Η ιστορία των προεδρικών παρεξηγήσεων

* ΣΙΚΕΛΙΑ

Επίσκεψη Στεφανόπουλου. Το Κολοσσαίο επισκέφθηκε μεταξύ των άλλων ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας

Ο δρόμος για τις Συρακούσες ήταν χθες ανοιχτός. Η προεδρική λιμουζίνα έτρεχε
«δαιμονισμένα» να προλάβει το πρόγραμμα που είχαν καθορίσει οι Ιταλοί για την
επίσκεψη του Κωστή Στεφανόπουλου στους σπουδαίους αρχαιολογικούς χώρους της
Νοτίου Ιταλίας.

Η στάση της πομπής στο αρχαίο θέατρο της Ταορμίνα, στην περιοχή Κατάνια, είχε
­ εκτός από τουριστικό ­ και πολιτικό ενδιαφέρον. Η ολιγόλεπτη συνάντηση του
Προέδρου με τον υφυπουργό Γρ. Νιώτη έδειξε να λύνει τις… παρεξηγήσεις των
προηγούμενων ημερών. Που αφορούσαν τον χαρακτήρα μιας ενδεχόμενης επίσκεψης
του Πάπα στην Ελλάδα και για το αν η χώρα μας του απηύθυνε ή όχι πρόσκληση.

Ωστόσο, η ιστορία των προεδρικών… παρεξηγήσεων δεν ξεκίνησε στη Ρώμη και απ’
ότι δείχνουν οι «καιροί» θα έχει μέλλον.

Πριν από περίπου δύο χρόνια, όταν το άστρο της επίσκεψης Κλίντον στην Αθήνα
μεσουρανούσε, πάλι με τους ίδιους πρωταγωνιστές, είχε προκληθεί ανάλογο
«επεισόδιο» στη Λιουμπλιάνα της Σλοβενίας.

Ξαφνικά ­ τότε ­ ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας μάθαινε από το CNN τα
περί επίσκεψης και το πρόγραμμα του Μπιλ Κλίντον στην Ελλάδα. Δεν άντεξε ο
παλιός και έμπειρος Αχαιός πολιτικός και το δήλωσε.

Φυσικά, προκλήθηκαν αντιδράσεις. «Έπεσαν» τηλέφωνα στην Αθήνα, ήρθαν και πήγαν
μηνύματα, προσπάθησαν κάποιοι να διορθώσουν την εικόνα που είχε δημιουργηθεί,
αλλά μάταια…

Η ασυνεννοησία είχε βάλει το χέρι της και οι παρεξηγήσεις έδιναν και έπαιρναν
μέχρι που το θέμα καταγράφηκε έντονα στον Τύπο και στα ηλεκτρονικά ΜΜΕ.

Πικραμένος από κενό ενημέρωσης

Η υπόθεση όμως ήταν σοβαρή. Δεν αφορούσε στην επίσκεψη του οποιουδήποτε, αλλά
του ιδίου του Πλανητάρχη. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αν και πικραμένος από
αυτό το κενό στην ενημέρωση, επιχείρησε μια μέρα μετά να «μαζέψει» τα πράγματα
και να θεωρήσει το περιστατικό λήξαν.

Ποιο ήταν το πρόβλημα; Υπήρχε δόλος ή απλά «στα Βαλκάνια συμβαίνουν τα πάντα,
ακόμα και στις καλύτερες των οικογενειών»; Μήπως «φταίει» το Σύνταγμα που
δίνει περιορισμένες αρμοδιότητες στον Πρόεδρο; Ή, μήπως φταίει και ο Πρόεδρος
που με αυτήν την υπερδραστηριότητά του να γυρνάει τα χωριά της Ελλάδας και τον
Ελληνισμό προκαλεί τον φθόνο και τη ζήλεια;

Πριν από χρόνια, στα πρώτα βήματα της πρωθυπουργίας Κώστα Σημίτη ­ μετά τον
θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου ­ οι παρεξηγήσεις ήταν και πάλι στις… δόξες
τους. Η γραμμή ενημέρωσης Προεδρικού Μεγάρου – Μαξίμου έμπαζε νερά κάνοντας
τον Πρόεδρο να εκφράσει την ενόχλησή του στους αρμοδίους.

Τα πράγματα διορθώθηκαν και οι σχέσεις Στεφανόπουλου – Σημίτη μπήκαν σε μια
περίοδο ήρεμων νερών με αποκορύφωμα την πρόταση Σημίτη για επανεκλογή
Στεφανόπουλου στο ύπατο αξίωμα της χώρας.

Δεν ήταν όλα μέλι γάλα

Οι σχέσεις των δύο ανδρών ήταν τόσο καλές, ώστε κάποιοι υποστηρικτές της
συντηρητικής παράταξης να φτάνουν στο σημείο να στέλνουν μηνύματα κατά του
Προέδρου: «Δεν μπορεί ο Κωστής Στεφανόπουλος να λέει πως η χώρα περνάει την
καλύτερη εποχή της. Είναι ανοιχτή παρέμβαση υπέρ του ΠΑΣΟΚ».

Κι όμως, όπως… έδειξε η ζωή, δεν ήταν όλα και τόσο… μέλι – γάλα, όπως τα
εμφάνισαν ορισμένοι στον κ. Καραμανλή.

Σε σημαντικά ταξίδια, όπως π.χ. στο τελευταίο, στην Ιταλία, που «έκλεισε» χθες
το βράδυ, κανένας υπουργός ­ παρά μόνον υφυπουργοί ­ δεν συνόδευσε τον κ.
Στεφανόπουλο. Ορισμένοι, μάλιστα, της προεδρικής ακολουθίας του δεν έκρυβαν
την έκπληξή τους. «Μα, βλέπει τον Πρόεδρο της Ιταλίας, τον Πρωθυπουργό, τον
Πρόεδρο της Γερουσίας, τον ίδιο τον Πάπα… Στα επίσημα τραπέζια, ακόμα και
στην κατάθεση στεφάνου στον Άγνωστο Στρατιώτη της Ρώμης, τον συνοδεύουν Ιταλοί
υπουργοί. Πώς γίνεται η Αθήνα να του στέλνει, αξιόλογους κατά τα άλλα, αλλά
απλά υφυπουργούς;».

Η αλήθεια είναι πως ο κ. Στεφανόπουλος υπερκαλύπτει τα κενά με την
υπερδραστηριότητά του. Ωστόσο, η εικόνα που δείχνει η χώρα στο εξωτερικό είναι
πάντοτε καλύτερη, λένε στο Προεδρικό, όταν τον Πρόεδρο συνοδεύει ένας υπουργός
της κυβέρνησης. Και για παράδειγμα αναφέρουν την επίσκεψη Στεφανόπουλου στο
Ισραήλ και την Παλαιστίνη ­ πέρσι τον Ιανουάριο ­ στην οποία τον Πρόεδρο
συνόδευε ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου.

Αλλά και δύο φορές, που τον συνόδευε ο υπουργός Γεωργίας Γιώργος Ανωμερίτης, η
προεδρική ακολουθία έδειξε να είναι πιο αναβαθμισμένη, υπήρχε τουλάχιστον ένας
υπουργός.

Η ιστορία ­ της απουσίας υπουργού σε πολλά επίσημα ταξίδια ­ ασφαλώς και έχει
κάνει πολλούς να αναρωτηθούν: Γιατί να συμβαίνει αυτό; Μήπως κάποιοι θέλουν να
υποβαθμίζουν τις προεδρικές αποστολές;

Συνεργάτης του Προέδρου σχολίαζε πάντως πως «δεν χρειάζεται να ερμηνεύει
κανείς ­ αν και δεν πρέπει τίποτα να υποτιμάται ­ τα πάντα συνωμοτικά». Και
πρόσθετε πως «απλά στην Ελλάδα ζούμε και τα πάντα… επιτρέπονται ή τα
πάντα… μπορεί να συμβούν». Όσο για την ιστορία του Πάπα ­ πρόσθεσε ­ αυτό
στεναχώρησε τον Πρόεδρο, διότι απλούστατα ένα ταξίδι του Ποντίφικα ασφαλώς θα
πρέπει να αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα.

Ο κ. Στεφανόπουλος, μάλιστα ­ όπως επισημαίνουν συχνά πολιτικοί απ’ όλα τα
κόμματα ­ αναγκάστηκε να επαναλάβει αρκετές φορές στους δημοσιογράφους: «Είμαι
ο αρχηγός του ελληνικού κράτους… Δηλαδή τι, θα ερχόμουν στο Βατικανό σε
επίσημη επίσκεψη και δεν θα έδινα πρόσκληση;».

Χρειάζεται σοβαρότητα

Όσοι τον γνωρίζουν από παλιά, ξέρουν πως δεν έκανε τυχαία αυτές τις αναφορές.
Ήθελε να δείξει ­ και επιχειρούσε ν’ ακουστεί το μήνυμά του στην Αθήνα ­ πως
ένα προεδρικό ταξίδι πρέπει να χαρακτηρίζεται από σοβαρότητα. Δεν μπορεί ένας
υφυπουργός να λέει ή να πληροφορεί τους δημοσιογράφους για ένα τόσο σοβαρό
θέμα ­ την επίσκεψη του Παπά ­ χωρίς να έχει συνεννοηθεί μαζί του.

Ακόμα και η εκ των υστέρων επανόρθωση, (του Γιώργου Παπανδρέου ή του
κυβερνητικού εκπροσώπου) αν και δικαιώνει τον Πρόεδρο δεν βοηθάει τη συνολική
εικόνα της χώρας, πιστεύει ο κ. Στεφανόπουλος.

Χθες, στις Συρακούσες, στην ιστορική Σικελία, ο κ. Στεφανόπουλος καταγράφοντας
τα έργα του ελληνικού πολιτισμού, προφανώς στοχεύοντας και σ’ ένα γενικότερο
μήνυμα, σχολίαζε πως οι Έλληνες ενωμένοι μπορούν να θριαμβεύσουν και στην άκρη
της γης.

Ωστόσο, η περιπέτεια ­ όλες αυτές οι πληροφορίες για το αν επέδωσε ή όχι
επίσημη πρόσκληση ­ άφησε πίσω της μικρές, αλλά ανοιχτές πληγές. Και μπορεί το
ταξίδι στην Ιταλία, που τελείωσε χθες το βράδυ, να έκλεισε, όμως παραμένουν ­
στην Αθήνα πλέον ­ ορισμένα θέματα για συζήτηση…