Πρόσωπα Στα σύνορα της Ευρώπης του Σένγκεν

Μαρί Ντορινύ: «Δημιουργούμε έναν πληθυσμό χιλιάδων περιπλανώμε-νων…»

Φωτορεπόρτερ του πρακτορείου Sipa, η Μαρί Ντορινύ αφιέρωσε τα τρία τελευταία
χρόνια σ’ ένα ρεπορτάζ για τη λαθραία διακίνηση ανθρώπων στα σύνορα της
Ευρώπης του Σένγκεν. «Ήθελα να δείξω πώς η Ευρώπη προσπαθεί να προστατέψει τα
σύνορά της και ταυτόχρονα τον παραλογισμό αυτής της πολιτικής, επειδή
δημιουργούμε έτσι έναν πληθυσμό χιλιάδων περιπλανώμενων οι οποίοι, όσο δεν
καταφέρνουν να περάσουν, πηγαίνουν από στρατόπεδο σε στρατόπεδο, από σύνορα σε
σύνορα», λέει στη «Λιμπερασιόν». «Οι άνθρωποι αυτοί έχουν εγκαταλείψει τα
πάντα πίσω τους. Θα επιχειρούν να περάσουν μέχρι να το καταφέρουν». Για κάθε
λαθρομετανάστη που εντοπίζεται στα σύνορα, υπολογίζεται ότι τρεις καταφέρνουν
να περάσουν το δίχτυ. Με άλλα λόγια, μέσα σε ένα χρόνο, πολλές εκατοντάδες
χιλιάδες Αφγανοί, Ταμίλ, Κινέζοι, Κούρδοι, Ρουμάνοι, Ουκρανοί, Βούλγαροι και
Κοσοβάροι περνούν το σιδηρούν παραπέτασμα που έχει φτιάξει το Σένγκεν για να
προστατευτεί το ευρωπαϊκό Ελντοράντο.

Η Μαρί Ντορινύ έκανε το ρεπορτάζ της στα σύνορα της Γερμανίας και της Αυστρίας
με την Τσεχία, την Πολωνία, τη Σλοβακία, την Ουγγαρία. «Χρειάστηκα τρεις μήνες
για να εντοπίσω τα σημαντικότερα σημεία και να πάρω τις απαραίτητες άδειες. Τα
ρεπορτάζ διήρκεσαν τέσσερις μήνες, από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο του
1999». Έμεινε πολύ καιρό με τους αστυνομικούς των συνόρων, ανθρώπους που έχουν
την αίσθηση ότι τους ζητούν «να αδειάσουν τον ωκεανό με το κουταλάκι του
γλυκού». «Η δουλειά τους είναι να αντιμετωπίζουν παραβάτες και εγκληματίες, κι
αντί γι’ αυτό βρίσκονται να κυνηγούν κακόμοιρους ανθρώπους που προσπαθούν να
ξεφύγουν από τη φτώχεια ή τη φρίκη του πολέμου. Ψυχολογικά είναι πολύ επίπονο.
Ελάχιστοι από τους αστυνομικούς αυτούς έχουν το αίσθημα ότι πολεμούν στην
πρώτη γραμμή μια εισβολή που απειλεί τις χώρες τους… Συχνά προσφέρουν ζεστό
τσάι στους μετανάστες που πιάνουν ή ακόμη βάζουν και ρεφενέ για να τους δώσουν
κάτι να φάνε. Το είδα πολλές φορές με τα μάτια μου».

Σε κάθε περίπτωση όμως, οι λαθρομετανάστες αντιμετωπίζονται κατά τη σύλληψή
τους ως κοινοί εγκληματίες. Τους περνούν χειροπέδες, τους γράφουν έναν αριθμό
αναγνώρισης στο χέρι. Τους παίρνουν δακτυλικά αποτυπώματα και τους
φωτογραφίζουν. «Οι περισσότεροι κουβαλάνε μαζί τους τρομερές ιστορίες.
Πίστευαν ότι η Ευρώπη ήταν η γη των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Δεν μπορούν να
καταλάβουν γιατί δεν τους θέλουμε και γιατί τους συμπεριφερόμαστε έτσι».

Μετά τη σύλληψη και την απέλασή τους, είναι σίγουρο ότι θα επιχειρήσουν και
πάλι τη λαθραία είσοδό τους στο ευρωπαϊκό όνειρο. Άλλωστε η τιμή που έχουν ήδη
πληρώσει προβλέπει γενικά τρεις απόπειρες. Και όλοι τους επαναλαμβάνουν το
ίδιο: δεν υπάρχει θέμα να επιστρέψουν εκεί απ’ όπου ξεκίνησαν.