Αυτόνομος αριστερός χώρος ή ένας από τους πόλους της κεντροαριστεράς;
Συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ ή splendid isolation (υπέροχη απομόνωση); Το ερώτημα
ταλανίζει τον Συνασπισμό από τα γεννοφάσκια του, ιδιαίτερα όμως μετά την
ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Κώστα Σημίτη. Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος το
επαναφέρει στο προσκήνιο.


Οι αντιπαραθέσεις για την κεντροδεξιά κορυφώθηκαν με τη διάσπαση και αποχώρηση
της ομάδας Μπίστη. Η εξέλιξη αυτή ξεκαθάρισε τα πράγματα στο εσωτερικό του
κόμματος. Η συμμαχία με του αριστερού ρεύματος με τους προεδρικούς διαμόρφωσε
ισχυρότατες συμπαγείς πλειοψηφίες, απέναντι στις οποίες αποδείχτηκαν ανίσχυροι
οι ανανεωτές.


Πολλοί έσπευσαν να προεξοφλήσουν ότι οι εναπομείναντες ανανεωτές (Δαμανάκη,
Παπαγιαννάκης, Μαργαρίτης, Κουναλάκης, Σκοτινιώτης κ.ά.) θα εξαναγκάζονταν
αργά ή γρήγορα να εγκαταλείψουν τον ΣΥΝ. Αυτό δεν επαληθεύτηκε όμως. Αν και
είναι γνωστό ότι στο ΠΑΣΟΚ θα δέχονταν ευχαρίστως ορισμένους ανανεωτές
(υπενθυμίζεται ότι ο Μιχ. Παπαγιαννάκης ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Ομάδας
Κοινωνικού Προβληματισμού), εκείνοι δεν έχουν σκοπό να φύγουν από το κόμμα:
"Το ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν χειρίστηκε την κεντροαριστερά με δημοκρατικές προθέσεις.
Εμείς δεν τρέφουμε τις αυταπάτες που έτρεφε ο Μπίστης. Είναι ασύγκριτα πιο
εύκολο να διορθώσουμε την πολιτική ενός μικρού κόμματος παρά να αλλάξουμε το
ΠΑΣΟΚ από μέσα. Δεν πρόκειται να φύγουμε από τον ΣΥΝ", υπογραμμίζει στέλεχος
αυτής της τάσης.


Η εμφάνιση του Δημήτρη Αβραμόπουλου στην κεντρική πολιτική σκηνή επανέφερε
όμως τα σενάρια για την κεντροαριστερά στο προσκήνιο. Αυτό προϊδεάζει ένα νέο
γύρο αντιπαραθέσεων μεταξύ μειοψηφίας και πλειοψηφίας για τη στρατηγική του
κόμματος.


Η ηγεσία έχει ένα πρόβλημα: η πλειοψηφία στην οποία στηρίζεται δεν είναι
συμπαγής. Υπάρχουν εκείνοι που σπρώχνουν τον ΣΥΝ προς τα αριστερά και δεν
θέλουν ούτε να ακούν για συνεργασίες με το ΠΑΣΟΚ, και υπάρχουν και εκείνοι που
τις συζητούν υπό προϋποθέσεις. Με δεδομένη τη θέση της εκσυγχρονιστικής
πτέρυγας να θέσει ο ίδιος ο ΣΥΝ το θέμα επί τάπητος ­ "η Ελλάδα είναι η μόνη
χώρα της Ευρώπης όπου η ανανεωτική αριστερά εμφανίζεται να έχει κόψει τις
γέφυρες με τους σοσιαλιστές" ­ επισημαίνουν οι ανανεωτές ζητώντας
προγραμματική συνεργασία και αλλαγή του εκλογικού νόμου, η ηγεσία ανησυχεί
μήπως η συζήτηση οδηγήσει σε πολυδιάσπαση και ρευστοποίηση του κόμματος.
Προτάσσει, λοιπόν, ως πρώτιστο καθήκον την αποτροπή της άλωσης του χώρου και
την υπεράσπιση της κομματικής συνοχής. Σε αυτή τη λογική εντάσσεται η
πρωτοβουλία να κλείσει το θέμα των συνεργασιών στις δημοτικές και νομαρχιακές
εκλογές δύο χρόνια πριν από τη γέννησή του, αλλά και ορισμένες αλλαγές στα
κομματικά αξιώματα, ώστε να εμφανίζεται ο ΣΥΝ με μια φωνή προς τα έξω. Οι
κινήσεις αυτές ερμηνεύτηκαν από τη μειοψηφία, αλλά και από ορισμένα στελέχη
της πλειοψηφίας του ΣΥΝ ως επίδειξη πυγμής και προσπάθεια προσδιορισμού του
κομματικού στίγματος. "Η αντίδραση είναι θεμιτή, φανερώνει όμως αμηχανία",
υποστηρίζει ένας ανανεωτής.


Η μειοψηφία πάντως θεωρεί ότι η πυγμή στρέφεται εναντίον της. Υποστηρίζει ότι
η ίδια τήρησε ήπια στάση και υποχρεώθηκε σε διαφοροποίηση όταν η ηγεσία της
έριξε το γάντι. Έχει ήδη δρομολογήσει τις επόμενες κινήσεις της. Μέσα στις
επόμενες δύο εβδομάδες θα συγκληθεί το άτυπο συντονιστικό όργανο των ανανεωτών
για να οργανώσει μια πανελλήνια συνδιάσκεψη με σκοπό τη διαμόρφωση πολιτικής
πλατφόρμας, που θα καταστήσει τους ανανεωτές οργανωμένη τάση μέσα στον ΣΥΝ. Η
μειοψηφία κατηγορεί την ηγεσία πως "αποσυσπειρώνει αντί να συσπειρώνει την
ανανεωτική αριστερά".


Και προτείνει ταυτόχρονο άνοιγμα και προς τα δεξιά, "σε εκείνους που μετά τη
διάσπαση πήγαν στο σπίτι τους", και προς τα αριστερά, σε εκείνους που έφυγαν ή
αποχώρησαν από το ΚΚΕ (Θεωνάς, Κωστόπουλος, Ντρέκος, Ματζουράνης, Κορφιάτης).
Στελέχη προσκείμενα στην ηγεσία απορρίπτουν όμως την αμφίπλευρη διεύρυνση με
το επιχείρημα ότι αυτό πρακτικά θα σήμαινε μια διεύρυνση προς τα δεξιά,
ενισχύοντας την ένταση των αντιπαραθέσεων στο εσωτερικό του ΣΥΝ.


Η ανανεωτική τάση θα θέσει και πάλι το θέμα της κεντροαριστεράς επί τάπητος εν
όψει και του προγραμματικού συνεδρίου που πρόκειται να διεξαχθεί τον
Σεπτέμβριο. Πάντως, οι συσχετισμοί των δυνάμεων είναι δεδομένοι. Και αν δεν
υπάρξουν καταλυτικές αλλαγές στο γενικότερο πολιτικό σκηνικό, που θα
υποχρεώσουν το ΠΑΣΟΚ να αναζητήσει συμμάχους, οι ανανεωτές θα έχουν εξαντλήσει
τη δυναμική τους χωρίς να αλλάξουν τους συσχετισμούς. Προς το παρόν, η
πλειοψηφία διαθέτει την πολυτέλεια να περιμένει τουλάχιστον μέχρι το πρώτο
γκάλοπ Αβραμόπουλου. Τι θα γίνει όμως, αν κινήσει τη σημαία της Αριστεράς ο
Άκης Τσοχατζόπουλος; Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ μπορεί ενδεχομένως να αποδειχτεί
καθοριστικό για τη μελλοντική πορεία του ΣΥΝ.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από