ΔΡΟΜΟΙ

Η Κλάραμπελ…

… η συμπαθής αγελάδα του Ντίσνεϊ, έπεσε χθες κι αυτή θύμα του αφθώδους
πυρετού. Η επιδημία μόλυνε και την Ντίσνεϊλαντ του Παρισιού. Τα άλογα που
σέρνουν τις άμαξες «αποσύρθηκαν» από την κυκλοφορία. Ο πυρετός «καίει» το
θεματικό πάρκο του Γουόλτ Ντίσνεϊ. Ποιος πήγε εκεί τον ιό; Ανώφελο το ερώτημα
σε μια εποχή που οποιοσδήποτε Βρετανός που κουβαλάει τον ιό στα παπούτσια του
μπορεί να μπει σε ένα αεροπλάνο και να τον μεταδώσει από το Παρίσι μέχρι το
Τέξας. Το παγκοσμιοποιημένο εμπόριο αγαθών και υπηρεσιών, η διακίνηση ζώων από
χώρα σε χώρα και η πυκνότητα των διηπειρωτικών αεροπορικών ταξιδιών σημαίνουν
πως καμιά χώρα δεν έχει ανοσία σε οποιοδήποτε γνωστό ή άγνωστο ιό.

Ο ΟΗΕ…

… με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας, έχει διακηρύξει πως όλες οι χώρες
του κόσμου κινδυνεύουν από τις «τρελές αγελάδες». Από το 1986, όταν
εντοπίστηκε για πρώτη φορά η νόσος στη Βρετανία, το βρετανικό κρέας εξαγόταν
σε όλον τον κόσμο. Ώσπου ανακαλύφθηκε πως μια παραλλαγή της νόσου μπορεί να
είναι μοιραία και για τους ανθρώπους. Πρόσφατη έρευνα της Αμερικανικής
Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων διαπιστώνει πως ένα στα τέσσερα σφαγεία και
εργοστάσια επεξεργασίας ζωοτροφών δεν πληρούν τους όρους που έχουν τεθεί για
την πρόληψη της νόσου των «τρελών αγελάδων». Ερευνώντας κανείς το πρόβλημα,
καταλήγει στο συμπέρασμα πως όλες αυτές οι ασθένειες συνδέονται με το
οικονομικό περιβάλλον το οποίο επιτρέπει την ανάπτυξή τους.

Η σύγχρονη…

… κτηνοτροφική μονάδα όχι απλώς επιτρέπει αλλά ανοίγει τον δρόμο στην
εκδήλωση επιδημιών. Άλλοτε, ένα σωρό αρρώστιες, από την πανώλη και τη σύφιλη
μέχρι τη φυματίωση, μεταδίδονταν από τους ανθρώπους στα ζώα. Όμως, τότε, ούτε
έκαιγαν ούτε έσφαζαν τα άρρωστα ζώα, παρά μονάχα αν ήταν λυσσασμένα. Τι άλλαξε
από τότε μέχρι τώρα; Σήμερα στοιβάζουμε χιλιάδες γενετικώς ομοιόμορφα ζώα σε
ανθυγιεινούς στάβλους όπου τα μικρόβια κάνουν πανηγύρι. Ανακυκλώνουμε ζωικά
περιττώματα και απόβλητα σφαγείων και τα κάνουμε ζωοτροφές. Μεταφέρουμε ζώα
και κρέατα μαζικά και σε μεγάλες αποστάσεις και έτσι μεγαλώνουμε τον κίνδυνο
να μολυνθούν. Η ειρωνεία είναι πως αυτό το μοντέλο παραγωγής, που βάζει το
οικονομικό κέρδος πάνω από την υγεία των ζώων, είναι μακροπρόθεσμα ζημιογόνο.
Βουνά από ζωικά απόβλητα μολύνουν τον αέρα και το νερό, χαλάνε τα
οικοσυστήματα και ερημώνουν την ύπαιθρο. Η κατάχρηση αντιβιοτικών δημιουργεί
νέα ανθεκτικά μικρόβια (οι αμερικανικές κτηνοτροφικές μονάδες καταναλώνουν 10
φορές περισσότερα αντιβιοτικά από ό,τι ο ανθρώπινος πληθυσμός.)

Το πρότυπο…

… παραγωγής όμως δεν είναι υποχρεωτικό να είναι τόσο αρρωστημένο. Άλλο να
παράγεις βίδες και άλλο κρέας. Δεν είναι σύμπτωση που δεν έχει εμφανιστεί ούτε
μια «τρελή» αγελάδα στις ευρωπαϊκές κτηνοτροφικές μονάδες που δεν ταΐζουν τα
ζώα τους με σφάγια, τα αφήνουν ελεύθερα στο ύπαιθρο και φροντίζουν για την
καλή τους υγεία. Έτσι ακριβώς κάνουν στη Σουηδία. Επιτέλους, από το
παγκοσμιοποιημένο εμπόριο και τις παγκοσμιοποιημένες αρρώστιες, καλό δεν θα
ήταν να περάσουμε και στην παγκοσμιοποιημένη προστασία της δημόσιας υγείας;