ΠΡΟΣΩΠΑ Ο δήμαρχος της αλλαγής

Με τη νίκη του στο Παρίσι, έπειτα από έναν αιώνα κυριαρχίας της δεξιάς, ο
Μπερτράν Ντελανοέ έσωσε την Κυριακή την τιμή των Γάλλων σοσιαλιστών.

Μπερτράν Ντελανοέ: «Θέλουμε να βάλουμε το Παρίσι πάλι σε κίνηση»

Στη νικητήρια ομιλία του, ο νέος δήμαρχος της Πόλης του Φωτός χαιρέτισε την
αλλαγή στην πρωτεύουσα και μίλησε για “νίκη του θάρρους και της λογικής”. Οι
Παριζιάνοι, τόνισε, “έκαναν μια επιλογή που απαιτεί την ανανέωση της
κουλτούρας και της δημοκρατικής πρακτικής, αλλά και μια βαθιά αλλαγή στη
δημοτική διαχείριση”. Βούλησή του, πρόσθεσε, είναι να κάνει το Δημαρχείο
“σπίτι των Παριζιάνων”.

Ο Μπερτράν Ντελανοέ, ο οποίος στις 30 Μαΐου κλείνει τα 51, θα εκλεγεί επισήμως
δήμαρχος από το δημοτικό συμβούλιο την ερχόμενη Κυριακή. Θα πρέπει να
καταρτίσει αμέσως τον προϋπολογισμό του 2001 για το Παρίσι ­ μια πόλη
πραγματική επιχείρηση, με ετήσιο προϋπολογισμό πέντε δισ. ευρώ και 40.000
δημοτικούς υπαλλήλους. Αλλά ο Ντελανοέ δεν είναι ούτε καινούργιος στο Παρίσι,
όπου εκλέγεται από το 1977, ούτε νέος στην πολιτική, αφού έχει θητεύσει δίπλα
στον Λιονέλ Ζοσπέν και διετέλεσε εκπρόσωπος του Σοσιαλιστικού Κόμματος στη
δεκαετία του ’80. Ωστόσο, πριν από ένα χρόνο ουδείς πίστευε ότι θα
επικρατούσε, όχι μόνο εις βάρος του δεξιού αντιπάλου του, του πρώην υπουργού
και προέδρου της Βουλής Φιλίπ Σεγκέν, αλλά ούτε καν έναντι των ενδοκομματικών
αντιπάλων του για το χρίσμα, αφού επρόκειτο για “πρωτοκλασάτα” στελέχη όπως ο
Ντομινίκ Στρως-Καν ή ο Τζακ Λανγκ.

Ωστόσο ο Ντελανοέ, ο οποίος γεννήθηκε το 1950 στην Τυνησία, σπούδασε σε
καθολικά σχολεία και έκανε καριέρα ως σύμβουλος σε θέματα επικοινωνίας,
κατάφερε να μετατρέψει σε προσόν τη σχετική ανωνυμία του, κάνοντας προεκλογική
εκστρατεία σπίτι με σπίτι. Όταν του έλεγαν ότι δεν έχει χάρισμα, απαντούσε
εκνευρισμένος πως “πραγματικό χάρισμα είναι ο δεσμός που δημιουργεί ο
υποψήφιος με τους πολίτες”. Είχε το θάρρος να ανακοινώσει από τηλεοράσεως την
ομοφυλοφιλία του και η ειλικρίνειά του λειτούργησε τελικά υπέρ του μεταξύ των
ψηφοφόρων. Όσο για την “αλλαγή” στην πρωτεύουσα, την όρισε προεκλογικά ως
εξής: “Θέλω να διπλασιάσω τον προϋπολογισμό για τον πολιτισμό. Αντιπροσωπεύει
λιγότερο από 5% του συνολικού, ενώ όλες οι μεγάλες γαλλικές και ευρωπαϊκές
πόλεις αφιερώνουν στον πολιτισμό από 12% έως 15% των δαπανών τους. Πέρα από τα
μουσεία, είναι η δημιουργία. Θέλουμε να βάλουμε πάλι σε κίνηση αυτή την πόλη,
να δώσουμε χώρο στη δημιουργικότητα, στο θέατρο του δρόμου, στη μουσική, στις
πλαστικές τέχνες. Και δεν θα περιοριστούμε στο πολιτιστικό μέτωπο… Έχουμε
διατυπώσει προτάσεις για τραμ, για τη δημιουργία ασύλων για τους αστέγους, για
την τοπική δημοκρατία… Είμαστε η αλλαγή. Έπειτα από εκατό χρόνια”.