Υποχωρεί το ευρώ

Ξεκίνησε χθες η διήμερη συνεδρίαση της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ (FED) και το
ενδεχόμενο μείωσης των επιτοκίων κατά 50μβ θεωρείται ιδιαίτερα πιθανό μετά την
ομιλία του διοικητή κ. Greenspan την προηγούμενη Πέμπτη στη Γερουσία. Ο κ.
Greenspan ενέτεινε την ανησυχία τής αγοράς για μία σημαντική επιβράδυνση της
αμερικανικής οικονομίας κατά το πρώτο μισό του τρέχοντος έτους, αναφέροντας
χαρακτηριστικά ότι ο πραγματικός ρυθμός ανάπτυξης έχει υποχωρήσει σημαντικά
και πιθανώς κυμαίνεται κοντά σε μηδενικά επίπεδα. Εν τούτοις οι πιέσεις στο
μέτωπο του πληθωρισμού είναι περιορισμένες, σύμφωνα με τον διοικητή της FED,
γεγονός που διευκολύνει την Τράπεζα να προβεί σε νέες μειώσεις των επιτοκίων
προκειμένου να αποφευχθεί ο υπαρκτός κίνδυνος μιας ύφεσης της οικονομίας.

Το ευρώ υποχώρησε χθες στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων τεσσάρων
εβδομάδων έναντι του γιεν. Η ενίσχυση του ιαπωνικού νομίσματος οφείλεται
κυρίως στην άνοδο της βιομηχανικής παραγωγής τον Δεκέμβριο, καθώς και στην
αναπάντεχη ­ έκτη κατά σειρά ­ άνοδο του δείκτη εμπιστοσύνης καταναλωτή.
Επίσης η δήλωση αισιοδοξίας του αξιωματούχου του υπουργείου Οικονομικών της
Ιαπωνίας κ. Kuroda, ότι το γιεν δεν θα υποχωρήσει σημαντικά, επέδρασε θετικά
στην πορεία του νομίσματος. Η δήλωση αυτή ενίσχυσε την άποψη της αγοράς ότι
παρά τις πρόσφατες δηλώσεις ανώτατων αξιωματούχων για ένα ασθενέστερο γιεν, οι
ιαπωνικές αρχές δεν επιθυμούν μία υπέρμετρη αποδυνάμωσή του δεδομένου των
προβλημάτων που θα προκύψουν κυρίως στον τομέα εμπορικών συναλλαγών με τις
χώρες της Ασίας. Στην Αγγλία, η πρόσφατη ανακοίνωση των πρακτικών της
συνεδρίασης της Κεντρικής Τράπεζας (ΒοΕ) τον Δεκέμβριο, σύμφωνα με την οποία
τέσσερα από τα εννέα μέλη τής επιτροπής ψήφισαν υπέρ της πρότασης για μείωση
των επιτοκίων, καθώς και η επιβράδυνση που σημείωσε ο πραγματικός ρυθμός
ανάπτυξης της οικονομίας το τέταρτο τρίμηνο του 2000 ενισχύουν την άποψη ότι
μία μείωση των επιτοκίων κατά 25μβ είναι θέμα χρόνου. Εντούτοις, ορισμένα από
τα μέλη της Κεντρικής Τράπεζας συνεχίζουν να υποστηρίζουν ότι η ισχυρή
εσωτερική ζήτηση και η στενότητα της αγοράς εργασίας παραμένουν πηγές
πληθωριστικών κινδύνων.