30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΛΥΜΠΕΡΑΚΗ

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΠΑΝΤΕΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΕΣΔΑ (ΕΘΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ)

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα το 1959

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Λογοτεχνία

ΑΚΟΥΕΙ: Τους άλλους (στα διαλείμματα, ροκ)

ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ: Όσο μπορεί περισσότερο

ΛΑΤΡΕΥΕΙ: Να ψάχνει (και να βρίσκει) την κρυμμένη όψη των ανθρώπων και
των πραγμάτων.

ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΙ: Την υποκρισία και την έπαρση.

Πιστεύει πως οι νέοι χρειάζονται νέα στολή για τον πλανήτη «μέλλον», ενώ οι
γυναίκες μένουν πίσω επειδή… παίζουν εκτός έδρας και με εχθρική διαιτησία. Η
επικεφαλής του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την Απασχόληση, Αντιγόνη Λυμπεράκη,
θεωρεί ότι ο χρόνος είναι καινοτόμος, γι’ αυτό και οι Έλληνες εργαζόμενοι δεν
πρέπει να φοβούνται τις αλλαγές.

ΕΡ: Πώς μπορεί η ακαδημαϊκή ιδιότητα να συμβαδίζει με την πολιτική;

ΑΠ: Οι διανοούμενοι επιχειρούν να ερμηνεύσουν τον κόσμο… Οι πολιτικοί
οφείλουν να τον αλλάξουν.

ΕΡ: Υπάρχουν κοινά σημεία;

ΑΠ: Και στις δύο ιδιότητες υπάρχει τουλάχιστον μία προοδευτική και μία
συντηρητική πλευρά.

ΕΡ: Τι ελπίζετε να προσφέρετε μέσα απ’ την καινούργια σας θέση;

ΑΠ: Να συμβάλω χειροπιαστά στη μείωση της ανεργίας και στη βελτίωση της
ποιότητας της απασχόλησης.

ΕΡ: Κι αν αναγκαστείτε να κάνετε συμβιβασμούς;

ΑΠ: Ο Φράνσις Μπέικον πριν από 500 χρόνια είπε κάτι καλύτερο: «Όποιος δεν
δοκιμάζει νέες λύσεις, πρέπει να προσδοκά νέα δεινά. Γιατί ο χρόνος είναι ο
μεγαλύτερος καινοτόμος».

ΕΡ: Προτεραιότητά σας ως επικεφαλής του ΕΣΔΑ;

ΑΠ: Συντονισμός με έμπνευση και συλλογικότητα ώστε να πιάσουν τόπο οι
προσπάθειες όλων.

ΕΡ: Ομάδες που θα προσέξετε ιδιαίτερα;

ΑΠ: Αυτές που συνήθως βρίσκονται «εις τον πάτο της εικόνας» και δεν έχουν
φωνή.

ΕΡ: Σκοπεύετε να προτείνετε ειδικά μέτρα για τις γυναίκες;

ΑΠ: Το μισό του ουρανού με το σύνολο σχεδόν της κακοκαιρίας…

ΕΡ: Και για τους νέους;

ΑΠ: Χρειάζονται νέα στολή για τον πλανήτη «μέλλον».

ΕΡ: Η ανεργία χτυπά γυναίκες και νέους. Τι μπορεί να γίνει;

ΑΠ: Γίνονται πολλά. Μπορούν να γίνουν περισσότερα. Όμως, «συν Αθηνά και χείρα
κίνει».

ΕΡ: Γιατί οι γυναίκες είναι πιο κακοπληρωμένες από τους άνδρες και συνήθως
απουσιάζουν από τις πρωτοκλασάτες θέσεις;

ΑΠ: Παίζουν εκτός έδρας και η διαιτησία είναι με τους άλλους.

ΕΡ: Είναι η καριέρα γένους αρσενικού; Μήπως οι γυναίκες φοβούνται τις ευθύνες;

ΑΠ: Αν φοβόντουσαν τις ευθύνες το ανθρώπινο γένος θα είχε εκλείψει οριστικά
και αμετάκλητα…

ΕΡ: Ποιο είναι το… μυστικό της επιτυχίας σας σε έναν παραδοσιακά
ανδροκρατούμενο χώρο στην Ελλάδα;

ΑΠ: Δεν ξέρω αν πέτυχα και τι. Ο λογαριασμός είναι ανοιχτός ακόμα και το
«σύστημα πιστοποίησης» σύνθετο. Όσο για μυστικό, όποιος το γνωρίζει να το
πει…

ΕΡ: Το «νέο περιθώριο» θα είναι οι άνθρωποι που δεν έχουν πρόσβαση στις πηγές
γνώσης και πληροφορίας;

ΑΠ: Πάντα στο περιθώριο ήταν άνθρωποι χωρίς πρόσβαση στη δύναμη.

ΕΡ: Τι μέτρα πρέπει να ληφθούν γι’ αυτούς;

ΑΠ: Για να είναι αποτελεσματικά, τα μέτρα στην εποχή μας πρέπει να είναι «διά
βίου», να προσφέρουν ανοιχτό παράθυρο ευκαιρίας ανά πάσα στιγμή.

ΕΡ: Τι προσόντα πρέπει να διαθέτει ο εργαζόμενος του αύριο;

ΑΠ: Την ικανότητα να μαθαίνει συνεχώς νέα πράγματα και τη δυνατότητα να
διαχειρίζεται συνεχείς και απρόβλεπτες αλλαγές.

ΕΡ: Με τρεις φράσεις ο σημερινός Έλληνας εργαζόμενος;

ΑΠ: Φοβάται τις αλλαγές. Δυσπιστεί προς τις πολιτικές. Αμφιβάλλει για τον
εαυτό του/της.

ΕΡ: Η ανάπτυξη της περιφέρειας είναι η λύση για την αντιμετώπιση της ανεργίας;

ΑΠ: Έτσι ήταν κι έτσι είναι.

ΕΡ: Αν ζούμε το τέλος του κράτους πρόνοιας, τι θα το αντικαταστήσει;

ΑΠ: Αν δεν θέλουμε το χάος, τότε η πραγματική κοινωνική αλληλεγγύη. Δηλαδή το
νέο κράτος πρόνοιας.

ΕΡ: Τι θα θέλατε να αλλάξει στη νοοτροπία του Έλληνα εργαζόμενου;

ΑΠ: Να μη βλέπει την εργασία σαν αναγκαίο κακό, αλλά σαν ευκαιρία να επηρεάσει
τον κόσμο γύρω του.

ΕΡ: Και στη νοοτροπία του κράτους-εργοδότη;

ΑΠ: Ακριβώς τα ίδια.

ΕΡ: Η Ελλάδα χρειάζεται ρομπότ ή εργαζόμενους με προσωπικότητα;

ΑΠ: Η Ελλάδα χρειάζεται πολίτες και εργαζόμενους/ες με προσωπικότητα και με
δυνατότητα αξιοποίησης των ρομπότ.

ΕΡ: Ονειρεύεστε μια Ελλάδα με…

ΑΠ:… ευκαιρίες για όλους και όλες, μέσα σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον
που σέβεται τον κάθε άνθρωπο.

ΕΡ: Τι θα συμβουλεύατε τους νέους ανθρώπους;

ΑΠ: Να ενστερνίζονται το νέο με ενθουσιασμό χωρίς να μηδενίζουν το παλιό.

ΕΡ: Και τους Έλληνες δημοσίους υπαλλήλους;

ΑΠ: Να καταλάβουν την αξία της δουλειάς τους.