Η προστασία των δασών και το Σύνταγμα

Για το άρθρο 24 του Συντάγματος, το οποίο αναφέρεται στην προστασία των
δασών, γράφει με αφορμή τη συνταγματική αναθεώρηση ο κ. Γιάννης Μητρέλης,
οικονομολόγος, από το Ψυχικό:

«Η τωρινή μορφή του άρθρου 24 έχει αποδειχθεί επιζήμια για τα ίδια τα δάση και
το περιβάλλον μας, για τους εξής λόγους:

1. Αποτελεί την κύρια αιτία των συνεχών πυρκαγιών και της εγκατάλειψης
των δασών από τους πολίτες, τους κατ’ εξοχήν αρμόδιους για την προστασία τους.
Σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο οι πυρκαγιές αντιμετωπίζονται εν τη γενέσει τους
από εθελοντικές ομάδες κατοίκων, οι οποίοι δεν τους επιτρέπουν να γιγαντωθούν
περιμένοντάς τα όλα από κάποια μακρινή κεντρική πυροσβεστική υπηρεσία. Οι
ιδιοκτήτες δεν έχουν πλέον καμία διάθεση προστασίας τών, ούτως ή άλλως,
απαξιωμένων εκτάσεών τους.

2. Καταδικάζει τις ασθενέστερες οικονομικά τάξεις να κατοικούν σε
περιοχές χωρίς ίχνος πρασίνου με τεράστιους συντελεστές δόμησης, αντί να
ευνοήσει την πολεοδόμηση περιοχών με χαμηλούς συντελεστές (έως 0,4) και άφθονο
κοινόχρηστο πράσινο, όπως άλλωστε ήδη συμβαίνει με επιτυχία διεθνώς.

3. Εμποδίζει την εκτέλεση έργων που αποτελούν ανάσα για τους κατοίκους
της πρωτεύουσας, όπως η Αττική Οδός.

4. Αφαιρεί από τους ειδικούς επιστήμονες την ευθύνη και τις
αρμοδιότητες για την πολεοδόμηση και τη χωροταξία ­ κάτι που αποτελεί
παγκόσμια πρωτοτυπία.

Η τωρινή μορφή και ερμηνεία του άρθρου 24 είναι επίσης άδικη γιατί:

1. Δήμευσε ουσιαστικά χωρίς καμία αποζημίωση τις περιουσίες ανθρώπων
που είχαν νόμιμα αγοράσει εκτάσεις πριν από το 1975, παρ’ ότι το κράτος
συνεχίζει να τις φορολογεί.

2. Καταδικάζει σε οικονομικό μαρασμό την επαρχία δημεύοντας αγροτικές
εκτάσεις και επιτείνοντας έτσι την αστυφιλία.

3. Απαγορεύει ουσιαστικά στους πολιτικούς να νομοθετήσουν και στους
ειδικούς επιστήμονες να λειτουργήσουν θεωρώντας τους φύσει ανέντιμους».