30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΚΡΙΤΙΔΗΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΥΞΕΙΝΟΥ ΛΕΣΧΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στις Μουριές Κιλκίς, το 1954.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΕΜΑΘΕ: Οικογένεια.

ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕ: Ελευθερία.

ΓΥΡΙΣΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ: Στην αδικία.

ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΕ: Στις επιλογές του.

ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ: Η στάση της πολιτείας για τους νεοπρόσφυγες.

Εξελέγη πανηγυρικά πρόεδρος της Ευξείνου Λέσχης, αλλά θα χρειαστεί να
περάσει αρκετός καιρός για να χαρεί την ανάδειξή του στη διοίκηση του
ιστορικού ποντιακού σωματείου. Ο 47χρονος Παναγιώτης Ακριτίδης παραλαμβάνει τη
σκυτάλη του προέδρου στη “Μητρόπολη των Ποντίων”, έχοντας να αντιμετωπίσει
ατασθαλίες οικονομικής φύσεως, που εντόπισε ελεγκτής-επιθεωρητής του
υπουργείου Οικονομικών έπειτα από καταγγελίες για κακοδιαχείριση. Στόχος του,
να οδηγήσει το σωματείο σε μία περίοδο αναγέννησης.

ΕΡ.: Στα ηνία ενός ιστορικού σωματείου υπό τη σκιά οικονομικών ατασθαλιών;

ΑΠ.: Δυστυχώς…

ΕΡ.: Πώς επέτρεψε το ποντιακό φιλότιμο τη διαμόρφωση μιας ζοφερής κατάστασης;

ΑΠ.: Προσπαθήσαμε να αποτρέψουμε την κακή κατάσταση που δημιουργήθηκε, αλλά
ήταν πέρα από τις δυνάμεις μας.

ΕΡ.: Η εκλογή σας ως προέδρου μπορεί να σηματοδοτήσει…

ΑΠ.: Την αναγέννηση του σωματείου.

ΕΡ.: Ποια εντολή λάβατε από τα 1.600 μέλη της Ευξείνου Λέσχης που σας
ανέδειξαν;

ΑΠ.: Να λειτουργήσουμε ενωτικά σε όλο τον ποντιακό χώρο.

ΕΡ.: Γιατί αποκαλείται και “Μητρόπολη των Ποντίων”;

ΑΠ.: Είναι το μεγαλύτερο και ιστορικότερο σωματείο.

ΕΡ.: Ωστόσο τον τελευταίο καιρό παρουσιάζει δραματική συρρίκνωση, ακόμη και σε
λειτουργικό επίπεδο…

ΑΠ.: Λόγω της κακοδιοίκησης.

ΕΡ.: Δεν είναι παράδοξο το ποντιακό στοιχείο να δρα πολυδιασπασμένο σε δεκάδες
οργανώσεις;

ΑΠ.: Δεν αποτελούν πρόβλημα οι πολλές οργανώσεις, τη νοοτροπία μας πρέπει να
αλλάξουμε.

ΕΡ.: Πώς θα αντιμετωπίζατε το ενδεχόμενο μιας κοινής και όχι παράλληλης
πορείας των ποντιακών σωματείων;

ΑΠ.: Πρακτικά είναι αδύνατη.

ΕΡ.: Ικανοποιημένος από την αποκατάσταση των παλιννοστούντων ομογενών;

ΑΠ.: Η πολιτεία δεν επέδειξε το επιβαλλόμενο ενδιαφέρον.

ΕΡ.: Γιατί η Θεσσαλονίκη αποτέλεσε το κέντρο υποδοχής και εγκατάστασής τους;

ΑΠ.: Για λόγους εθνικούς.

ΕΡ.: Υπήρξαν δικλίδες ασφαλείας για την αποτροπή πλαστών ελληνοποιήσεων;

ΑΠ.: Δεν ελήφθησαν τα πρόσφορα μέτρα.

ΕΡ.: Τελικά οι επαναπατρισθέντες κατάφεραν να ενσωματωθούν στο νέο κοινωνικό
γίγνεσθαι;

ΑΠ.: Θέλουν περισσότερη βοήθεια από όλους μας.

ΕΡ.: Σας ενοχλεί ο προσδιορισμός “Ρωσοπόντιος”;

ΑΠ.: Απαράδεκτος.

ΕΡ.: Σε ποιο βαθμό οι Πόντιοι υπήρξαν θύματα ρατσισμού από τους Έλληνες;

ΑΠ.: Δεν είχαν την αρμόζουσα και πρέπουσα συμπεριφορά.

ΕΡ.: Με ποιο τρόπο μπορεί να διατηρηθεί άσβεστη η μνήμη στο ποντιακό στοιχείο;

ΑΠ.: Με τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς και την Ιστορία.

ΕΡ.: Πού βρίσκεται το ζήτημα της ένταξης της ποντιακής ιστορίας στα σχολικά
εγχειρίδια;

ΑΠ.: Σχεδόν στο μηδέν.

ΕΡ.: Οι Πόντιοι έχουν δύο πατρίδες;

ΑΠ.: Θυμούνται πάντα τις αλησμόνητες πατρίδες.

ΕΡ.: Πώς βλέπετε την κινητικότητα γύρω από το αρμενικό ζήτημα;

ΑΠ.: Πρέπει να αποτελέσει οδηγό και για μας. Τα χαρακτηριστικά της γενοκτονίας
των Αρμενίων και των Ποντίων είναι ίδια.

ΕΡ.: Η αναγνώριση της γενοκτονίας των Ποντίων από τη διεθνή κοινότητα εφικτός
στόχος;

ΑΠ.: Βεβαίως, εάν βοηθήσει και η ελληνική πολιτεία.

ΕΡ.: Η 19η Μαΐου ημέρα μνήμης ή και μίσους για τη θηριωδία;

ΑΠ.: Ημέρα μνήμης και πόνου.

ΕΡ.: Σας ικανοποιεί η ελληνοτουρκική προσέγγιση;

ΑΠ.: Πρέπει να υπάρχει βούληση και της άλλης πλευράς, η οποία προς το παρόν
δεν αποδεικνύει έμπρακτα τέτοια διάθεση.

ΕΡ.: Θα επισκεπτόσασταν ποτέ το φερόμενο ως σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ στη
Θεσσαλονίκη;

ΑΠ.: Δεν θα είχα επιφυλάξεις, και αν οι συνθήκες ήταν κατάλληλες.

ΕΡ.: Θα φιλοξενούσατε στο σπίτι σας έναν Τούρκο υπήκοο;

ΑΠ.: Βεβαίως.

ΕΡ.: Έχετε πάει στον Εύξεινο Πόντο;

ΑΠ.: Ναι.

ΕΡ.: Σας ενοχλούν τα ποντιακά ανέκδοτα;

ΑΠ.: Είναι κατάχρηση.

ΕΡ.: Και πώς απαντάτε;

ΑΠ.: Με χιούμορ.