ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ (ΕΚΠ)


ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Τελευταίος, προηγήθηκαν άλλοι τέσσερις.


ΘΥΜΑΤΑΙ: Ό,τι υπόσχεται.


ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Με βάση τη φροϋδική εξήγηση, τον Πειραιά πιο όμορφο χωρίς
ανέργους.


ΑΚΟΥΕΙ: Και τον παραμικρό ήχο, το μήνυμα είναι παντού.


ΕΛΠΙΖΕΙ: Το κουτί της Πανδώρας ορθάνοιχτο, οι αρετές και οι ελπίδες στα
χέρια μας και το μυαλό μας.


ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Πάντα, τελευταία το «Λευκός Μανδαρίνος» του Ζακ Μποντουέν.


Οι συνδικαλιστές δεν έχουν ξεφύγει από τον κομματικό μικρόκοσμο και γι'
αυτό οι εργαζόμενοι εγκαταλείπουν τα εργατικά συνδικάτα, επισημαίνει ο
πρόεδρος του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Πειραιά (ΕΚΠ) κ. Γιάννης Μίχας. Ο κ.
Μίχας εξελέγη για τέταρτη θητεία πρόεδρος στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά και
εκτός από τον συνδικαλισμό ασχολείται με τη ζωγραφική.


ΕΡ.: Για μια ακόμα θητεία (τέταρτη) πρόεδρος στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά;


ΑΠ.: Πράγματι, ξεπεράσαμε τα όρια, το βάρος ακόμα μεγαλύτερο.


ΕΡ.: Το μεγάλο πρόβλημα στο πρώτο λιμάνι της χώρας;


ΑΠ.: Παραμένει η ανάπτυξή του... ευτυχώς που υπάρχει και ο Ολυμπιακός.


ΕΡ.: Η ανεργία στον Πειραιά σε αριθμούς;


ΑΠ.: Ο αριθμός είναι γνωστός, οι λύσεις πρέπει να επιταχυνθούν.


ΕΡ.: Οι εργαζόμενοι εγκαταλείπουν τα συνδικάτα. Γιατί;


ΑΠ.: Δεν ξεφύγαμε μέχρι σήμερα από τον κομματικό μικρόκοσμο.


ΕΡ.: Τι περιμένετε από το επικείμενο συνέδριο της ΓΣΕΕ;


ΑΠ.: Να αναδείξει εκείνα τα ζητήματα που σήμερα απασχολούν τη νέα γενιά, τους
εργαζόμενους και τους πολίτες.


ΕΡ.: Κυβερνητικός συνδικαλιστής;


ΑΠ.: Μακριά, η απόσταση άλλωστε ενισχύει την αγάπη.


ΕΡ.: Βλέπετε θέση στη Βουλή;


ΑΠ.: «Μη δεις ψηλό και φοβηθείς, κοντό και ξεθαρέψεις».


ΕΡ.: Συνδικαλιστής και ζωγράφος. Πώς τα συνδυάζετε;


ΑΠ.: Συνδυασμός που σκοτώνει. Εγώ, βέβαια, δεν βιώνω την καλλιτεχνική μου
ενασχόληση ως σύγκρουση με τη συνδικαλιστική, γιατί με βοηθάει να
αντιστέκομαι, να προτείνω, να δημιουργώ.


ΕΡ.: Αγαπημένος σας ζωγράφος;


ΑΠ.: Γιάννης Τσαρούχης, ο δάσκαλος.


ΕΡ.: Ο πίνακας της ζωής σας;


ΑΠ.: Κάθε φορά νομίζω ότι τον έφτιαξα, ελπίζω να είναι ο επόμενος.


ΕΡ.: Πρέπει να αλλάξει η δομή του συνδικαλιστικού κινήματος;


ΑΠ.: Πρέπει να αλλάξουμε πρώτα εμείς.


ΕΡ.: Το μεγαλύτερο πρόβλημα των εργαζομένων στον Πειραιά;


ΑΠ.: Φυσικά η απασχόληση.


ΕΡ.: Ο εφιάλτης της ανεργίας πώς θα αντιμετωπιστεί;


ΑΠ.: Ανάπτυξη και πάλι ανάπτυξη.


ΕΡ.: Οι εργασιακές σχέσεις σήμερα στην Ελλάδα;


ΑΠ.: Τοπίο στην ομίχλη, προσοχή στις παγίδες.


ΕΡ.: Αγαπημένος ποιητής;


ΑΠ.: Οδυσσέας Ελύτης.


ΕΡ.: Πολιτικό που θαυμάζετε;


ΑΠ.: Αυτόν που δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος.


ΕΡ.: Η πορεία του κυβερνητικού έργου;


ΑΠ.: Στο σύνολό του δεν είναι άσχημο. Να συμφωνήσουμε όμως ότι και ο γιαλός
είναι ίσιος.


ΕΡ.: Αγαπημένος τόπος διακοπών;


ΑΠ.: Φυσικά η Λευκάδα με τις μοναδικές φυσικές ομορφιές.


ΕΡ.: Ένα ιδανικό Σαββατοκύριακο;


ΑΠ.: Σε ένα από τα νησιά του Αργοσαρωνικού, με τους ανθρώπους που αγαπώ.


ΕΡ.: Ένα τρελό αίτημα που σας έχουν ζητήσει;


ΑΠ.: Δυστυχώς, κινδυνεύω να τρελαθώ εγώ από τα αιτήματα των ανέργων που
ψάχνουν για δουλειά.


ΕΡ.: Τι πρέπει να γίνει με την αλλαγή του ασφαλιστικού συστήματος;


ΑΠ.: Να εισακουστούν οι προτάσεις μας.


ΕΡ.: Βλέπετε ανατροπές με το νέο Ασφαλιστικό;


ΑΠ.: Ανατροπές χρειάζονται. Το ζήτημα είναι σε ποια κατεύθυνση.


ΕΡ.: Ένα λάθος που δεν συγχωρείτε στον εαυτό σας;


ΑΠ.: Συνήθως τα συγχωρώ όλα και στον εαυτό μου και στους άλλους.


ΕΡ.: Η καλύτερη ταινία;


ΑΠ.: «Billy Elliot - Γεννημένος χορευτής».


ΕΡ.: Και τραγούδι;


ΑΠ.: «Έγινε παρεξήγηση....», του Μάνου Χατζιδάκι, με ερμηνεία της Μελίνας.


ΕΡ.: Ένα ρητό που σας εκφράζει;


ΑΠ.: Σταγόνες βροχής πέτρας κοιλαίνουσι.


ΕΡ.: Η ζωή είναι...


ΑΠ.: Ωραία, το λέει και ο Μπενίνι και εγώ συμφωνώ.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από