ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Η δίαιτα του Σκορτσέζε

Βρισκόμαστε, για να καταλάβετε, σε εκείνο ακριβώς το σημείο που έχει τελειώσει
η ταινία στο σινεμά, είναι σχετικά νωρίς και κάπου θέλεις να πας, όχι
απαραίτητα να γυρίσεις στο σπίτι. Δεν βρέχει, δεν φυσάει και οι βιτρίνες έχουν
εκπτώσεις ­ εκτός αυτού μια βόλτα θα σε βοηθήσει να αποφασίσεις. «Πεινάς;», με
ρωτάει. Λίγο πεινάω, αλλά μπορώ και να μη φάω ­ το ποπ κορν κόβει την όρεξη,
αρέσει ως γνωστόν στη Μαντόνα και περιορίζει τις
μετά-την-ταινία-επιλογές-φαγητού. «Τί επιλογές έχουμε;». Κανένα ιταλικό; «Δεν
είναι κακή ιδέα. Πάμε “Αντόνιο”»; «Γιατί να μην πάμε, αλλά μήπως είναι λίγο
αργά για μακαρόνια-βότκα;».

Καμιά καλύτερη ιδέα; «Για στρίψε δεξιά να δούμε παπούτσια…». Παπούτσια είναι
αυτά; «Πάμε για μια κρέπα;». «Κρέπα μετά τον Γούντι Άλεν; Πάει ο Γούντι Άλεν
με κρέπα;». «Δηλαδή με τι πάει ο Γούντι Άλεν;», έχω απορία. «Με κινέζικο φαστ
φουντ, με χοτ ντογκ και με κόκκινη σάλτσα». Τώρα πείνασα. «Περίεργο αυτό με
τον Γούντι Άλεν. Παλιά μ’ αρεσε πολύ, μετά τον βαρέθηκα, και από το μιούζικαλ
και μετά μ’ αρέσει πάλι πολύ. Και μου ανοίγει και την όρεξη. Σιγά σιγά, μην
τρέχουμε κιόλας». «Όταν λένε (άλλη βιτρίνα αυτή) εκπτώσεις τώρα αυτοί εδώ τι
εννοούν;». Άσε αυτή τη βιτρίνα καλύτερα, πάμε απέναντι».

«Λοιπόν ξέρεις ύστερα από ποιες ταινίες δεν έχω καθόλου όρεξη για φαγητό;
Αυτές του Λαρς Φον Τρίερ και των λοιπών Βορείων». «Αφού δεν τις βλέπεις». «Γι’
αυτό παχαίνω», του λέω. «Είδες, όλα εξηγούνται. Αυτό που δεν μπορώ να εξηγήσω
πάλι ­ είπα παρατηρώντας από κοντά τη διπλανή βιτρίνα ­ είναι πώς κανείς
κρατάει την ισορροπία του πάνω στο τακούνι». «Αγοράζεις τα παπούτσια μαζί με
εκπαιδευτή ισορροπίας ­ εξ ου και η τιμή». Καλύτερα να μην πάμε για φαγητό!
Έχω παχύνει τελευταία. «Στο είπα εγώ, κόψε τον Σκορτσέζε!». Έτσι, μετά τον
Γούντι Άλεν, πήγαμε για μπιλιάρδο.