Γιατί με βρίζεις; Τι σου έκανα;

«Γιατί με βρίζεις; Τι σου έκανα;». Ήταν η απορία ενός από τους έξι
ανθρώπους που φιλοξενούνται στον νέο ξενώνα ψυχοκοινωνικής υποστήριξης της
Εύβοιας.

Πολιορκημένοι είναι οι έξι ασθενείς και τα μέλη του προσωπικού στον ξενώνα της Λαμψάκου. Οι κάτοικοι παραμένουν απ’ έξω, για να μην επιτρέψουν στους υπόλοιπους 6 ασθενείς να εγκατασταθούν εκεί

Έναν ξενώνα στη Νέα Λάμψακο, μια κοινότητα προσφύγων στην Εύβοια που τελεί εδώ
και μία εβδομάδα υπό πολιορκία.

Ο ξενώνας, χωρητικότητας 12 ατόμων, λειτουργεί στο πλαίσιο του προγράμματος
«Ψυχαργώ», που έχει στόχο τη σταδιακή επανένταξη ψυχασθενών μετά τη θεραπεία
τους.

Οι κάτοικοι έχουν συγκεντρωθεί έξω από τον ξενώνα και διαμαρτύρονται για την
εγκατάστασή του στην περιοχή τους. Την Τρίτη, με την παρέμβαση της Αστυνομίας,
άλλαξε η βάρδια του προσωπικού ενώ από την προηγούμενη Παρασκευή οι κάτοικοι
δεν επέτρεπαν τη μεταφορά τροφίμων και την τροφοδοσία του κτιρίου με καύσιμα
για τη θέρμανση.

«Είναι επικίνδυνοι και δεν πρέπει να μείνουν εδώ. Κινδυνεύουν τα παιδιά μας
που περνάνε κάθε μέρα από το σπίτι για να πάνε στο σχολείο. Δεν θέλουμε να
μείνουν στην περιοχή μας», έλεγαν οι κάτοικοι υποστηρίζοντας ότι «οι άνθρωποι
που ήρθαν εδώ ανά πάσα στιγμή μπορούν να βγουν έξω και να μας κάνουν κακό».
Πολύ γρήγορα κυκλοφόρησαν ανάμεσα στους περίοικους «ειδήσεις» που ανέφεραν ότι
«κάποιοι από τους ασθενείς έχουν διαπράξει ακόμη και φόνους»…

Την ίδια ώρα, νομάρχης και Δημοτικό Συμβούλιο ζητούν, με επιστολή που έστειλαν
χθες στον Πρωθυπουργό και τον υπουργό Υγείας, να απομακρυνθεί ο ξενώνας από
την περιοχή της Λαμψάκου και να ξεκινήσουν οι διαδικασίες για την ανεύρεση
άλλου χώρου.

Όλα άρχισαν το μεσημέρι της περασμένης Πέμπτης, όταν μεταφέρθηκαν στον ξενώνα
τα τελευταία κομμάτια του εξοπλισμού. Την Παρασκευή έφθασαν και οι έξι από
τους 12 ασθενείς που θα φιλοξενηθούν στον ξενώνα. Για να μπουν στο σπίτι όμως,
χρειάστηκε η παρέμβαση του εισαγγελέα και η παρουσία αστυνομικών δυνάμεων,
αφού οι συγκεντρωμένοι κάτοικοι δεν άφηναν κανέναν να πλησιάσει. Η αντίδρασή
τους εκφράστηκε με μια λαϊκή συνέλευση που πραγματοποιήθηκε έξω από το κτίριο.
Και η απόφαση ήταν κατηγορηματική: να φύγει ο ξενώνας από τη Νέα Λάμψακο. Δεν
έλειψαν όμως και τα επεισόδια, με φωνές, βρισιές και συγκρούσεις. Ακόμα και
συλλήψεις χρειάστηκε να κάνει η Αστυνομία το βράδυ της Παρασκευής.

Ασθενείς και προσωπικό έμειναν πολιορκημένοι μέσα στον ξενώνα. Οι κάτοικοι δεν
επέτρεπαν τη μεταφορά τροφίμων και τη θέρμανση του κτιρίου. Υπήρξε ακόμη και
διακοπή της παροχής νερού το πρωί της Κυριακής. Για τέσσερις συνεχόμενες
ημέρες η βάρδια του προσωπικού δεν άλλαζε.

Από προχθές, Τρίτη, ο ξενώνας άρχισε να μπαίνει σε κανονικούς ρυθμούς
λειτουργίας. Τα τρόφιμα μεταφέρονται ελεύθερα και η θέρμανση αποκαταστάθηκε.
Όμως αρκετοί από τους κατοίκους εξακολουθούν να μένουν έξω από το σπίτι και
είναι, όπως λένε, αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν τη μεταφορά των υπόλοιπων
ασθενών.

«Οι άνθρωποι αυτοί έχουν ζήσει και χειρότερα. Ήρθαν εδώ για να περάσουν
καλύτερα, σίγουρα όχι τα ίδια. Καταλαβαίνουν απόλυτα αυτό που συμβαίνει. Είναι
ψυχικά ασθενείς, όχι νοητικά στερημένοι. Ίσως και να ήταν προετοιμασμένοι για
κάτι τέτοιο», αναφέρουν επιστήμονες που στελεχώνουν το πρόγραμμα «Ψυχαργώ».
Και τονίζουν ότι αυτήν τη στιγμή η αποκλειστική προτεραιότητα είναι τα έξι
αυτά άτομα. «Οι άνθρωποι αυτοί ­ όπως και όλοι όσοι φιλοξενούνται στους
ξενώνες όλης της χώρας ­ έχουν επιλεγεί για το πρόγραμμα. Αυτήν τη στιγμή
βασικό μέλημα είναι οι ίδιοι. Πρέπει να ακουστούν και θα ακουστούν.
Χρειάζονται μόνο λίγη ξεκούραση. Σταδιακά θα ξεκινήσει η δουλειά και με την
κοινότητα. Και η Νέα Λάμψακος έχει να δώσει. Οι περισσότεροι από τους
κατοίκους εδώ είναι πρόσφυγες και έχουν ζήσει από την απόρριψη».

Όπως ανέφερε στα «ΝΕΑ» ο νομάρχης Εύβοιας κ. Νίκος Παπανδρέου, «η λειτουργία
του ξενώνα αποφασίστηκε χωρίς να ενημερωθεί η τοπική κοινωνία. Καταλαβαίνει
κανείς ότι η προσαρμογή των ασθενών είναι αδύνατη χωρίς την αποδοχή των
κατοίκων. Η μόνη λύση αυτήν τη στιγμή είναι η απομάκρυνση του ξενώνα».

«Για τον ξενώνα και τον τρόπο λειτουργίας του ενημερώθηκα μόλις πριν από ένα
μήνα. Πλέον είναι αδύνατον να πείσει κανείς τους κατοίκους ότι δεν υπάρχει
κανένας κίνδυνος και ότι οι άνθρωποι που φιλοξενούνται στον ξενώνα βρίσκονται
ένα στάδιο πριν από την επανένταξη στην κοινωνία. Το λάθος ήταν στο ότι δεν
ενημερώθηκαν από την αρχή. Έτσι, με ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου
ζητήσαμε την αναστολή της λειτουργίας του ξενώνα», αναφέρει και ο δήμαρχος
Ληλαντίων κ. Σταμάτης Λυμπέρης.

Από την πλευρά του ο πρόεδρος του Νοσοκομείου Χαλκίδας ­ φορέας που έχει την
ευθύνη του προγράμματος ­ κ. Γιάννης Παπουτσής, είπε ότι «η κατάσταση τείνει
να εκτονωθεί και όλα θα πάνε καλά. Αποφασίσαμε να μην κάνουμε επίσημη
ενημέρωση για να μη δημιουργηθούν ανησυχίες μεταξύ των κατοίκων. Αυτό όμως δεν
σημαίνει ότι η δημιουργία του ξενώνα ήταν μυστικό. Είναι απαράδεκτο να
υπάρχουν τέτοιες αντιδράσεις».

Σύμφωνα, πάντως, με τον κ. Στέλιο Στυλιανίδη, ψυχίατρο και πρόεδρο της
Εταιρείας Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ψυχικής Υγείας (ΕΠΑΨΥ), «ο ξενώνας
μπορεί να αποτελέσει φορέα υπηρεσιών προς την τοπική κοινωνία. Μπορεί να
λειτουργήσει ως συμβουλευτικός σταθμός ή να γίνει αφετηρία για ειδικά
προγράμματα στα σχολεία».

Δέκα χρόνια και η πόρτα πάντα ανοιχτή στον κόσμο

Δέκα χρόνια κλείνει αυτές τις ημέρες ο ξενώνας ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, ο
οποίος λειτουργεί στην πόλη της Χαλκίδας, από την ΕΠΑΨΥ. Ξεκίνησε το 1991 στην
παραλία της Αυλίδας και ύστερα από πέντε χρόνια μεταφέρθηκε στη Χαλκίδα.
Σήμερα ο ξενώνας φιλοξενεί έξι άνδρες και δύο γυναίκες. Τα επτά από τα άτομα
αυτά εφιλοξενούντο μέχρι το 1991 στο Ψυχιατρείο της Λέρου.

Αντιδράσεις υπήρξαν και τότε, στη διάρκεια της δημιουργίας του ξενώνα. «Όταν
πρωτοπήγαμε στην Αυλίδα, σε ένα σπίτι περίπου ένα χιλιόμετρο έξω από χωριό,
κάποιοι από τους κατοίκους είχαν αντιδράσει. Μιλούσαν για επικίνδυνους
ανθρώπους που θα έρχονταν στο… μεγάλο ψυχιατρείο. Το μεγάλο ψυχιατρείο
βέβαια δεν ήταν τίποτα άλλο από έναν ξενώνα εννέα ατόμων», ανέφερε στα «ΝΕΑ» η
κοινωνική λειτουργός του ξενώνα κ. Μαρία Λέκκα. Και συμπληρώνει πως «η
απάντηση που τους δώσαμε ήταν: ο ξενώνας είναι ανοικτός, ελάτε να δείτε ποιοι
είναι αυτοί οι άνθρωποι. Ήρθαν αρκετοί και σιγά σιγά ο ξενώνας έγινε μέρος της
κοινότητας».

Πάντως, όπως λέει η ίδια, από τη στιγμή που ο ξενώνας μεταφέρθηκε στη Χαλκίδα
δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα με τους κατοίκους. Αν ρωτήσει κανείς για τον ξενώνα
ψυχασθενών, οι πολίτες απαντούν ότι δεν τον γνωρίζουν. Ξέρουν μόνο για ένα
σπίτι όπου φιλοξενούνται κάποιοι ηλικιωμένοι. «Δεν αντιμετωπίσαμε ποτέ κανένα
πρόβλημα. Όλοι οι φιλοξενούμενοι εξυπηρετούνται από τις υπηρεσίες της πόλης,
νοσοκομείο, κέντρο ψυχικής υγιεινής, δημόσιες υπηρεσίες. Οι ηλικιωμένοι είναι
μάλιστα μέλη του δημοτικού ΚΑΠΗ», λέει η κ. Λέκκα.

Σημειώνεται ότι στη Χαλκίδα ζουν, σε ημιαυτόνομο διαμέρισμα, τρεις γυναίκες οι
οποίες είχαν φιλοξενηθεί στον ξενώνα ψυχοκοινωνικής υποστήριξης.