ΜΑΤΙΕΣ Ποιος φταίει;

Πολύ «μεγάλα γεγονότα» κάλυψε η ελληνική τηλεόραση, την εβδομάδα που μας
πέρασε. Κορυφαίο, η «απευθείας μετάδοση» των… γάμων του δικηγόρου Κούγια, με
το μανεκέν Εύη Βατίδου! Απόδειξη του πόσο μεγάλο ήταν αυτό το γεγονός,
αποτελεί τούτο: οι τηλεοπτικοί σταθμοί «Άλφα», «Σταρ» και «Μέγκα», του
αφιέρωσαν, στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων, 30, 20 και 15 λεπτά, αντιστοίχως!
Γράφτηκαν πολλά γι’ αυτή την υπόθεση. Αντιγράφω: «Πρώτη φορά βλέπω γάμο με…
ρεζερβέ όλα τα δελτία ειδήσεων… Ποιος είχε την τιμητική του στα περισσότερα
πρωινά μαγκαζίνο; Η μπομπονιέρα του γάμου. Αυτή από κόκκινο βελούδο με μια
κρυστάλλινη καρδιά» (Μ. Πετ. «Ελευθεροτυπία»). «Αν δεν είναι ο γάμος
διασημότητας των τηλεοπτικών πάνελ εθνικό γεγονός, τι άλλο μπορεί να είναι
άραγε; (…) Καλλιεργείται ένα νέο είδος δημόσιας κουλτούρας, την οποία
χαρακτηρίζουν ιδιωτικού μεν ενδιαφέροντος γεγονότα, τα οποία αφορούν ωστόσο τα
μέλη του μιντιακού θιάσου ποικιλιών. Ενός θιάσου, του οποίου η μιντιακή
δεσποτεία δεν επιδέχεται καμιά απολύτως αμφισβήτηση, ειδάλλως θεωρείται κανείς
τουλάχιστον ξενέρωτος…» (Π. Διαμαντάκου, «ΝΕΑ»). «Ους η TV συνέξευξε…
Μάθαμε ότι οι “συμπεθέρες” ήταν ραμμένες από τον κ. Ασλάνη και ότι η κουμπάρα
τυγχάνει αντιπρόσωπος στην Ελλάδα των πανάκριβων κρυστάλλων Σβαρόφσκι. Είκοσι
εκατομμύρια κόστισε το δαχτυλίδι που χάρισε στη μνηστή του ο κ. Κούγιας, όπως
μας πληροφόρησε έγκριτος τηλεπαρουσιαστής…» (Μαρ. Τζιαντζή, «Καθημερινή»).
Αυτά και άλλα, πολύ οξύτερα, έγραψαν, τρεις έγκυρες εφημερίδες, για τον
«γάμο». Αναρωτιέμαι, όμως: είναι δίκαιο, είναι σωστό, να πυροβολούμε μόνο
τον Χατζηνικολάου, τον Τέρενς Κουίκ, τον Ευαγγελάτο και τους λοιπούς
δημοσιογράφους – παρουσιαστές; Είναι δίκαιο και σωστό, να πυροβολούμε μόνο
την τηλεόραση; Κατά τη γνώμη μου, οι πυροβολισμοί, άλλον κύριο
στόχο έπρεπε να είχαν:
Εμάς τους ίδιους. Γιατί εμείς, οι τηλεθεατές, διαμορφώνουμε τα τηλεοπτικά
προγράμματα. Χωρίς εμάς και την καθημερινή «ψήφο» μας, φύλλο δεν κουνιέται.
Θέλω να πω: θα μεταδίδονταν και απευθείας, μάλιστα οι γάμοι του Κούγια, αν
το τηλεοπτικό κοινό είχε γυρίσει την πλάτη του, με οργή ή και σκέτη αδιαφορία,
στους γάμους του Α. Μικρούτσικου, της Ελένης Λυκουρέζου, της Καίτης Γαρμπή και
τόσων άλλων, που προηγήθηκαν; Ασφαλώς, όχι. Άρα, εμείς, οι τηλεθεατές, οι
πελάτες, «σπάσαμε τα ταμεία», αποδεικνύοντας ότι το «εμπόρευμα», ο γάμος,
πουλάει. Και τα κανάλια, που δεν είναι, φυσικά, ιδρύματα πολιτιστικά, έσπευσαν
να επωφεληθούν. Και θα κάνουν το ίδιο και του χρόνου.
Το ξέρω, βάζω δύσκολα. Πώς να πείσεις ένα τεράστιο πλήθος, που σε μεγάλο
ποσοστό είναι χυλός, να μην πηγαίνει σε κηδείες επωνύμων, μόνο και μόνο για να
χαζέψει τους τεθλιμμένους ηθοποιούς, τραγουδιστές, τηλεπαρουσιαστές, λεφτάδες
κ.λπ., που περιστοιχίζουν το φέρετρο; Για να πείσεις αυτό το πλήθος να
σκέφτεται αλλιώς, να νιώθει αλλιώς, να συμπεριφέρεται αλλιώς, «θέλει δουλειά
πολλή». Και δεν θέλει κυρίως, τηλεόραση με σίριαλ και κόντρα σίριαλ και
Πανταζή και Άντζελα Δημητρίου, με τσιφτετέλια και σημαίες… ελληνοτουρκικής
φιλίας και «πρωινάδικα», που το μέγεθος της βλακείας τους σού δίνει την
αίσθηση του απείρου…













