Το άρθρο 24 και τα δάση

Ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού Δημοσίων Υπαλλήλων Γ’Κατηγορίας κ. Ι.
Ζαριφόπουλος γράφει για το αρθ. 24 του Συντάγματος, μεταξύ άλλων:

«Η άτεγκτη συνταγματική επιταγή που εμποδίζει τον αρμόδιο υπουργό να
παραχωρήσει μια χέρσα χορτολιβαδική έκταση ή ένα βραχώδες και χωρίς ίχνος
πρασίνου τμήμα για να γίνει ένα σχολείο ή ένα γήπεδο για τη νεολαία ή ένας
δρόμος, δεν ωφελεί σε τίποτα το πραγματικό δάσος. Ας σημειωθεί ότι οι
περισσότεροι εμπρησμοί εξ αυτής της ατέγκτου νομοθεσίας προκαλούνται! Η
αναθεώρηση του αρθρ. 24 αποτελεί μοναδική ευκαιρία να ξεκαθαριστούν οι έννοιες
“δάσος”, “δασική έκταση”, “χορτολιβαδική έκταση” κ.λπ. και το μεν δάσος,
βιότοποι κ.λπ. να προστατευθούν με δρακόντεια μέτρα!!! Να μην φθάνουμε όμως
στην υπερβολή, χαρακτηρίζοντας ως “δάση” εκτάσεις χωρίς ίχνος πράσινου μόνο
και μόνο γιατί γειτνιάζουν με δάσος!

Παράδειγμα αυτής της υπερβολής αποτελεί η απαγόρευση κατατμήσεως αγόνων και
αδένδρων περιοχών που αγοράστηκαν νομίμως πριν από 30 ή 40 έτη από
Συνεταιρισμούς, με συμβόλαια, πληρωμή φόρων κ.λπ. από ανθρώπους του μόχθου.
Και όμως, αυτές οι νόμιμες περιουσίες (που δηλώνονται υποχρεωτικά στις
φορολογικές δηλώσεις, καταβάλλονται γι’ αυτές κάθε είδους φόροι κ.λπ.) στην
πραγματικότητα δημεύονται και μάλιστα άνευ αποζημιώσεως!! Χαρακτηριστικά, ο
οικοδομικός και παραθεριστικός Συνεταιρισμός μας, “Γ’ Κατηγορίας Δημοσίων
Υπαλλήλων”, με 3.500 μέλη από τους φτωχότερους υπαλλήλους του Δημοσίου, δεν
δύναται, επί 35 έτη να αξιοποιήσει την άγονη και άδενδρη περιοχή της
ανατολικής πλευράς της νήσου Πόρου, εκτάσεως 3.000 στρεμμάτων, επειδή ένα
τμήμα αυτού (μόλις 450 στρεμμάτων) είναι δάσος.

Κανείς δεν ζητάει να θιγεί το πολύτιμο δάσος! Όμως, ας επιτραπεί να
δημιουργηθούν οικισμοί στην υπόλοιπη έκταση. Έτσι όχι μόνον θα προστατευθεί το
δάσος από τους περιοίκους, αλλά και η υπόλοιπη “ξεραΐλα” θα πρασινίσει από τα
δέντρα που θα φυτεύσει ο καθένας στο οικόπεδό του!».