Καθηγητές αποκαλύπτουν τέσσερις μύθους για τα ελληνικά δάση

Δεν γνωρίζουμε την έκταση που καλύπτουν τα δάση στην Ελλάδα σήμερα. Αλλά και
όσα ξέρουμε για την προστασία και την αξία των ελληνικών δασών είναι ελλιπή
και συχνά λανθασμένα. Τέσσερις επιστήμονες δασολόγοι και καθηγητές οικολογίας
μιλούν στα «ΝΕΑ» και αποκαλύπτουν μύθους και αλήθειες για τα δάση.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του WWF Ελλάς με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα
Δασοπονίας, τα δάση έχουν απογραφεί μόνο μία φορά. Ήταν μία διαδικασία που
κράτησε 20 χρόνια και ολοκληρώθηκε το 1985 με αποτέλεσμα σήμερα η εικόνα να
είναι πολύ διαφορετική και εξαιτίας των πυρκαγιών. «Ακόμα και η κατάρτιση
δασικών χαρτών σταμάτησε με την διακοπή χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση
του Κτηματολογίου», αναφέρει ο κ. Αριστοτέλης Παπαγεωργίου, υπεύθυνος δασικών
προγραμμάτων του WWF.

Τέσσερις μύθους για τα ελληνικά δάση αποκαλύπτουν καθηγητές δασολογίας και
οικολογίας.

1. «Το δάσος που δεν θα γίνει τόπος βοσκής μετά την πυρκαγιά θα
επανέλθει από μόνο του. Η αναδάσωση δεν χρειάζεται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα
το δάσος του Αγίου Όρους, το οποίο μετά τη φωτιά αναγεννήθηκε φυσικά», εξηγεί
ο καθηγητής Οικολογίας κ. Νίκος Μάργαρης. Τα μεσογειακά δάση έχουν φυσικούς
μηχανισμούς αναγέννησης για να αντιμετωπίζουν τις φωτιές, με την προϋπόθεση
όμως ότι δεν θα υποστούν ανθρώπινη παρέμβαση όπως η ξύλευση, η βοσκή και η
αναδάσωση.

2. Η πυροπροστασία των δασών είναι υπόθεση και των χειμερινών μηνών ενώ
τα δάση δεν απειλούνται μόνο από τις φωτιές. «Είναι απαραίτητη η σχεδίαση
διαχειριστικής πολιτικής των δασών. Κατά τους θερινούς μήνες θα πρέπει να
απομακρύνονται από τις δασικές εκτάσεις τα λύματα, τα οποία όταν παραμένουν
βοηθούν την εξέλιξη της φωτιάς», εξηγεί ο κ. Γαβριήλ Ξανθόπουλος, δασολόγος
και σύμβουλος στο υπουργείο Δημοσίας Τάξεως.

3. Τα ζώα, τα φυτά και οι μικροοργανισμοί δεν εξαφανίζονται με τις
φωτιές. «Οι μεταβολές που συντελούνται βρίσκονται μεταξύ των ορίων αντοχής των
ζώων και σύντομα ανακάμπτουν. Ιδιαίτερα τα σπονδυλωτά συχνά περιέρχονται σε
κατάσταση πανικού και απομακρύνονται πριν καούν. Με την πυρκαγιά αυξάνεται το
pH του εδάφους και αυτό ευνοεί τα βακτήρια που ευδοκιμούν στα αλκαλικά
περιβάλλοντα», αναφέρει η κ. Μαργαρίτα Αριανούτσου, αναπληρώτρια καθηγήτρια
Οικολογίας. Κάποια φυτά κρύβουν τους σπόρους τους κάτω από το έδαφος εκεί όπου
δεν φτάνει η φωτιά.

4. Η μείωση των ελληνικών δασών δεν είναι τόσο εκτεταμένη. «Τα δάση
έχουν αυξηθεί στις ηπειρωτικές περιοχές. Με τη μείωση της βοσκής και τον
έλεγχο της λαθροϋλοτομίας, πολλά εγκαταλελειμμένα χωριά μετατρέπονται σε
δάση», λέει ο κ. Μαρκάλας. Αλλά και οι δασικές εκτάσεις πριν από 200 χρόνια
δεν κάλυπταν το 50% της χώρας, όπως πιστεύεται. «Σε στατιστική που έκανε ο
Βαυαρός πρόξενος Στρονγκ το 1938 τα δάση κάλυπταν μόνο το 18%. Πιστέψαμε ένα
ψέμα που είπε κάποιος πριν από 100 χρόνια στον Μεταξά με απώτερο σκοπό να
σταματήσει τη βόσκηση των γιδιών», αναφέρει ο κ. Μάργαρης.