Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στις ΗΠΑ
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό <  |
|
Ο όρκος: περισσότεροι από 28 εκατομμύρια μετανάστες ζουν σήμερα στις ΗΠΑ. |
Το φαινόμενο αυτό δεν περιορίζεται στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Η
Βρετανία, καθώς και άλλες ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης δοκιμάζονται επίσης
από μαζική μετανάστευση στο έδαφός τους. «Οι περισσότεροι Αμερικανοί πιστεύουν
ότι η μετανάστευση είναι ένα πρόβλημα που ήρθε στο προσκήνιο τα τελευταία
πενήντα χρόνια», γράφει ο Χένρι Στιλ Κόματζερ, τα ιστορικά βιβλία του οποίου
είναι διαδεδομένα ευρέως μεταξύ των Αμερικανών μαθητών. «Και όταν έρχεται στο
μυαλό τους το θέμα των μεταναστών σκέπτονται Ιταλούς με λιπαρό δέρμα,
γενειοφόρους Εβραίους ή επαρχιώτισσες Πολωνές με πολύχρωμα σάλια να
αποβιβάζονται στη Νήσο Έλις.
Δεν αναλογίζονται τους πρώτους αποίκους ή τους Γάλλους Ουγενότους ή τους
Σκώτους, τους Ιρλανδούς. Σίγουρα αυτό που δεν σκέπτονται είναι οι φτωχοί
μαύροι…».
Εκείνες τις ημέρες, οι απόγονοι των γηγενών έβλεπαν αφ’ υψηλού τους Ιταλούς.
Σήμερα, βλέπουν με καχυποψία και περιφρόνηση τους Κινέζους, τους Μεξικανούς,
τους Βιετναμέζους, τους Ινδούς, τους Αϊτινούς, καθώς και όλους τους άλλους που
πλημμυρίζουν τη χώρα. Και κανείς δεν είναι σε θέση να προστατεύσει την ήσυχη
ζωή μιας γειτονιάς, εκτός από τους τελευταίους που μεταφέρθηκαν στην περιοχή.
Την ίδια ώρα, οι μαύροι μικροαστοί κοιτούν τους πάντες με δυσφορία, καθώς η
μία ομάδα μετά την άλλη στέκει σαν οικονομική απειλή εναντίον τους.
Οι ίδιοι οι Αμερικανοί αντιμετωπίζουν με αμφιθυμία το ζήτημα της
μετανάστευσης. Γνωρίζουν πολύ καλά την προσφορά τών κάθε λογής Αϊνστάιν,
κατανοούν ότι το θέμα των πράσινων καρτών είναι ζωτικής σημασίας για τη
διατήρηση στο έδαφός τους των δεκάδων χιλιάδων ειδικών στα κομπιούτερ από την
Ινδία, προκειμένου να συνεχίσουν να κυριαρχούν ως έθνος στην τεχνολογία της
πληροφορικής. Τα ξένα εστιατόρια, οι ξένοι με τα περίεργα ονόματα, αποτελούν
μια πρόσθεση με διεθνή χαρακτηριστικά στην εθνική ζωή. Είναι οι ίδιοι
Αμερικανοί όμως που εμφανίζονται απρόθυμοι, όσο και οι Ευρωπαίοι, να
παραδεχθούν ότι, χωρίς τους μετανάστες, πρέπει να κάνουν αντί γι’ αυτούς τις
χαμαλοδουλειές από τις παραδόσεις πίτσας μέχρι τις συγκέντρωση της σοδειάς
και την περισυλλογή απορριμμάτων πολλές δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες δεν
θα μπορούσαν να λειτουργήσουν. Για την υποβαθμισμένη πλειοψηφία των κατοίκων
της γης, η Αμερική με την ισχύ της, την κοινωνική και «γεωγραφική»
κινητικότητά της, καθώς και το δυναμικό της σε πλούσιους και φτωχούς, είναι
και θα παραμείνει σύμφωνα με μια άποψη η πολλά υποσχόμενη γη.
Πολλοί από τους σημερινούς μετανάστες αναμένεται να γίνουν Αμερικανοί πολίτες
και η αίσθηση που καλλιεργείται είναι ότι, παρά τις σημερινές δυσκολίες,
σύντομα ή αργότερα, θα παραχωρηθεί και σε αυτούς ένα είδος «αμνηστίας» που θα
τους παράσχει κάποια ημέρα τη δυνατότητα να γίνουν οι ίδιοι νόμιμα Αμερικανοί
πολίτες και στα παιδιά τους, τις ίδιες ευκαιρίες. Τα κίνητρά τους είναι τα
ίδια με αυτά που έφεραν τους προγενέστερους στη Νήσο Έλις πριν από έναν αιώνα:
να ξεφύγουν από τη λαίλαπα του πολέμου, του λιμού, της δίωξης και της φτώχειας
και να δώσουν στα παιδιά τους μια καλύτερη ζωή. Θαμμένα κάτω από τις
αμερικανικές προκαταλήψεις, στέκουν ακόμη ένας ενστικτώδης ιδεαλισμός και το
ήδη αμαυρωμένο, κακοποιημένο «αμερικανικό όνειρο». Για τους άρτι αφιχθέντες
και τους παλαιότερους, που πέρασαν την πύλη της μετανάστευσης, κοινός στόχος
είναι η συμμετοχή σε μια ειδική τελετή απόδοσης ιθαγένειας. Οι τυχεροί
αιτούντες την αμερικανική υπηκοότητα δίνουν τον Όρκο σε ομοσπονδιακό
δικαστήριο. Αυτή είναι η άλλη άκρη του ουράνιου τόξου. Γιατί η πραγματικότητα
δεν απέχει πολύ από τότε που καταγράφηκε το πρώτο κύμα μαζικής μετανάστευσης,
όταν 20 εκατομμύρια άνθρωποι έφθασαν στην περιοχή στα 40 χρόνια που
μεσολάβησαν μεταξύ 1870 και 1910. Οι περισσότεροι από τους μισούς μετανάστες
μετά το 1970, ζουν σήμερα κάτω από το όριο της φτώχειας, σύμφωνα με τα
στοιχεία του Κέντρου Ερευνών για τη Μετανάστευση.
LINKS:
* www.africahomepage.org/wally/messages/15.html
Google news
