να κοιμηθείς, ύστερα από τέτοια πρόκριση;
Συν το γεγονός πως ο πρόεδρος είχε κλείσει νυχτερινό κέντρο και δεν μπορούσα
να μην αφήσω τα παιδιά να διασκεδάσουν ένα βράδυ. Όλο τον χρόνο στην… πρίζα
τους έχω, τους χρωστούσα και ένα γλέντι».
Όσο για το τι δώρο σκέφτεται να τους κάνει για τη μεγαλειώδη εμφάνιση;
«Το θέμα είναι να βρούμε λίγο χρόνο και να τους βγάλω έξω για ένα τραπέζι.
Τους το χρωστάω και για τη γιορτή μου. Ειλικρινά τούς ευχαριστώ και οφείλω να
ομολογήσω πως μου έκανε εντύπωση ότι στο τέλος του ματς είχαν συνειδητοποιήσει
τι είχαν πετύχει. Μπαίνοντας στα αποδυτήρια είδα τον Εφθίμοφ πεσμένο στο
πάτωμα να κρατάει το κεφάλι του και να λέει: “Θέε μου τι ήταν αυτό που
κάναμε”. Κατάλαβα πως για όλους μας εκείνη τη στιγμή έβγαινε αληθινό ένα
όνειρο, μία φαντασίωση που είχαμε από την αρχή της χρονιάς. Δεν ήταν μία και
δύο οι φορές που μιλούσαμε στην προπόνηση και φανταζόμαστε όλοι να ταξιδεύουμε
για τον τελικό ενός Ευρωπαϊκού Κυπέλλου και στο αεροπλάνο να είναι και οι
δικοί μας άνθρωποι που είναι κοντά μας σε όλη μας τη ζωή».
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟΝ ΒΩΒΟ
«Δεν είναι εύκολο και η κούραση στην ομάδα ήταν εμφανής πολλές φορές.
Ειλικρινά χωρίς Ευρώπη η ομάδα θεωρώ πως θα κέρδιζε τουλάχιστον δύο θέσεις
στην κατάταξη του πρωταθλήματος» λέει ο Αλεξανδρής που δεν ξεχνά την προσφορά
του Άρη Βωβού.
«Τέτοιοι άνθρωποι δεν πρέπει να φύγουν από το μπάσκετ. Ξέρεις τι είναι να
βάζει 300-500 εκατομμύρια χωρίς να απαιτεί τίποτα προκαταβολικά από την ομάδα
και να μην σε φορτώνει με άγχος; Κοντά μας είναι και ο δήμος, ενώ μεγάλη
δουλειά έκανε και ο κόσμος που ήταν εκπληκτικός. Ο τελικός είναι ένα ξεχωριστό
παιχνίδι με τις δικές του ιδιαιτερότητες, αλλά έως τις 17 Απριλίου έχουμε
αρκετό καιρό» τονίζει ο Βαγγέλης Αλεξανδρής.
Google news
