ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ Πάμε στοίχημα για … την τρομοκρατία

Μιλάει λίγο, κι από την εποχή που έγινε υπουργός Δημόσιας Τάξης, εδώ και
περίπου δύο χρόνια, μιλάει ακόμη λιγότερο. Όσοι τον γνωρίζουν καλά, έχουν να
παρατηρήσουν ότι από το πρόσωπό του λείπει πια το πλατύ χαμόγελο. Στη Βουλή,
σπάνια ανταλλάσσει κουβέντες με τους συναδέλφους του και τους δημοσιογράφους.
Όλο σε κάποια γωνία είναι και μιλάει στο κινητό.

“Προβλήματα, προβλήματα;”. “Από προβλήματα άλλο τίποτε”, απαντάει και
συνεχίζει να μιλάει πάλι στο τηλέφωνο. Οι πολλοί κοντινοί του θυμούνται ότι
μόνο που δεν είχε βάλει τα κλάματα όταν ο Κώστας Σημίτης τον πήρε από το
υπουργείο Ανάπτυξης, όπου υπηρετούσε ως υφυπουργός Εμπορίου, για να τον
τοποθετήσει, στη θέση του Φίλιππου Πετσάλνικου, υπουργό Δημόσιας Τάξης αμέσως
μετά την αποπομπή του τελευταίου (μαζί με τους Θ. Πάγκαλο και Αλ. Παπαδόπουλο
για την υπόθεση Οτζαλάν).

“Μα δεν έχω καμιά σχέση” ήταν το μόνο που κατάφερε να ψελλίσει στον Κώστα
Σημίτη, όταν ο Πρωθυπουργός του τηλεφώνησε στο “πορτοκαλί” τηλέφωνο. “Είμαι
βέβαιος ότι θα τα καταφέρεις”, λέγεται ότι τον ενθάρρυνε ο κ. Σημίτης. Από
εκείνη την ημέρα του 1999 έχουν περάσει δύο χρόνια, ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης επέζησε
του αναγκαστικού, μετά τις εκλογές του Απριλίου, ανασχηματισμού της κυβέρνησης
και ο Κ. Σημίτης αισθάνεται δικαιωμένος για την επιλογή του.

Η προϊστορία του νυν υπουργού Δημόσιας Τάξης στο άσημο υφυπουργείο Εμπορίου
ήταν το καλύτερο πιστοποιητικό: με πολλή προσπάθεια, διάλογο και επιχειρήματα
είχε καταφέρει να συναφθούν οι περίφημες συμφωνίες κυρίων μεταξύ παραγωγικών
τάξεων και εργαζομένων για τη συγκράτηση των τιμών, στην προσπάθεια συμπίεσης
του πληθωρισμού.

Αυτό μάλιστα είναι κάτι για το οποίο ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης δεν έχει πρόβλημα να
χρησιμοποιήσει τη λέξη “δικαιωμένος”. Για την τωρινή θητεία του στο υπουργείο
Δημόσιας Τάξης;

Όσο κι αν ο ίδιος αποφεύγει να αναφέρεται σ’ αυτό, οι συνεργάτες του
επικαλούνται τις δημοσκοπήσεις προς απόδειξη. Το 1999, οι πολίτες αξιολογούσαν
την εγκληματικότητα ως το νούμερο 2 πρόβλημα της ζωής τους ­ σχεδόν 35% έδιναν
στο σχετικό ερώτημα. Οι Τάσεις του περασμένου Δεκεμβρίου κατέβασαν το σχετικό
ποσοστό στο 9%, και “υποβίβασαν” την εγκληματικότητα στις τελευταίες θέσεις
των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι πολίτες.

Κι όμως, ο ίδιος ο υπουργός Δημόσιας Τάξης δεν (θέλει να) δείχνει ούτε
ικανοποιημένος ούτε εφησυχασμένος. Πιστεύει ότι “πρέπει να γίνουν πολλά
ακόμη”, ζητάει “όλο και περισσότερα” από τους συνεργάτες του και θεωρεί ότι “η
ασφάλεια των πολιτών είναι μια πολύ μεγάλη πρόκληση για τον καθένα που
αναλαμβάνει υπουργός Δημόσιας Τάξης”. Η αλήθεια είναι ότι στην ηλεκτρική
καρέκλα της οδού Κατεχάκη, είναι απολύτως παρακινδυνευμένο να θεωρηθεί κάποιος
επιτυχημένος, δικαιωμένος, ικανός και τα συναφή. Ο Μ. Χρυσοχοΐδης δεν ξεχνάει
την τύχη του πρώην υπουργού Δημόσιας Τάξης, Γιώργου Ρωμαίου, του οποίου τη
θέση είχε πάρει ο Φιλ. Πετσάλνικος. Τον Νοέμβριο του 1997, ο κ. Ρωμαίος είχε
λάβει τα εύσημα του Πρωθυπουργού και των συναδέλφων του διότι είχε καταφέρει
να μην ανοίξει μύτη στην πορεία για το Πολυτεχνείο, παρά το γεγονός ότι όλες
οι ενδείξεις μιλούσαν για ευρείας εκτάσεως επεισόδια. Λίγους μήνες μετά
εξαναγκάσθηκε σε παραίτηση, υπό το βάρος της αδυναμίας της αστυνομίας να
ελέγξει την εγκληματικότητα στη χώρα.

ΟΜιχ. Χρυσοχοΐδης θεωρεί ότι “οι χαμηλοί τόνοι” είναι ένα ουσιαστικό βοήθημα
στην προσπάθεια να τα καταφέρει στο πόστο που κατέχει. Οι φίλοι του, και έχει
αρκετούς στην κυβέρνηση ­ ο Γιώργος Φλωρίδης, ο υφυπουργός Αθλητισμού, είναι
ένας από αυτούς, και κάνουν στενή παρέα δεδομένου ότι και οι δυο είναι
“επαρχιώτες στην Αθήνα” ­ υποστηρίζουν ότι “αν τον βοηθήσει λίγο η τύχη, θα τα
καταφέρει”. Πού; Στην υπόθεση της τρομοκρατίας βέβαια. Που είναι το προσωπικό
του στοίχημα.

Για το ζήτημα αυτό, ο υπουργός είναι εξαιρετικά φειδωλός σε παρατηρήσεις και
σχόλια. Εκείνοι που τον συναναστρέφονται υποστηρίζουν ότι η δήλωσή του μετά
την απόπειρα κατά του βουλευτή Βασ. Μιχαλολιάκου πως “σύντομα οι τρομοκράτες
θα παραπεμφθούν ενώπιον της ελληνικής Δικαιοσύνης” ήταν “πολύ προχωρημένη για
έναν άνθρωπο όπως ο Μιχάλης, που μετράει τα λόγια του”. Μπορούν να εξηγήσουν
γιατί το έκανε; “Ίσως γιατί βρισκόταν κάτω από έντονη ψυχολογική πίεση”
σημειώνουν, προσθέτοντας ότι η δήλωση έγινε με το που εξήλθε από το Τζάνειο
λίγη ώρα αφότου είχε επισκεφθεί στην Εντατική τον βουλευτή Μιχαλολιάκο.

Σε ό,τι αφορά τώρα το ουσιαστικό ζήτημα που ανέκυψε από τις δηλώσεις του κ.
Χρυσοχοΐδη, ότι δηλαδή “σύντομα” οι τρομοκράτες θα βρεθούν αντιμέτωποι με την
ελληνική Δικαιοσύνη, είναι αλήθεια ότι του προκάλεσε το πρώτο ίσως πρόβλημα
στο εσωτερικό της κυβέρνησης. Το αποτέλεσμα ήταν να του υποδειχθεί “αρμοδίως”
να μην επανέλθει στο θέμα αυτό με τόση βεβαιότητα, και τα υπόλοιπα τα ανέλαβε
ο υπουργός Τύπου Δημ. Ρέππας: Κυβερνητικές πηγές χαρακτήρισαν πολύ πρόωρη την
αισιοδοξία του κ. Χρυσοχοΐδη για την εξάρθρωση της τρομοκρατίας στην Ελλάδα.

Πάντως, και ανεξάρτητα από αυτή τη μικρή, άτυχη, παρένθεση, η αλήθεια είναι
ότι ο νυν υπουργός Δημόσιας Τάξης, που έχει συγκρουσθεί κατ’ επανάληψιν με τον
συνάδελφό του υπουργό Δικαιοσύνης Μιχ. Σταθόπουλο για το περιεχόμενο τού υπό
κατάρτιση νομοσχεδίου για την τρομοκρατία και το οργανωμένο έγκλημα, έχει
αποσπάσει πολύ ευμενή σχόλια από τον λεγόμενο ξένο παράγοντα. Οι Βρετανοί που
συνεργάσθηκαν μαζί του μετά τη δολοφονία του ταξιάρχου Στίβεν Σόντερς λένε τα
καλύτερα λόγια για τον Έλληνα υπουργό. Θετικά αντιμετωπίζουν τον κ. Χρυσοχοΐδη
και οι Αμερικανοί. Και είναι πολύ πρόσφατο το γεγονός της υπογραφής της
συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ Ελληνικής Αστυνομίας και FBI για την τρομοκρατία,
από τον ίδιο και την υπουργό Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, Τζ. Ρίνο.

Ο κ. Σταθόπουλος αντιθέτως δεν πρέπει να αισθάνεται ιδιαίτερα ευτυχής με τον
κ. Χρυσοχοΐδη, όχι γιατί ο συνάδελφός του έχει θετική αντιμετώπιση από τον
ξένο παράγοντα. Αλλά από το γεγονός ότι στην αντιπαράθεση των δύο υπουργείων
για τα κρίσιμα θέματα του DNA και της ηλεκτρονικής παρακολούθησης των
τηλεφώνων, ο κ. Σημίτης υιοθέτησε σχεδόν απολύτως τις θέσεις του κ.
Χρυσοχοΐδη, υποχρεώνοντας παράλληλα τον κ. Σταθόπουλο σε στροφή σε σχέση με
τις θέσεις που έως τώρα εξέφραζε.

Αρκούν όμως αυτά; Ο χρόνος θα δείξει.

Όπως θα δείξει και αν θα δικαιωθεί η άποψη του υπουργού ότι “όλα γίνονται με
σκληρή δουλειά και συνεχή προσπάθεια”…