Μουντιάλ για εκατομμυριούχους!

Μόνο εκατομμυριούχοι θα έχουν τη δυνατότητα που είχε ο Χιλιανός φίλαθλος της φωτογραφίας να παρακολουθήσει όλα τα ματς της ομάδας του. Οι τιμές των εισιτηρίων για το Μουντιάλ του 2002 είναι απαγορευτικές

Μπορεί να θεωρηθεί υπερβολή, αλλά το ποδόσφαιρο δεν περιμένει. Κι εννοούμε,
φυσικά, τους φανατικούς φίλους του σ’ ολόκληρο τον κόσμο.

Αναφερόμαστε στη λατρεία ενός σπορ που το «λαϊκό» του είναι πλέον η τροφή για
κάθε αναφορά στο δημοφιλέστερο των αθλημάτων.

Στο θέμα μας, όμως:

­ Οι τελικοί του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2002, που θα πραγματοποιηθεί στην
Ιαπωνία και την Κορέα σε ενάμιση χρόνο, έχουν από τώρα δημιουργήσει την
ανάλογη ατμόσφαιρα. Πολλοί θα ήθελαν να επισκεφθούν την εποχή εκείνη τις δύο
χώρες και να θαυμάσουν όχι μόνο τους αγώνες και τους πρωταγωνιστές τους, αλλά
και τις ομορφιές που αναμφισβήτητα θα έχουν τη δυνατότητα ν’ απολαύσουν οι
επισκέπτες απ’ όλα τα μέρη της γης.

­ Για όσους δεν είναι σε θέση να ταξιδέψουν τόσο μακριά, η τηλεόραση θα είναι
ο σύντροφος που θα μεταφέρει την εικόνα στα σπίτια τους.

­ Κι όμως, ούτε αυτό είναι ακόμα σίγουρο, καθώς η εταιρεία που έχει τα
τηλεοπτικά δικαιώματα, τα έχει κοστολογήσει τόσο ακριβά, ώστε είναι
προβληματική η απόκτησή τους από χώρες όπως η Ελλάδα, η Σουηδία, το Βέλγιο, η
Αργεντινή, η Βραζιλία, το Μεξικό, η Πολωνία, η Τσεχία, η Ρωσία και άλλες. Πόσο
μάλλον από τις χώρες της αφρικανικής ηπείρου και της Ασίας.

­ Φανταστείτε ότι, για την Ελλάδα, μόνο το κόστος για το κανάλι που θα
επιθυμούσε να αποκτήσει τα δικαιώματα, φθάνει τα επτά δισεκατομμύρια δραχμές,
με ένα σημείο αναφοράς. Ότι δηλαδή το κανάλι θα μπορούσε να συνεργαστεί με
άλλο, έστω και ιδιωτικό, με προτεραιότητα το συνδρομητικό (κλειστό κύκλωμα) να
είναι το πλέον προσιτό.

­ Η ΦΙΦΑ προβληματίστηκε πάρα πολύ στο θέμα αυτό, αλλά ενώ εκείνη έχει
εξασφαλίσει τα χρήματα που συμφώνησε με την εταιρεία η οποία έχει τα
δικαιώματα (Prisma), επομένως δεν διατρέχει κανέναν κίνδυνο απώλειας εσόδων,
δεν είναι βέβαιο ότι κερδίζει το ποδόσφαιρο, αφού οι φίλαθλοι δεν θα έχουν τη
δυνατότητα να παρακολουθήσουν το Μουντιάλ, από τις δύο χώρες. Η προβολή και
διαφήμιση του ποδοσφαίρου δεν θα είναι σίγουρα η ίδια, αν υποθέσουμε επίσης,
ότι, λόγω της μεγάλης διαφοράς ώρας με τις ευρωπαϊκές κυρίως χώρες, δεν θα
είναι δυνατή η παρακολούθηση των περισσοτέρων αγώνων, παρά μόνο μετά τα
μεσάνυχτα.

ΓΙΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΥΣ

Αν όμως το οικονομικό πρόβλημα του Μουντιάλ ήταν το μόνο, τότε θα μπορούσαμε
να παρηγορηθούμε, έστω και χωρίς σχετική… αποζημίωση. Και το λέμε αυτό γιατί
τα πράγματα δεν προδιαγράφονται καλύτερα και για εκείνους που επιθυμούν να
παρακολουθήσουν στα στάδια των δύο συνδιοργανωτών, τους αγώνες του Παγκοσμίου
Πρωταθλήματος.

­ Η ΦΙΦΑ ενέκρινε πριν από είκοσι ημέρες τις τιμές των εισιτηρίων όλων των
«φάσεων» των τελικών, που θα κυκλοφορήσουν μόνο στο εξωτερικό (εκτός Κορέας
και Ιαπωνίας), τον προσεχή Φεβρουάριο. Και με μια πρώτη ματιά στις τιμές
διαπιστώνουμε ότι μόνον «εκατομμυριούχοι» θα μπορέσουν να πάνε στις μακρινές
χώρες για να χειροκροτήσουν τις ομάδες τους ή ν’ απολαύσουν τους αγαπημένους
τους ποδοσφαιριστές.

Να λοιπόν, οι τιμές που καθορίστηκαν για τους αγώνες του 2002:

­ Ο μέσος όρος τιμής κάθε εισιτηρίου φθάνει τις 55.000 δραχμές, ενώ η
αντίστοιχη τιμή στο Μουντιάλ της Γαλλίας το 1998 ήταν 20.000 δραχμές.

­ Στην Κορέα και την Ιαπωνία, κατώτερη τιμή εισιτηρίου ήτοι κατηγορίας Γ’ και
θα αφορά τις θέσεις που βρίσκονται (σε όλα τα στάδια) πίσω από τις δύο εστίες,
το κόστος είναι 23.000 δραχμές.

­ Στο σημείο αυτό είναι ανάγκη να υπογραμμίσουμε ότι πάνω από τα μισά
εισιτήρια έχουν τιμές ανώτερες και προσδιορίζονται με κατηγορίες και
παιχνίδια, ενώ στο «παιχνίδι» υπολογίζεται και η κάθε φάση (γύρος) του
Μουντιάλ.

­ Έτσι, για την πρώτη κατηγορία στον πρώτο γύρο, η τιμή εισιτηρίου κοστίζει
55.000 δραχμές και στον δεύτερο γύρο, φθάνει τις 90.000 δραχμές…

­ Στην προημιτελική φάση, τα εισιτήρια γίνονται ακόμα πιο ακριβά. Για
παράδειγμα, πάντα στην πρώτη κατηγορία, κάθε εισιτήριο κοστίζει 135.000
δραχμές.

­ Τα εισιτήρια των ημιτελικών φυσικό είναι να κοστίζουν ακόμα πιο ακριβά. Και
ιδιαίτερα όταν οι ομάδες που θα φθάσουν μέχρι εκεί ακούνε στο όνομα Βραζιλία,
Αργεντινή, Ολλανδία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Αγγλία ή Γερμανία.

­ Τα εισιτήρια των δύο ημιτελικών κοστίζουν 180.000 δραχμές, ενώ για τον
τελικό η τιμή φθάνει τις 300.000 δραχμές!

­ Αξίζει εδώ να σημειώσουμε ότι το πιο φθηνό εισιτήριο για τον τελικό, Ιάπωνες
και Κορεάτες έχουν συμφωνήσει και το έχουν κοστολογήσει στις 140.000 δραχμές.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ «ΠΑΚΕΤΑ»

Για τους «απελπισμένους» που θέλουν αλλά είναι δύσκολο να παραβρεθούν στους
αγώνες του Μουντιάλ με τις πιο πάνω τιμές ­ όπου όπως έγινε ήδη αντιληπτό δεν
έχουν συνυπολογιστεί εισιτήρια ταξιδιού, παραμονή, μετακινήσεις και διατροφή ­
η ΦΙΦΑ και οι συνδιοργανωτές καθόρισαν «πακέτα» εισιτηρίων με ειδικές τιμές.

­ Για επτά εισιτήρια (επτά αγώνες) οι φίλαθλοι με ένα περίπου εκατομμύριο
δραχμές, μπορούν να μη χάσουν το πιο «εξωτικό» Μουντιάλ που έχει
πραγματοποιηθεί ποτέ, αφού και οι δύο χώρες των τελικών, θέλγουν και ασφαλώς
θα μαγέψουν τους επισκέπτες με τις προσφερόμενες υπηρεσίες τους.

­ Κάνοντας μια αναφορά στο περασμένο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Γαλλίας του
1998, παρατηρούμε πως το κόστος όχι μόνο ήταν χαμηλότερο, αλλά και συνολικά η
δαπάνη ήταν σε ανεκτά επίπεδα για τον μέσο καταναλωτή – φίλαθλο.

­ Στη Γαλλία, περισσότερα από τα μισά (συνολικά) εισιτήρια κόστιζαν περίπου
15.000 δραχμές το ένα. Όσον αφορά τον τελικό Γαλλίας – Βραζιλίας, οι τιμές
ξεκινούσαν από 15.000 δρχ. και έφθαναν τις 150.000 δραχμές.

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

­ Οι πρώτες αντιδράσεις όπως ήταν επόμενο, έφθασαν από την Ευρώπη, αφού ένα
μεγάλο ποσοστό φιλάθλων, με ομάδες που αποτελούν το ήμισυ του συνολικού
αριθμού των ομάδων που μετέχουν στους τελικούς, προέρχονται από την γηραιά μας
ήπειρο. Τα μεγάλα τουριστικά γραφεία έχουν ήδη αντιδράσει, αλλά χωρίς
αποτέλεσμα. Μένει να δούμε και στην πράξη πόσο μακριά θα μείνουν οι φανατικοί
φίλαθλοι που δεν θέλουν να χάσουν τους αγώνες του Μουντιάλ και κυρίως να
χάσουν ένα τόσο ωραίο και συναρπαστικό ταξίδι.

­ Εκπρόσωπος της ΦΙΦΑ, όταν ρωτήθηκε για το ίδιο θέμα, απάντησε ως εξής:

Το Παγκόσμιο Κύπελλο είναι ένα γεγονός που αξίζει οποιασδήποτε θυσίας από τους
φιλάθλους. Είναι ένα θέαμα μοναδικό που το συναντάς και το απολαμβάνεις κάθε
τέσσερα χρόνια. Για να το απολαύσεις πρέπει να πληρώσεις. Και δεν καταλαβαίνω
γιατί δηλαδή, προκειμένου να δεις και ν’ ακούσεις τον Παβαρότι ή τον Ντομίνγκο
πληρώνεις 200.000-300.000 δραχμές και δεν μπορείς να κάνεις το ίδιο ή και με
λιγότερη δαπάνη για να χειροκροτήσεις και να θαυμάσεις τους άσους του
ποδοσφαίρου. Άλλωστε ­ κατέληξε ο ίδιος εκπρόσωπος της παγκόσμιας
ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας ­ η Ιαπωνία είναι μια πλούσια χώρα με 130 εκατ.
κατοίκους που ζουν καλά και έχουν τη δυνατότητα να δαπανήσουν ανάλογα ποσά για
να παρακολουθήσουν το Μουντιάλ.

­ Όπως ήταν φυσικό, η δήλωση αυτή είχε και τον αντίλογό της από τη διεθνή
ομοσπονδία ταξιδιωτικών πρακτόρων, οι οποίοι με κοινή τους ανακοίνωση
χαρακτήρισαν το Μουντιάλ της Κορέας και της Ιαπωνίας «για λίγους» και «κλειστό
κλαμπ» των πλουσίων.

Γεγονός πάντως είναι ότι, τον Φεβρουάριο, με το άνοιγμα της πώλησης και των
κρατήσεων για τα εισιτήρια του Μουντιάλ 2002, θα έχουμε τα πρώτα συμπεράσματα
και ποιος είχε τελικά δίκιο. Καλού – κακού εσείς ξεκινήστε την αποταμίευσή σας
και μακριά από καζίνο την περίοδο αυτή. Το Μουντιάλ είναι ελκυστικό. Κρατάει
περισσότερες ημέρες και προσφέρει περισσότερο και ωραιότερο θέαμα.