Μαθήματα για γονείς

<

Σύγχυση γονέων. «Ειλικρινά πίστευα ότι πάνω από το 1,5 μέτρο, μπορούσε να κάνει ό,τι θέλει!». (Σκίτσο του Pessin από τη «Le Monde»)

Ο Μάης του ’68 και τα συνθήματά του είναι ήδη μακριά. Η γαλλική Αριστερά δεν
φοβάται πλέον να υπερασπιστεί ανοιχτά την ενίσχυση της γονικής εξουσίας. Η
Σεγκολέν Ρουαγιάλ, υπουργός αρμόδια για θέματα οικογένειας και παιδιών,
παρουσίασε, στις 27 Φεβρουαρίου, μία σειρά από μέτρα που φιλοδοξούν να φέρουν
τους Γάλλους γονείς αντιμέτωπους με τις ευθύνες τους.

Η Γαλλίδα υπουργός επιφορτίστηκε με τη δύσκολη αυτή αποστολή τον Ιούνιο του
2000, στη διάρκεια της ετήσιας Διάσκεψης για την Οικογένεια. Συνέστησε λοιπόν
μία διυπουργική ομάδα εργασίας (με τη συνεργασία εννέα υπουργείων, διαφόρων
διοικητικών υπηρεσιών, συλλόγων και νομικών), η οποία μελέτησε το θέμα επί
οκτώ μήνες. Τα μέτρα που παρουσίασε την Τρίτη είναι προϊόν αυτής ακριβώς της
προσπάθειας.

«Δεν πρέπει να συγχέουμε την εξουσία με την απολυταρχία! Βάσει του αστικού
κώδικα, η γονική εξουσία είναι μία έννοια που συνεπάγεται τόσο δικαιώματα όσο
και υποχρεώσεις», σπεύδει να υπενθυμίσει η Σεγκολέν Ρουαγιάλ, η οποία θεωρεί
ότι ανέλαβε την ευθύνη να «εκσυγχρονίσει» αυτή την έννοια: «Οι γονείς πρέπει
να ανακτήσουν κάποια μορφή εξουσίας προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις
παρεκτροπές ­ την επικίνδυνη και αγενή συμπεριφορά ­ των παιδιών τους. Πρέπει
να “ανατραπεί” αυτό το καθεστώς ανεξέλεγκτης ελευθερίας μέσα στο οποίο ζουν
πολλά παιδιά και το οποίο έχει συχνά τις βάσεις του στις τύψεις των
διαζευγμένων γονέων. Χωρίς φραγμούς, χωρίς όρια, οι νέοι γίνονται ανώριμοι
ενήλικοι. Πρέπει να βοηθήσουμε όλους τους πατέρες και τις μητέρες, όποιες κι
αν είναι οι συνθήκες ζωής τους, να ασκήσουν αυτή την εξουσία».

Τα καθήκοντα

Σχέσεις στοργής. Η γαλλική Αριστερά δεν διστάζει πλέον να ταχθεί ανοιχτά υπέρ της ενίσχυσης της γονικής εξουσίας

Αυτό που επιζητεί ουσιαστικά η Γαλλίδα υπουργός, είναι να «ενισχύσει» την
έννοια της εξουσίας με «την έννοια του καθήκοντος». Προτείνει, λοιπόν, μεταξύ
άλλων, να διαβάζονται την ώρα της γαμήλιας τελετής όχι μόνον οι συζυγικές
υποχρεώσεις αλλά και τα βασικά άρθρα του αστικού κώδικα που αφορούν τις
γονικές υποχρεώσεις. Όσον αφορά τους ανύπαντρους γονείς, η Ρουαγιάλ επιθυμεί
να επισημοποιήσει τη διαδικασία αναγνώρισης των παιδιών, με τον ληξίαρχο να
διαβάζει και πάλι στους γονείς τα σημαντικά αποσπάσματα του αστικού κώδικα.

Πέραν από την ενίσχυση της γονικής εξουσίας, όμως, η γαλλική κυβέρνηση
επιζητεί και τον δίκαιο καταμερισμό της. Πιο συγκεκριμένα, να «ανατιμήσει τον
ρόλο του πατέρα». Θεωρητικά, η από κοινού άσκηση της γονικής εξουσίας, όποιο
κι αν είναι το καθεστώς του ζευγαριού, έχει θεσμοθετηθεί στη Γαλλία από το
1993· η πραγματικότητα, όμως, πόρρω απέχει από τη θεωρία. «Ένας στους τέσσερις
έφηβους ζει με έναν μόνο γονέα και από αυτούς, οι περισσότεροι δεν έχουν
ουσιαστική επαφή με τον πατέρα τους. Μία διατροφή στις πέντε δεν καταβάλλεται
και δεν είναι λίγοι οι πατέρες που αισθάνονται περιθωριοποιημένοι»,
υπενθυμίζει η Σεγκολέν Ρουαγιάλ. Γι’ αυτό και προτίθεται να απαλλάξει, ώς ένα
βαθμό, τις σχέσεις ανάμεσα στους διαζευγμένους γονείς από τη «δικαστική
κηδεμονία». Ο αστικός κώδικας θα προβλέπει, λοιπόν, την πιθανότητα
εναλλασσόμενης κηδεμονίας των παιδιών. Και αυτή η κοινή γονική μέριμνα θα
ενισχυθεί από μία σειρά πρακτικών μέτρων, όπως είναι η έκδοση όλων των
διοικητικών εγγράφων (οικογενειακό βιβλιάριο, βιβλιάριο υγείας του παιδιού)
εις διπλούν και η αποστολή όλων των σχολικών εγγράφων σε αμφότερους τους
γονείς.

Οι προτάσεις της Σεγκολέν Ρουαγιάλ πρόκειται να τεθούν λογικά σε ισχύ τον
Ιούνιο, οπότε και θα πραγματοποιηθεί η επόμενη Διάσκεψη για την Οικογένεια.
Την πραγματική τους ισχύ, όμως, την αντλούν από τις στατιστικές, που θέλουν
την παιδική εγκληματικότητα να σημειώνει αύξηση.