«Είναι σαν την Κοκκινοσκουφίτσα περιτριγυρισμένη από πολλούς, μεγάλους
κακούς λύκους... Για να τα βγάλει πέρα, θα χρειαστεί μεγάλο θάρρος και
ατσάλινη αντοχή».





Γκλόρια Μακαπαγκάλ Αρόγιο. Ανέλαβε το Σάββατο πρόεδρος των Φιλιππίνων


Σύμφωνα με τον πολιτικό αναλυτή της Μανίλας Νέλσον Ναβάρρο, η λαϊκή εξέγερση,
που οδήγησε το Σάββατο στην παραίτηση του προέδρου των Φιλιππίνων Τζόζεφ
Εστράντα και στην ορκωμοσία ως προέδρου της αντιπροέδρου Γκλόρια Μακαπαγκάλ
Αρόγιο, ήταν «η επανάσταση των γραπτών μηνυμάτων». «Στην παραμικρή υποψία
κακής συμπεριφοράς δημοσίου προσώπου, παρατυπίας ή λαθροχειρίας, η πληροφορία
μεταδιδόταν μέσω γραπτών μηνυμάτων από κινητό σε κινητό», λέει ο Ναβάρρο.
«Τώρα κάτω από το μικροσκόπιο βρίσκεται η Μακαπαγκάλ». Θα μπορέσει άραγε να
καθιερωθεί ως ηγέτιδα; Ή θα γίνει απλώς ένα πιόνι των ισχυρών ­ στρατού,
βιομηχάνων και Εκκλησίας ­, οι οποίοι της προσέφεραν τα κλειδιά του προεδρικού
μεγάρου;


Η μικροκαμωμένη, 53χρονη Μακαπαγκάλ, μητέρα τριών παιδιών, είναι το αντίθετο
του Εστράντα. Εκεί που ο πρώην σταρ του κινηματογράφου καυχόταν για τις
ερωμένες του και για τα πολλά εκτός γάμου παιδιά του, ενώ τα μεθυσμένα
ξενύχτια του στο προεδρικό μέγαρο γίνονταν θέμα στον Τύπο, η Μακαπαγκάλ
προτιμάει την οικογενειακή ζωή και διαβάζει καθημερινά τη Βίβλο. «Το μότο
μου», λέει, «είναι, "Κάνε το σωστό, κάνε ό,τι μπορείς καλύτερο και άσε τα
υπόλοιπα στον Θεό"». Θυγατέρα ενός δημοφιλούς πρώην προέδρου της χώρας, του
Ντιοσντάντο Μακαπαγκάλ, φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Τζωρτζτάουν της Ουάσινγκτον,
όπου είχε συμφοιτητή τον Μπιλ Κλίντον. Έκανε στη συνέχεια διδακτορικό στην
Οικονομία στο Πανεπιστήμιο των Φιλιππίνων και το 1986 μπήκε στην κυβέρνηση της
τότε προέδρου Κορασόν Ακίνο. Σήμερα λέει πως το κεντροδεξιό κόμμα της θα
αντλήσει από την εμπειρία των ανά τον κόσμο Χριστιανοδημοκρατικών Κομμάτων για
«να κερδίσει τη μάχη κατά της φτώχειας» και να θέσει τα θεμέλια μιας «καλής
διακυβέρνησης»· και η ίδια θα προσφέρει, με το προσωπικό της παράδειγμα, ένα
υπόδειγμα ηθικής.


Οι επιφυλάξεις είναι πολλές. Κατ' αρχήν η Μακαπαγκάλ, άχρωμη ως πολιτικός,
έγινε πρόεδρος χάρη στη φιλιππινέζικη ελίτ και πολλοί φοβούνται ότι θα έχει
πολλά πολιτικά χρέη να ξεπληρώσει στη διάρκεια της θητείας της. Είναι έπειτα ο
στρατός, ο οποίος έπαιξε τον πρώτο ρόλο στην τελική αποπομπή του Εστράντα και
η Μακαπαγκάλ θα πρέπει να τον λαμβάνει υπόψη σε κάθε κίνησή της. Είναι ύστερα
η κακή κατάσταση της οικονομίας και το μείζον πρόβλημα των σκουπιδιών της
Μανίλας, μιας πόλης 12 εκατομμυρίων ανθρώπων που δημιουργεί κάθε μέρα 6.000
τόνους σταθερά απόβλητα και δεν έχει πια χωματερές...


Σε κάθε περίπτωση, οι Φιλιππίνες έχουν επιτέλους έναν ηγέτη που μοιάζει
αποφασισμένος να δουλέψει. Και αν καταφέρει κάτι θετικό με την οικονομία, λένε
οι παρατηρητές, η εκλογή της στις προεδρικές εκλογές του 2004 θα είναι εξασφαλισμένη.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από