<


Η σχέση της χούντας και της ελληνικής ΚΥΠ με τις ιταλικές μυστικές
υπηρεσίες, η εκπαίδευση νεοφασιστών τρομοκρατών στην Ελλάδα την περίοδο της
δικτατορίας και η κοινή δράση τους σε επιχειρήσεις αποσταθεροποίησης στη
γειτονική Ιταλία, στα χρόνια κατά τα οποία η ιταλική Αριστερά επεδείκνυε μια
καταπληκτική ανάπτυξη, αποτελούν κεφάλαια ενός ογκωδέστατου φακέλου. Η ιταλική
δικαιοσύνη και οι επιτροπές έρευνας της ιταλικής Γερουσίας και Βουλής ακόμα
τον μελετούν. Παράλληλα, ο σκοτεινός ρόλος και η στενή σχέση Ιταλών και
Ελλήνων φασιστών, από τα χρόνια που αλληλοεκπαιδεύονταν, είτε στην Κέρκυρα
είτε σε πόλεις της Ιταλίας, έχουν τη δική τους «ιστορία». Οι πρώτοι,
πρωταγωνίστησαν σε προβοκατόρικες επιχειρήσεις στην Ιταλία, οι οποίες
συγκλόνισαν τη χώρα με «πρεμιέρα» τη σφαγή που οργάνωσαν σε τράπεζα του
Μιλάνου, στις 12 Δεκεμβρίου του 1969. Και οι δεύτεροι, πρωτοστάτησαν σε
επιχειρήσεις διάβρωσης αριστερών και προοδευτικών - δημοκρατικών κομμάτων στην
Ελλάδα. Ένα βιβλίο-ντοκουμέντο, που έγραψε ο αντιστασιακός Νίκος Κλειτσίκας,
από τους πρωταγωνιστές του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος της Ιταλίας,
την περίοδο της χούντας, ρίχνει φως στην υπόθεση και ανασύρει φακέλους της
ιταλικής δικαιοσύνης και των ιταλικών νομοθετικών σωμάτων, που ασφαλώς θα
έπρεπε να έχουν απασχολήσει, από καιρό, και την ελληνική Βουλή. Ο πρόεδρος των
σοσιαλιστών της Κύπρου Βάσος Λυσσαρίδης και δύο μεγάλες προσωπικότητες της
Ιταλίας, ο γερουσιαστής ­ πρώην αναπληρωτής γραμματέας του Κομμουνιστικού
Κόμματος Ιταλίας ­ Μαουρίτσιο Βαλέντζι και η αρχαιολόγος καθηγήτρια του
Πανεπιστημίου της Νάπολι Γιολάντα Καπριλιόνε προλογίζουν το βιβλίο, το οποίο
θα κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Προσκήνιο - Άγγελος Σιδεράτος. «ΤΑ ΝΕΑ»
προδημοσιεύουν από σήμερα ορισμένα χαρακτηριστικά του αποσπάσματα. Σ' αυτά
καταγράφονται απίστευτες «ιστορίες» συγκρότησης ­ στα χρόνια της δικτατορίας ­
ακροδεξιών τρομοκρατικών οργανώσεων, με τη συμμετοχή Ελλήνων και Ιταλών
φασιστών, στις οποίες συμμετείχαν ακόμα και διπλωμάτες και στρατιωτικοί
ακόλουθοι. Για έναν από αυτούς μάλιστα, όπως αναφέρει ο συγγραφέας, «τον Τζιάν
Αντέλιο Μαλέτι ­ Ιταλός στρατιωτικός στην Αθήνα όταν έγινε η δικτατορία ­
αρχηγό της ιταλικής μυστικής υπηρεσίας μέχρι το '75, οπότε δραπέτευσε στη
Νότιο Αφρική, χρειάσθηκε να μεταβεί στο Γιοχάνεσμπουργκ η επιτροπή έρευνας της
ιταλικής Γερουσίας και Βουλής για να του πάρει κατάθεση. Σ' αυτήν
διαπιστώνεται και εμπλουτίζεται ο φάκελος της πλήρους εμπλοκής της ελληνικής
χούντας στην τρομοκρατία και στο κύμα των δολοφονιών στην Ιταλία».




<

Η διαδήλωση. Οι Έλληνες και οι Ιταλοί φοιτητές αγωνίστηκαν κατά της χούντας


Προσφιλής ­ ιστορικά ­ μέθοδος των ελληνικών και ξένων μυστικών υπηρεσιών
είναι και η διείσδυση πρακτόρων της σε προοδευτικές οργανώσεις. Ο συγγραφέας
καταγράφει μια τέτοια υπόθεση, που αφορά την περίοδο της δικτατορίας:


«Στη δικογραφία των Ιταλών δικαστών σημαντική θέση κατέχει η πατρίδα μας για
το ρόλο της Κλάουντια Αγιέλο. Στέλεχος της ιταλικής μυστικής υπηρεσίας
(υπηρετεί μέχρι σήμερα και έχει σαν τομέα ευθύνης της την Ελλάδα) και Ελληνίδα
από τη μητέρα της (Μαρία Κρεούζη), που παντρεύτηκε στην Κατοχή τον αξιωματικό
των καραμπινιέρων Βίτο Αγιέλο.


Σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας που σχηματίστηκε στην Ιταλία για τις
"σφαγές του κράτους", η Κλάουντια Αγιέλο έχει ενεργό ρόλο στις σχέσεις του
ιταλικού νεοφασισμού με τη χούντα της Αθήνας. Με την επιβολή της δικτατορίας
αναλαμβάνει το καθήκον παρακολούθησης των ελληνικών διπλωματικών αρχών στην
Ιταλία. Ένα "καθήκον" που εκτέλεσε προδίδοντας ακόμη και τη δεύτερη πατρίδα
της (την Ιταλία), αφού τίποτα το αξιόλογο δεν εντόπισε από τη σχέση της
χούντας με τον ιταλικό νεοφασισμό.


Αργότερα, από τον Αύγουστο του 1971 μέχρι τον Αύγουστο του 1974, διεισδύει στο
ΚΚΙ, γίνεται μέλος του και αναπτύσσει δεσμό με τον ανυποψίαστο Έλληνα φοιτητή
Νεοκλή Ηλιόπουλο. Μέσω του Έλληνα αριστερού φοιτητή είχε πρόσβαση στις παρέες
των αντιστασιακών φοιτητών της Ρώμης. Ένας από αυτούς με τους οποίους
"ασχολήθηκε" ιδιαίτερα η Κλάουντια Αγιέλο ήταν ο Γιάννης Βούλτεψης, που
εξέδιδε στη Ρώμη την εφημερίδα του ΠΑΜ "Ελεύθερη Ελλάδα".


Το βράδυ της 4 Αυγούστου 1974, στο τρένο "Ιτάλικους", που εκτελεί το
δρομολόγιο Ρώμη - Μπρένερο, στη διαδρομή Μπολόνια - Φλωρεντία μια βόμβα
εκρήγνυται στο βαγόνι 5. Δώδεκα αθώοι πολίτες δολοφονούνται και 50
τραυματίζονται. Η Κλάουντια Αγιέλο έχει τη δική της συνεισφορά. Τέσσερις
ημέρες πριν τη σφαγή στο "Ιτάλικους", η Κλάουντια Αγιέλο βγήκε από τη δουλειά
της στην ιταλική ΚΥΠ προφασιζόμενη προσωπικό λόγο, πήγε σε ένα πρακτορείο
Λόττο της Ρώμης και έκανε ένα τηλεφώνημα. Οι υπάλληλοι του πρακτορείου, μετά
τη δολοφονία στο τρένο της Μπολόνια, κατέθεσαν στον εισαγγελέα πως η Κλάουντια
Αγιέλο είχε τηλεφωνήσει από το πρακτορείο και είχε αναφέρει με πλήρη σαφήνεια
ότι: "τα διαβατήρια ήταν έτοιμα... οι βόμβες... το τρένο...".


όταν κλήθηκε ενώπιον της ιταλικής δικαιοσύνης για να καταθέσει, η Κλάουντια
Αγιέλο επικαλέσθηκε το "υπηρεσιακό απόρρητο". Η ιταλική ΚΥΠ, που είχε πλήρη
γνώση και συμμετοχή στο νεοφασιστικό βομβιστικό κίνημα, "κάλυψε" την υπάλληλό
της και δεν παρέδωσε κανένα στοιχείο για την υπόθεση. Μέχρι σήμερα, τη
συμμετοχή της Αγιέλο στο κίνημα της τρομοκρατίας επιβεβαιώνουν καταθέσεις
νεοφασιστών μαρτύρων και πολλά άλλα στοιχεία. Η Κλάουντια Αγιέλο επικαλείται
ότι το τηλεφώνημά της ήταν "υπηρεσιακό θέμα" και καλύπτεται πίσω από το
"κρατικό απόρρητο"».


Ανδρέας και Πάμπλο, στόχοι των μυστικών υπηρεσιών






Μιχάλης Ράπτης. Πολλές φορές ο Πάμπλο μπήκε στο στόχαστρο των ακροδεξιών τρομοκρατών


Στα χρόνια της δικτατορίας, και ενώ στελέχη της σε συνεργασία με φασιστικές
οργανώσεις αλλά και μυστικές υπηρεσίες της Ιταλίας συμμετείχαν σε
αποσταθεροποιητικές κινήσεις της πολιτικής ζωής στη γειτονική χώρα, όποιον
πολιτικό έβαζαν στον στόχο τους τον βάφτιζαν... τρομοκράτη.


«Τα στοιχεία της επίσημης έρευνας που διατάχθηκε από την ιταλική δικαιοσύνη,
τη Βουλή και τη Γερουσία είναι συνταρακτικά. Οι ιταλικές μυστικές υπηρεσίες,
από το 1969, προσπάθησαν να προσάψουν στον Μιχάλη Ράπτη και τον Ανδρέα
Παπανδρέου την ιδιότητα του τρομοκράτη. Η ίδια έρευνα, που πραγματοποιήθηκε με
ειδική άδεια για να αρθεί το απόρρητο των μυστικών υπηρεσιών, σήμερα είναι
καταπέλτης για τους μισθωμένους κατασκευαστές τρομοκρατών.


Στην "Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης" του καθηγητή Άλντο Σαμπίνο Τζιανούλι,
κεφάλαιο 9ο, με τίτλο: "Οι δραστηριότητες της ελληνικής Αντίστασης στην
Ιταλία", που συντάχθηκε για να διαλευκανθεί η δράση του ιταλικού και
ευρωπαϊκού νεοφασισμού, γίνεται σαφές ότι η κατασκευή τρομοκρατών στο κίνημα
της ελληνικής Αριστεράς έχει βαθιές ρίζες (...).


(...) Είναι σαφές και επιβεβαιώθηκε από την ιταλική δικαιοσύνη: οι ιταλικές
μυστικές υπηρεσίες συνεργάζονται με τη CIA, έχουν σαν βάση υποστήριξης την
ελληνική χούντα και εκπαιδεύονται στην ΚΥΠ, για να επιβάλουν "λύση α λα
ελληνικά" στην Ιταλία. Παραπληροφορούν την ιταλική κυβέρνηση, την οποία δεν
εμπιστεύονται γιατί σ' αυτή συμμετέχουν οι σοσιαλιστές, ώστε να πετύχει το
νεοφασιστικό εγχείρημα.


Η "Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης", μεταξύ άλλων, συνεχίζει και κατορθώνει, σήμερα,
να μας δώσει τη λογική αυτών που εμπνεύστηκαν αλλά και συνεχίζουν να
εμπνέονται τη συνταγή κατασκευής τρομοκρατών:


(...) Για να επιβεβαιωθεί η επικινδυνότητα αυτής της πρωτοβουλίας,
χρησιμοποιείται η ιδιότητα (η πολιτική δράση) του Michel Raptis (Pablo)...
Έλληνας από πλουσιοπάροχη οικογένεια, πτυχιούχος του Πολυτεχνείου, με
συμμετοχή στην αντίσταση εναντίον του καθεστώτος του Μεταξά, καταλήγοντας
συνεχώς στις φυλακές. Αγωνίζεται εναντίον του ναζισμού και στο τέλος (λήξη Β'
Παγκόσμιου Πολέμου) υπήρξε ένας από τους κυριότερους δημιουργούς στην ίδρυση
της Δ' Διεθνούς, της οποίας διατέλεσε γραμματέας μέχρι τη δεκαετία του '60. Με
την κρίση στην Αλγερία, υπήρξε μεταξύ των κυριότερων ενεργών υποστηρικτών του
FLN (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο Αλγερίας), για λογαριασμό του οποίου
οργάνωσε ένα παράνομο εργοστάσιο (όπλων), που παρήγαγε περισσότερα από δέκα
χιλιάδες αυτόματα πολυβόλα. Για να ενισχύσει το αλγερινό αντάρτικο, οργάνωσε
επίσης ένα κέντρο ­ στα σύνορα μεταξύ Ολλανδίας και Γερμανίας ­ όπου παρήγαγε
χρήματα και πλαστά έγγραφα, και συνελήφθη για αυτή τη δραστηριότητά του από
την ολλανδική αστυνομία. Αντιμετωπίζοντας την προώθησή του στην Ελλάδα ­ όπου
θα είχε εξασφαλισμένη τη θανατική καταδίκη ­ αποτέλεσε αντικείμενο μιας
εντυπωσιακής διεθνούς εκστρατείας. Για την απελευθέρωσή του υπέγραψαν, μεταξύ
άλλων, οι Σαλβαντόρ Αλιέντε, Ζαν Πολ Σαρτρ, Λέλιο Μπάσο, Ρότζερ Μπλιν,
Φερνάντο Σάντι, Μισέλ Ροκάρ, λόρδος Φένερ Μπρόκγουεϊ και άλλες προσωπικότητες
της διεθνούς Αριστεράς.


Λοιπόν, εφεύραν μια προσωπικότητα με πολλές γνωριμίες, που μπορούσε να έχει
στη διάθεσή της ένα δίκτυο σε διεθνές πεδίο και που είχε αποδείξει ιδιαίτερες
οργανωτικές ικανότητες στον ένοπλο αγώνα (...) ».

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από