ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ Πράσινα άλογα και «κόκκινοι κωδικοί»…

Με ποιο όριο στήριξης θα καγχάσουμε άραγε κι αυτή την εβδομάδα; Σε ποιους
«κόκκινους κωδικούς» θα αποδώσουμε την καχεξία της Σοφοκλέους; Και ποια
συνωμοσία θα μας αποκαλύψουν οι άγιοι των μικροεπενδυτών; Δύο χρόνια μετά την
παρ’ ολίγον άνοιξη του Χρηματιστηρίου φαίνεται ότι δεν πήραμε το μάθημά μας.
Οι πάντες εξακολουθούν να φέρονται σαν να καταλαβαίνουν τι γίνεται και κυρίως
σαν να γνωρίζουν τι φταίει και τι πρέπει να γίνει για να αλλάξουν τα πράγματα.
Ο καθένας πιστεύει πως δικαιούται να φωνάζει. Άλλος για να ζητήσει την
παρέμβαση του εισαγγελέα: οι απατεώνες και τα βρώμικα παιχνίδια μάς οδήγησαν
στο αδιέξοδο. Άλλος για να ζητήσει την παραίτηση του υπουργού και την καταδίκη
της κυβέρνησης γενικώς: οι δικές της παραλείψεις και τα (πολιτικά) παιχνίδια
πριν από τις εκλογές έφεραν την καταστροφή. Κι άλλος απλώς επειδή έχασε τα
λεφτά του. Όλοι αυτοί είναι απολύτως πεπεισμένοι πως κάποιοι σατανικοί
εγκέφαλοι καθοδηγούν τις εξελίξεις ­ αυτοί που ξέρουν αλλά κρύβουν πώς φτάσαμε
έως εδώ. Η αλήθεια όμως είναι πως ο βασιλιάς είναι γυμνός. Όταν μιλάμε για το
Χρηματιστήριο, κανείς ­ κι ίσως περισσότερο απ’ όλους οι χρηματιστές ­ δεν
καταλαβαίνει τι συμβαίνει. Τη δουλειά τους βέβαια κάνουν και τι πιο
αποτελεσματικό για να προκαλούν δέος στους πελάτες τους από το να αναμασούν
ακατανόητους όρους που συνήθως δεν σημαίνουν τίποτα. Αρκεί όμως κανείς να
καταγράψει όσα κατά καιρούς έχουν προβλέψει οι πιο επιφανείς εξ αυτών για να
δει πόσο έξω έχουν πέσει. Όχι ότι οι περισσότερο αρμόδιοι, τα στελέχη του
οικονομικού επιτελείου δηλαδή, καταλαβαίνουν καλύτερα τι γίνεται. Ο γράφων,
λίγες εβδομάδες πριν από τις εκλογές, είχε την τύχη να συνομιλήσει με κορυφαίο
οικονομικό παράγοντα και φυσικά η συζήτηση γρήγορα πήγε και στο Χρηματιστήριο.
Με τον γνωστό κυνικό ρεαλισμό λοιπόν που διακρίνει τους γνωρίζοντες, ο
διαπρεπής παράγων με είχε ενημερώσει ότι πρέπει να ξεχάσουμε αυτά που ξέραμε
(σ.σ.: τις 6.000 μονάδες) και ότι από τούδε και στο εξής και για περίπου ένα
χρόνο το Χρηματιστήριο θα κινείται λίγο πάνω ή λίγο κάτω από το όριο (sic) των
5.000. Τότε νόμιζα ότι είχα είδηση. Σήμερα πια έχω καταλάβει. Ο καθ’ όλα
αξιόλογος παράγων δεν ήξερε κι αυτός τι του γινόταν. Κι αν αυτός δεν ήξερε ­
λέω μέσα μου ­ τότε ασφαλώς κανείς άλλος δεν ήξερε. Όλα τ’ άλλα είναι πράσινα
άλογα για εσωτερική κατανάλωση…