Και ο Χίτλερ χρησιμοποίησε βλήματα ουρανίου

Και στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο χρησιμοποιήθηκαν βόμβες ουρανίου. Βλήματα και
βολίδες φορητού οπλισμού με βολφράμιο ή τουγκστένιο (σύμβολα W ή Tu, με
ατομικό βάρος 184), όπως είναι η άλλη του ονομασία, εκτοξεύτηκαν για πρώτη
φορά από τα ελαφρά αντιαρματικά ταχυβόλα του γερμανικού στρατού τόσο στο
Ανατολικό Μέτωπο όσο και στη Βόρεια Αφρική. Ο ρόλος τους υπήρξε
αποτελεσματικός, αλλά οι Βρετανοί δεν τον στάθμισαν όταν τα μελέτησαν.

Οι Γερμανοί προμηθεύονταν το βολφράμιο ή τουγκστένιο κυρίως από την Αγκόλα,
μέσω Πορτογαλίας (τότε η Αγκόλα, ως γνωστόν, ήταν πορτογαλική αποικία).

Η ροή του μεταλλεύματος από την Αγκόλα προς το Γ’ Ράιχ ουσιαστικά σταμάτησε
στις αρχές του 1942 λόγω των πολεμικών επιχειρήσεων στον Ατλαντικό και τα
γερμανικά αποθέματα άρχισαν να εξαντλούνται επικίνδυνα, διότι το βολφράμιο
ήταν απαραίτητο στην πολεμική αεροπορία και τη βιομηχανία γενικότερα. Έτσι ο
Χίτλερ, με προσωπική διαταγή του τον Ιούνιο του 1942, διέταξε να διακοπεί η
παραγωγή αντιαρματικών βλημάτων βολφραμίου. Η τεχνολογία των βλημάτων αυτών
είχε αναπτυχθεί στη Γερμανία πολύ πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ας μνημονευτεί και το βολφράμιο 185 (ή τουγκστένιο 185) που είναι ραδιενεργό
ισότοπο του βολφραμίου και εκπέμπει ακτίνες β και γ.

Τα πυρομαχικά φορητού οπλισμού με βολίδες βολφραμίου εκτός από τις ζημίες σε
θωρακισμένους στόχους ή σε συνήθη οχήματα στο πεδίο της μάχης προκαλούν και
σοβαρότερες απώλειες σε έμψυχο υλικό.