Προσπάθεια για φιλί της ζωής…

Μην υποτιμάτε τον Αβραμόπουλο! Η χρονική στιγμή που επέλεξε για να
ανακοινώσει το όνομα και το έμβλημα του κόμματός του «έκλεψε» τα φώτα της
δημοσιότητας από την Κεντροαριστερά.

Και αυτό, ενώ πολλοί πίστευαν, ότι λόγω της χθεσινής ομιλίας του Πρωθυπουργού
στη «Μ. Βρετανία» και της επίσημης συγκρότησης του Φόρουμ το Σάββατο, η
τρέχουσα εβδομάδα της «ανήκε».

Τι σημαίνει όμως Κεντροαριστερά; Η πολιτική συμμαχία που φαντάζονται κάποια
στελέχη της Αριστεράς ως στρατηγική απάντηση στον Αβραμόπουλο δείχνει
ανέφικτη. Επιπλέον, ο όρος έχει ενοχοποιηθεί. Στο ΠΑΣΟΚ πιστεύουν ότι
χρησιμεύει ως άλλοθι «για να τακτοποιηθούν κάποιοι και ενδεχομένως να
παραμεριστούν κάποιοι άλλοι», ενώ η ηγεσία του ΣΥΝ την υποπτεύεται ως όχημα
για την «άλωση» του κομματικού της χώρου.

Ο Κώστας Σημίτης έκανε τον όρο σημαία από τις αρχές της δεκαετίας του ’90.
Όταν έγινε Πρωθυπουργός, η Κεντροαριστερά βρέθηκε στο επίκεντρο των πολιτικών
προβληματισμών. Στη συνέχεια, το εγχείρημα ατόνησε. Υπάρχουν όμως, ιδιαίτερα
στον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ, ανένταχτα στελέχη, κινήσεις και
πρωτοβουλίες που επιμένουν. Μήπως ματαιοπονούν; Έχει μέλλον η Κεντροαριστερά;

«Έχουμε υστερήσει, δεν έχουμε εγκαταλείψει όμως το εγχείρημα», επισημαίνουν
στελέχη του ΠΑΣΟΚ που στηρίζουν την Κεντροαριστερά. Και προσθέτουν, πως πολλοί
το έχουν συλλάβει εσφαλμένα: «Είναι λάθος να ταυτίζουμε την Κεντροαριστερά με
την προσχώρηση της Δαμανάκη ή του Σουφλιά. Δεν παρέχουμε πολιτική στέγη, αλλά
συνεργασία στη σύγχρονη διακυβέρνηση. Μιλάμε για κοινό στόχο, όχι για
συναλλαγή. Πολιτική συνάντηση σημαίνει συμφωνία σε πολιτικές». Συμφωνία σε
πολιτικές διεκδικεί και το Φόρουμ για την Κεντροαριστερά που ιδρύουν η ΑΕΚΑ,
το Δίκτυο, η Πρωτοβουλία και ανένταχτα στελέχη του αριστερού και οικολογικού
χώρου το Σάββατο. Σύμφωνα με την ιδρυτική διακήρυξη «η μετατροπή του
εκσυγχρονιστικού εχγειρήματος σε συνολικό όραμα αλλαγής με συνεκτικές
μεταρρυθμίσεις σε όλους τους τομείς απαιτούν να συγκροτηθεί η Κεντροαριστερά
ως λειτουργική, ευρεία και πολυφωνική παράταξη, η οποία θα περικλείει δυνάμεις
με διαφορετικές ταυτότητες, ιστορίες και προελεύσεις». Ο Νίκος Μπίστης, ο
οποίος έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο για τη διαμόρφωση του χώρου, επισημαίνει ότι
το Φόρουμ συμπορεύεται κριτικά στο εκσυγχρονιστικό εγχείρημα. Επιδιώκει όμως
μια θεσμική συνεννόηση με το ΠΑΣΟΚ. Στελέχη του ΠΑΣΟΚ που στηρίζουν την
υπόθεση της Κεντροαριστεράς επισημαίνουν ότι «παρακολουθούν με ενδιαφέρον τους
προβληματισμούς και την κινητικότητα» που εκδηλώνονται. Όταν ερωτώνται όμως
για το ποια μορφή θα μπορούσε να πάρει μια συνεργασία στα πλαίσια του
εγχειρήματος της Κεντροαριστεράς, προκρίνουν μια συνύπαρξη σε πολλά επίπεδα
«είτε σε κυβερνητικό είτε σε αυτοδιοικητικό είτε σε κρατικό επίπεδο».

Αυτό που προτείνεται όμως είναι ασαφές, τόσο για το Φόρουμ όσο και για στελέχη
του ΣΥΝ που επιθυμούν τη συγκρότηση της Κεντροαριστεράς. Καταλογίζουν στο
Μαξίμου ατολμία και έλλειψη συγκεκριμένων προγραμματικών πρωτοβουλιών. Η
δημιουργία του Φόρουμ πάντως αυξάνει την πίεση. Όπως επισημαίνει η ιδρυτική
διακήρυξη «το εκσυγχρονιστικό εγχείρημα βρίσκεται σε κίνδυνο» και τώρα
«απαιτείται η μετατροπή του σε συνολικό όραμα αλλαγής με εξάλειψη των λόγων
που αναπαράγουν ένα κλίμα στασιμότητας και απογοήτευσης».

50 προσωπικότητες

Την ιδρυτική διακήρυξη του Φόρουμ υπογράφουν μέχρι στιγμής περίπου 50
προσωπικότητες και μεταξύ άλλων ο υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ Ηλίας Ευθυμιόπουλος, η
ευρωβουλευτής Μ. Ζορμπά (ΠΑΣΟΚ), οι πρώην βουλευτές Σ. Δανέλλης (ΣΥΝ), Π.
Παρασκευόπουλος (ΠΑΣΟΚ) και οι Γ. Βούλγαρης, Ρ. Σωμερίτης, Ρ. Εδιάρογλου, Π.
Αθανασόπουλος, Θ. Λίποβατς, Θ. Γεωργακόπουλος, Μ. Μοδινός, Φ. Ιωάννου, Α.
Πουλαρίκας, Γ. Τούντας, Χ. Ρομπολίτης, Π. Ιωακειμίδης, Α. Μπελιμπασάκης, Θ.
Μπενάκης, Α. Δρέττα, Ε. Καζαλότι.