ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Χαρτοκόφτης όπως… Καλάσνικοφ

Αγαπημένε μου Χρήστο, σε ευχαριστώ πολύ για τον κομψότατο ασημένιο χαρτοκόφτη
που μου χάρισες. Δυστυχώς, είναι καταδικασμένος να παραμείνει στο γραφείο μου,
καθώς είναι αδύνατον να τον μεταφέρω στο σπίτι. Πήρα το στιγμόμετρο και
μέτρησα τη λεπίδα του. Ξεπερνάει τους επτά πόντους που απαιτεί ο νόμος για να
μη χαρακτηρισθεί όπλο. Ξέρεις, τις προάλλες αυτό το ειδικό σώμα της
αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας έσυρε στα αστυνομικά τμήματα σοβαρούς
επαγγελματίες, φιλήσυχους πολίτες, γιατί βρήκε στο αυτοκίνητό τους μαχαίρι με
λεπίδα εννιά πόντων. Λειτούργησε ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός, εφαρμόστηκαν
κατά γράμμα όλες οι νόμιμες διαδικασίες ­ σύλληψη, κράτηση στο αστυνομικό
τμήμα, αποτυπώματα, μεταγωγή στα δικαστήρια, άσκηση δίωξης από την εισαγγελία,
παραπομπή στο Αυτόφωρο και τελικά αθώωση. Τουλάχιστον η Δικαιοσύνη κατάλαβε
περί τίνος επρόκειτο.

Χρήστο μου, φοβάμαι να το μεταφέρω με το αυτοκίνητο ή να το βάλω στην τσάντα
μου γιατί έχει και σουβλερή μύτη. Η πιστοποίηση της ταυτότητάς μου, της
νομιμότητας του αυτοκινήτου και της εν γένει συμπεριφοράς μου δεν νομίζω ότι
θα τους πείσει ότι είναι χαρτoκόφτης, ουχί παγοκόφτης ή άλλο εγχειρίδιο.
Άλλωστε, αυτοί θα έχουν πράξει το καθήκον τους. Άσε που θα έχουν καταγράψει
μία ακόμη σύλληψη στο ενεργητικό τους. Ε, δεν είμαι και ο Πάσαρης, βέβαια,
αλλά ένας εν δυνάμει μαχαιροβγάλτης μπορεί και να είμαι. Πέταξα και τα
μαχαίρια που χρησιμοποίησε η μαμά μου για να βγάλει χόρτα. Ήταν μεγάλα, μυτερά
και με γερή λεπίδα, γιατί, ξέρεις, στη Μάνη τα χόρτα βγαίνουν μέσα από τις
πέτρες. Σκέπτομαι να μεταφέρω το μαχαίρι, μόνο, όταν πεισθώ πως το
συγκεκριμένο σώμα δεν έχει μόνο δυνατούς προσαγωγούς αλλά και μυαλό…

Σε φιλώ

ΥΓ: Την επόμενη φορά στείλε μου σοκολάτες…