Αλέξης Αλεξανδρής Είμαστε καλύτεροι από τον ΠΑΟ

«Με αφήνει αδιάφορο πώς ο Λυμπερόπουλος και συμπαίκτες του πανηγύρισαν την
ισοφάριση. Στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό. Γελάει καλύτερα όποιος γελάει
τελευταίος». To βαρύ πυροβολικό του Ολυμπιακού, ο Αλέξης Αλεξανδρής, δίνει
χωρίς δεύτερη σκέψη την απάντησή του για τη ρεβάνς Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού στη
Λεωφόρο.

Αυθόρμητος και αυθεντικός στις τοποθετήσεις του ο 32χρονος μεσοεπιθετικός
των «ερυθρολεύκων» παραχώρησε στη «SUPER ΟΜΑΔΑ», σε μία αποκαλυπτική συνέντευξη

Ο Αλεξανδρής μίλησε για τους δύο “αιώνιους” αντιπάλους, τον στόχο που έχει
χαράξει, τα πιο θεαματικά γκολ που έχει πετύχει και τον αριθμό που θέλει να
φθάσει, για τους προπονητές που έχει συνεργαστεί, για το όνειρο που δεν
πραγματοποιήθηκε, για το Τσάμπιονς Λιγκ, για την Εθνική Ομάδα, για το τροχαίο
ατύχημα του Γιώργου Αμανατίδη, για την οικογένειά του και τη σύζυγό του Έλενα,
τους δύο γιους τους Γιώργο και

Ακύλα, για το τρίτο παιδί που σκέφτονται, για τους φίλους και τη Ferari.

­ Οι παίκτες του Παναθηναϊκού πανηγύρισαν έξαλλα την ισοφάριση (1-1) στο
Ολυμπιακό Στάδιο, η ρεβάνς προβλέπεται δύσκολη για την ομάδα σου στη Λεωφόρο;

“Όταν αγωνίζονται οι δύο μεγάλες ελληνικές ομάδες, δεν παίζει ρόλο η έδρα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το γεγονός ότι την περίοδο 1994-95, οπότε
είχαμε νικήσει τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ με 2-1, χάσαμε την πρόκριση στο
Καραϊσκάκη με σκορ 3-2”.

­ Ασφαλώς θα θυμάσαι ότι στο 90ό λεπτό ο διαιτητής Νικάκης έδειξε το σημείο
του πέναλτι, αλλά δεν μπόρεσες να νικήσεις τον Βάντσικ. Έτσι
χάθηκε η πρόκριση για τον Ολυμπιακό.

“Δεν ξεχνιούνται εύκολα τέτοιες στιγμές. Δεν ήρθε όμως η συντέλεια του
κόσμου. Δεν χάσαμε στον τελικό από τον Παναθηναϊκό. Αντίθετα, πήραμε τη ρεβάνς
από τον αντίπαλό μας στον τελικό την περίοδο 1998-99. Αυτή για μένα θεωρείται
μεγαλύτερη επιτυχία”.

­ Σε ποιους αγωνιστικούς τομείς υπερτερεί ή υστερεί ο Ολυμπιακός απέναντι
στον Παναθηναϊκό;

“Αυτό θα το δούμε στο τέλος της χρονιάς. Τότε θα γίνουν οι συγκρίσεις. Όταν
οι δύο ομάδες θα έχουν ολοκληρώσει την πορεία τους και θα πάμε ταμείο”.

­ Ποια κατά τη γνώμη σου είναι η καλύτερη ελληνική ομάδα; Πολλοί
θεωρούν τον Παναθηναϊκό και υποστηρίζουν ότι το απέδειξε στο β’ ημίχρονο στον
πρώτο αγώνα Κυπέλλου στο ΟΑΚΑ.

“Αλήθεια, μπορεί να αναδειχθεί η καλύτερη ομάδα σε ένα παιχνίδι; Στο τέλος
όποια ομάδα θα έχει πάρει το νταμπλ θα είναι η κορυφαία. Ελπίζω να είναι ο
Ολυμπιακός. Μερικοί όμως εθελοτυφλούν. Ο Ολυμπιακός έχει την καλύτερη επίθεση
της Ευρώπης με μέσο όρο σε κάθε ματς τρία-τέσσερα γκολ. Προσφέρει δηλαδή γκολ
και θέαμα. Και είναι καλύτερη ομάδα ο Παναθηναϊκός;».

­ Η διαφορά στη βαθμολογία του Ολυμπιακού από τον Παναθηναϊκό,
ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα;

“Απόλυτα. Μέχρι τώρα έχουμε πάρει τους βαθμούς που μας αξίζουν. Δεν πήραμε
ούτε ένα βαθμό στο Καυταντζόγλειο γιατί δεν παίξαμε καλά. Δεχτήκαμε την ήττα
από τον Ηρακλή και δεν θέλω να σταθώ στη διαιτησία. Αν ήμασταν καλοί, καμία
διαιτησία δεν θα μπορούσε να μας σταματήσει”.

Θέλει να γίνει… κατοστάρης

«Όποια ομάδα πάρει το νταμπλ θα είναι η καλύτερη. Ελπίζω να είναι ο Ολυμπιακός» λέει ο Αλέξης Αλεξανδρής

Ο Αλέξης Αλεξανδρής έχει χαράξει ένα μεγάλο στόχο. Να φθάσει τα 100 γκολ και
να πλασαριστεί στην τρίτη θέση του πίνακα των αρχισκόρερ όλων των εποχών με τα
χρώματα του Ολυμπιακού. Παράλληλα θέλει να ξεπεράσει τον Μίμη Δομάζο στην
κατάκτηση των περισσοτέρων τίτλων στο πρωτάθλημα. Ο βετεράνος άσος του
Παναθηναϊκού έχει κατακτήσει οκτώ τίτλους και ο Αλεξανδρής επτά (τρεις με την
ΑΕΚ και τέσσερις με τον Ολυμπιακό), ενώ όπως λέει ο ίδιος πηγαίνει για τον
όγδοο. Ο Αλέξης δεν ξεχνάει τους συμπαίκτες του και δηλώνει με κατηγορηματικό
τρόπο ότι “αυτοί τον έχουν βοηθήσει και τον βοηθάνε για να βρίσκει τον δρόμο
προς τα δίχτυα”.

“Όταν ξεκινούσα την καριέρα μου δεν περνούσε ποτέ από το μυαλό μου ότι θα
μπορούσα να φθάσω σ’ αυτό το σημείο. Ούτε στα πιο τρελά όνειρά μου δεν
μπορούσα να φανταστώ τόσο μεγάλη επιτυχία”, δήλωσε ο Αλεξανδρής.

­ Θεωρείς τον εαυτό σου τυχερό για την καριέρα που έχεις κάνεις μέχρι τώρα;

“Έχω κατακτήσει τρεις τίτλους με την ΑΕΚ, τέσσερις με τον Ολυμπιακό και ένα
Κύπελλο. Σε δύο χρόνια ίσως ξεπεράσω τον Μίμη Δομάζο. Μέσα στις δυνατότητές
μου είναι να πλασαριστώ στην τρίτη θέση των σκόρερ του Ολυμπιακού όλων των
εποχών, μετά τον Γιώργο Σιδέρη και τον Νίκο Αναστόπουλο. Δεν είναι μικρό
πράγμα”.

­ Από ποιους παράγοντες εξαρτάται η καριέρα ενός ποδοσφαιριστή;

“Πρώτα από την υγεία του. Να μην υπάρχουν σοβαροί τραυματισμοί. Δοξάζω τον
Θεό που είμαι καλά. Μεγάλο ρόλο παίζουν η υπομονή και η επιμονή. Η ζωή είναι
μία ρόδα που γυρίζει. Όταν βρίσκεσαι πάνω δεν πρέπει να παίρνουν τα μυαλά σου
αέρα. Όταν βρίσκεσαι κάτω, καλό θα είναι να κλείνεις τα αυτιά σου. Να
συνεχίζεις τη δουλειά σου, έως ότου έρθει η ώρα να βρεθείς και πάλι πάνω”.

­ Στον Ολυμπιακό πέρασες και δύσκολες στιγμές. Πιστεύεις ότι άργησε
να έρθει η ώρα της δικαίωσης;

“Οι ευχάριστες στιγμές στην καριέρα μου είναι περισσότερες από τις
δυσάρεστες. Ο κόσμος δεν κάνει λάθος. Βλέπει και κρίνει. Η αναγνώριση έρχεται
μέσα από όλη την πορεία που θα κάνει ο κάθε ποδοσφαιριστής”.

­ Ποιο θα ψήφιζες για καλύτερό σου γκολ; Πιο θεαματικό;

“Πολλοί φίλαθλοι θεωρούν το γκολ που σημείωσα εις βάρος του Άγιαξ για το
Τσάμπιονς Λιγκ. Εξίσου θεαματικά είναι τα γκολ που πέτυχα επί του Ιωνικού στη
Νεάπολη, με ανάποδο ψαλίδι, επί του Άρη και επί της Λίβερπουλ για το Κύπελλο
ΟΥΕΦΑ. Όλα τα γκολ έχουν τον δικό τους βαθμό δυσκολίας. Δεν θέλω να τα
ξεχωρίζω. Τα θεωρώ όλα παιδιά μου”.

­ Ποια είναι η χειρότερη στιγμή στην καριέρα σου;

“Πρώτα θέλω να πω ότι οι αποτυχίες σε κάνουν πιο δυνατό. Αν ήταν όλα ρόδινα
δεν θα είχε νόημα η ζωή. Θυμάμαι την περίοδο ’95-96, ήταν η χειρότερη χρονιά
για τον Ολυμπιακό και για μένα.

Είχαμε δεχτεί τρία γκολ από την Καλαμάτα, άλλα τόσα από τον Απόλλωνα. Εγώ είχα
πετύχει μόνο έξι γκολ. Ήμουν προβληματισμένος. Δεν έβλεπα φως στον ορίζοντα.
Περνούσε από το μυαλό μου ότι δεν θα μπορούσαμε να ξεπεράσουμε τα πέτρινα
χρόνια. Ευτυχώς όμως μέσα στις αρνητικές σκέψεις ήρθαν και οι θετικές. Πήρα
μέσα μου μία δύναμη. Πείσμωσα και είπα ότι δεν πρόκειται να τα βάψω μαύρα και
να τα παρατήσω. Στη συνέχεια δικαιώθηκα”.

Το ευρωπαϊκό όνειρο

Το «ψαλιδάκι» είναι ο αγαπημένος τρόπος του Αλέξη Αλεξανδρή να σκοράρει. Το επιχειρεί συχνά και πολλές φορές με επιτυχία. Ο ίδιος πάντως δεν ξεχωρίζει κάποια γκολ. «Είναι σαν παιδιά μου», λέει…

Ο Αλεξανδρής δεν διστάζει να πει τα πράγματα με το όνομά τους. Πολύ θα ήθελε
να πανηγυρίσει έναν ευρωπαϊκό τίτλο με τα χρώματα του Ολυμπιακού, ωστόσο το
θεωρεί εξαιρετικά δύσκολο. Το πρόσωπό του έλαμψε όταν πήγε στον Ολυμπιακό η
πρόταση από την Περούτζια. Σκέφθηκε ότι ήταν η δεύτερη ευκαιρία στην καριέρα
του για να περάσει τα ελληνικά σύνορα, όμως σεβάστηκε το συμβόλαιο που έχει
υπογράψει στον Ολυμπιακό.

“Αλήθεια, ποιος δεν θα ήθελε να πανηγυρίσει τον τίτλο του Τσάμπιονς Λιγκ;
Αυτό δεν μπορεί να γίνει από τη μία στιγμή στην άλλη”, τόνισε ο Αλεξανδρής.
Πρόσθεσε: “Κάθε χρόνο τα πράγματα γίνονται πιο δύσκολα. Οι ομάδες δυναμώνουν
ακόμα περισσότερο. Δεν υπάρχουν εύκολοι αντίπαλοι στο Τσάμπιονς Λιγκ. Εδώ
βλέπεις συλλόγους με μεγάλη ιστορία στην Ευρώπη και δεν μπορούν να φθάσουν
στην κορυφή. Και θέλουμε εμείς μέσα σε τέσσερα χρόνια να κατακτήσουμε τον
τίτλο; Η πρόκριση στην προημιτελική φάση είναι εφικτός στόχος για την ομάδα
μου. Εφέτος χάσαμε τη μεγάλη ευκαιρία να προκριθούμε στην επόμενη φάση. Δεν
παίξαμε καλά εκτός έδρας και πληρώσαμε τις αδυναμίες μας. Δεν μπορέσαμε να
πετύχουμε ούτε μία εκτός έδρας νίκη.

Έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Ελπίζω κάποτε ο Ολυμπιακός να καθήσει στον ευρωπαϊκό
θρόνο”.

­ Ήθελες πολύ να συνεχίσεις την καριέρα σου στο καμπιονάτο. Η
πρόταση της Περούτζια που έγινε πρόσφατα απορρίφθηκε από τον Ολυμπιακό.

“Δεν το κρύβω ότι μου άρεσε να παίξω στο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου. Κάθε
τέτοια πρόταση δεν έρχεται κάθε ημέρα και μάλιστα τώρα που είμαι ηλικίας 32
ετών. Στην Περούτζια θα έπαιρνα τα διπλάσια χρήματα. Στο πρόσφατο παρελθόν
είχε απορριφθεί και πρόταση από την αγγλική Τσάρλτον. Ο πρόεδρος και ο
προπονητής έκριναν ότι έπρεπε να μείνω στον Ολυμπιακό. Σεβάστηκα την απόφασή
τους. Έπειτα εγώ λέω πάντα στη ζωή μου κάθε εμπόδιο για καλό. Δεν έχω κανένα
παράπονο στον Ολυμπιακό. Ποτέ όμως δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει”.

­ Η Εθνική Ομάδα παραμένει ένα ανοιχτό κεφάλαιο για τον Αλεξανδρή;

“Είναι η μεγαλύτερη τιμή η Εθνική Ελλάδας για κάθε ποδοσφαιριστή. Σε
περίπτωση που με καλέσει ο ομοσπονδιακός τεχνικός, θα ανταποκριθώ στην
πρόσκληση με μεγάλη χαρά”.

­ Όπως είπες, πάνω απ’ όλα είναι η υγεία. Πόσο επηρεαστήκατε
από το τροχαίο ατύχημα που είχε ο Γιώργος Αμανατίδης;

“Μας επηρέασε και μάλιστα πάρα πολύ. Είναι ο δικός μας άνθρωπος. Εγώ
βρίσκομαι με τον Γιώργο επτά χρόνια στον Ολυμπιακό. Περισσότερες ώρες περνάμε
στις προπονήσεις και στους αγώνες παρά σπίτια μας. Ευτυχώς οι προσευχές όλων
των συμπαικτών του εισακούστηκαν από τον Θεό και ο Γιώργος γύρισε κοντά μας.
Σε σύντομο χρονικό διάστημα θα επιστρέψει στα γήπεδα”.

Οι προπονητές

«Θέλω να πλασαριστώ στην τρίτη θέση των σκόρερ του Ολυμπιακού όλων των εποχών, μετά τον Γιώργο Σιδέρη και τον Νίκο Αναστόπουλο», λέει ο Αλέξης Αλεξανδρής

Ο Αλέξης Αλεξανδρής πήγε στον Ολυμπιακό το καλοκαίρι του ’94 με συντονισμένες
ενέργειες που είχε κάνει ο διευθύνων σύμβουλος του Ολυμπιακού Γιώργος
Λούβαρης. Από τότε μέχρι σήμερα ο Πελοποννήσιος μεσοεπιθετικός έχει
συνεργαστεί στον Ολυμπιακό με εννιά προπονητές! Κατά σειρά με τους: Νίκο
Αλέφαντο, Νίκο Γιούτσο, Τάις Λίμπρεχτς, Σταύρο Διαμαντόπουλο, Τάκη Περσία,
Ντούσαν Μπάγιεβιτς, Αλμπέρτο Μπιγκόν, Γιάννη Ματζουράκη, Τάκη Λεμονή. Έχει
πάντα το θάρρος της γνώμης του. Όταν προπονητής στον Ολυμπιακό ήταν ο Σταύρος
Διαμαντόπουλος δεν δίστασε να πει στα “ΝΕΑ” ότι “καλύτερος προπονητής είναι ο
Ντούσαν Μπάγιεβιτς”.

Ο 32χρονος διεθνής στράικερ μπορεί να γράψει βιβλίο για όλους τους προπονητές
του. Δεν πρόκειται όμως να το κάνει ποτέ γιατί σέβεται τον χώρο που δουλεύει.
Μας είπε: “Κάθε προπονητής έχει τις αρετές του και τα ελαττώματά του. Ο
καθένας άφησε το έργο του, το οποίο κρίνεται από τον κόσμο. Δεν θα ήθελα να
αναφερθώ στον καθένα ξεχωριστά. Σέβομαι τη δουλειά τους. Όλοι προσπάθησαν για
το καλύτερο. Εγώ δεν είχα πρόβλημα μαζί τους”.

­ Ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς χαρακτηρίστηκε ο προπονητής των τίτλων. Εσύ
τον είχες ζήσει και στην ΑΕΚ.

“Το ατού του κ. Μπάγιεβιτς ήταν η ηρεμία στα αποδυτήρια. Τη δουλειά του θα
την κρίνει ο κόσμος”.

­ Με τον Σταύρο Διαμαντόπουλο είχες περάσει άσχημη περίοδο γιατί δεν
σε υπολόγιζε.

“Είναι αλήθεια. Είχα πάει στον Ολυμπιακό από την ΑΕΚ. Από βασικός βρέθηκα
στον Ολυμπιακό στον πάγκο και στην εξέδρα. Χωρίς ο κ. Διαμαντόπουλος να μου
εξηγήσει τον λόγο. Και με τον κ. Ματζουράκη είχα περάσει δυσάρεστες στιγμές.
Ποτέ δεν αντέδρασα και συνέχισα την προσπάθειά μου με πάθος”.

­ Θα ήθελες να ακολουθήσεις το επάγγελμα του προπονητή;

“Δεν μπορώ. Έχω υποσχεθεί στην Έλενα και στα παιδιά μου όταν σταματήσω το
ποδόσφαιρο να τους αφιερώνω περισσότερες ώρες. Δεν θέλω όμως να βάλω τελεία
στον χώρο του ποδοσφαίρου, αλλά να συνεχίσω σε ένα άλλο πόστο. Όχι όμως του
προπονητή”.

Η οικογένεια και η Φεράρι

Ο Αλέξης Αλεξανδρής λατρεύει τους δύο γιους του και όπως αποκάλυψε σκέπτεται μαζί με τη σύζυγό του την Έλενα να τους χαρίσει και μία αδελφούλα

Η σύζυγός του Έλενα είναι κάτι παραπάνω από σύντροφος της ζωής του.
Γνωρίστηκαν στη Βέροια, όταν ο Αλέξης δεν ήταν φτασμένος ποδοσφαιριστής. Του
έχει συμπαρασταθεί με τον καλύτερο τρόπο και το σπουδαιότερο τού έχει χαρίσει
δύο γιους. Τον Γιώργο και τον Ακύλα.

Ο Αλέξης δεν το κρύβει ότι μαζί με την Έλενα σκέπτονται να φέρουν στον
κόσμο το τρίτο παιδί τους. Θα επιθυμούσαν να είναι κοριτσάκι. Για να τα
φέρνουν βόλτα στο σπίτι οι δύο γυναίκες με τους τρεις άνδρες.

Ο Αλεξανδρής είναι σπιτόγατος. Του αρέσει να κάνει δουλειές στο σπίτι.
Εκείνο που τον ξεκουράζει και τον χαλαρώνει είναι η ώρα που ταΐζει με το
μπιμπερό τον Ακύλα. Του αρέσουν τα ακριβά και γρήγορα αυτοκίνητα. Τον
τελευταίο καιρό είναι λίγο στενοχωρημένος, γιατί του έχουν κατασχέσει τη
Ferari. Σύντομα όμως πιστεύει ότι θα έρθουν τα απαραίτητα δικαιολογητικά και
θα βρεθεί και πάλι στο βολάν της.

Ο Αλέξης υποστήριξε ότι δεν δένεται με τα σίδερα, αλλά ούτε με τις μηχανές.
Μπορεί να οδηγήσει με ευχαρίστηση έναν σκαραβαίο. Ακόμα δεν θέλει να γεμίζει
τους τραπεζικούς λογαρισμούς του για να τους βλέπει, αλλά προτιμάει να περνάει
καλά με την οικογένειά του. Να ζει με αξιοπρέπεια.

Έχει πολλούς γνωστούς, αλλά λίγους καλούς φίλους. Και τις σχέσεις αυτές
προσπαθεί να διατηρήσει ως κόρη οφθαλμού.