Άσχημα τα νέα για την υπηρεσία πληροφοριών της 17Ν

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ ΜΑΣ

Πέραν των μακροσκελών και κάπως βαρετών θεωρητικών αναλύσεων της διεθνούς και
ελληνικής πραγματικότητας, οι παλαιότερες προκηρύξεις της 17Ν περιείχαν
συνήθως και κάποιες εξίσου μακροσκελείς, αλλά περισσότερο συναρπαστικές θα
έλεγε κανείς, περιγραφές της επιλογής του εκάστοτε στόχου της, με αναλυτικά
στοιχεία για την «επιλήψιμη» δράση του και πληροφορίες για τη μακρόχρονη,
συνήθως, παρακολούθησή του, διανθισμένες με ποικίλες επιχειρησιακές
λεπτομέρειες γύρω από την οργάνωση του «κτυπήματος».

Αυτό το σκέλος των προκηρύξεων δημιουργούσε την εντύπωση ότι, ανεξάρτητα από
τις όποιες «στρατιωτικού» χαρακτήρα ικανότητες που της επέτρεπαν να χειρίζεται
ποικίλα όπλα και να οργανώνει ένοπλες επιχειρήσεις με υψηλό ποσοστό επιτυχίας,
η οργάνωση διέθετε και έναν αξιοσημείωτο μηχανισμό συγκέντρωσης διαβαθμισμένων
πληροφοριών άγνωστων στο ευρύ κοινό, όπως, λόχου χάριν, το όνομα, την
ιδιότητα, τη δράση, αλλά και την κατοικία του σταθμάρχη της CIA στην Αθήνα, τα
ονόματα και τις κινήσεις αξιωματικών της αμερικανικής στρατιωτικής αποστολής,
τις ελλιπείς συνθήκες φύλαξης βαρέων όπλων σε συγκεκριμένες στρατιωτικές
αποθήκες, κ.λπ.

Συνεπώς, είναι πράγματι απορίας άξιο το γεγονός ότι στην προτελευταία
προκήρυξή της, τον Ιούνιο του 2000, η 17Ν χαρακτήριζε ρητά και απερίφραστα τον
ταξίαρχο Stephen Saunders «πτέραρχο της αεροπορίας». Ακόμη και αν δεν είχε
μπορέσει να πληροφορηθεί ότι ο Saunders είχε σπουδάσει το 1965 στο Sandhurst,
δηλαδή στη Βρετανική Στρατιωτική Ακαδημία του Στρατού Ξηράς, είναι παράδοξο το
γεγονός ότι επικαλείται μεν εμπιστευτικές πληροφορίες για τη δράση του «στην
Ιρλανδία στη διάρκεια σκληρών συγκρούσεων», ενώ φαίνεται να αγνοεί ταυτόχρονα
ότι η δράση αυτή του Saunders ενάντια στον IRA έλαβε χώρα αρχικά από τις
γραμμές του Συντάγματος Berkshire και Wiltshire, ενός δηλαδή από τα γνωστότερα
παραδοσιακά Βρετανικά Συντάγματα Πεζικού και στη συνέχεια από τη θέση του
Υποδιοικητή της 8ης Ταξιαρχίας Πεζικού στο Londonderry, δράση για την οποία
άλλωστε παρασημοφορήθηκε από τη βασίλισσα Ελισάβετ.

Στο Ιράκ και το Κουβέιτ, ο Saunders δεν φαίνεται να είχε βρεθεί «στη διάρκεια
του πολέμου του Κόλπου», όπως υποστηρίζει η 17Ν, αλλά αργότερα, ως μέλος της
Επιτροπής Ελέγχου του ΟΗΕ, μιας επιτροπής βέβαια που διεδραμάτισε εξίσου
σοβαρό ρόλο ώστε να μην αρθεί το εμπάργκο κατά του Ιράκ, με τις γνωστές
συνέπειες.

Αλλά και αν δεν είχε σταθεί δυνατόν να συγκεντρώσει όλα αυτά τα στοιχεία η
17Ν, η απορία παραμένει: ο Βρετανός στρατιωτικός ακόλουθος βρισκόταν στην
Ελλάδα για πάνω από ένα χρόνο και έλαβε μέρος σε πλήθος δημοσίων εκδηλώσεων,
τελετών, ημερίδων και δεξιώσεων, προωθώντας την αγορά βρετανικών όπλων από τις
ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, περιφερόμενος παντού με τη στολή του. Πρόκειται
για μια στολή η οποία «έβγαζε μάτι» ότι πρόκειται για στολή του Βρετανικού
Στρατού Ξηράς και όχι της RAF, ξεκινώντας από το χακί της χρώμα, τα διάσημα,
τα κόκκινα επίρραφα στον γιακά, τις επωμίδες, τα κουμπιά και πλήθος άλλες
λεπτομέρειες, πασίγνωστες στους στοιχειωδώς ενημερωμένους, όχι όμως, όπως
φαίνεται, σε εκείνους που επικαλούνται αυτάρεσκα τις στρατιωτικές τους γνώσεις
περί της διατρητικότητας του πολεμικού όπλου G-3 και επαίρονται ότι αποτελούν
τον «ένοπλο βραχίονα του λαϊκού κινήματος».

Στην πρόσφατη απολογητική προκήρυξή της, η 17Ν, αποκαλεί πλέον τον Saunders
«ταξίαρχο» και όχι «πτέραρχο», διορθώνοντας σιωπηλά την προηγούμενη ανακρίβειά
της. Επιμένει ωστόσο στη συμμετοχή του στον σχεδιασμό των βομβαρδισμών της
Γιουγκοσλαβίας, με το επιχείρημα ότι τον Ιούνιο «κανένας επίσημος από την
αγγλική πλευρά δεν τόλμησε να αμφισβητήσει» τις πληροφορίες αυτές, και ότι ο
ισχυρισμός των Βρετανών περί μη συμμετοχής του επινοήθηκε εκ των υστέρων,
«πέντε μήνες αργότερα».

Η συμμετοχή ενός ανώτατου στρατιωτικού όπως ο Saunders σε διακλαδικές
συσκέψεις κατά την προετοιμασία των επιχειρήσεων, δεν είναι δυνατόν να
αποκλειστεί. Η 17Ν όμως βασίζει την επιχειρηματολογία της όχι σε πληροφορίες
που διαθέτει, αλλά στην εκτίμηση ότι «αν όμως ήταν έτσι (αν δηλαδή ο Saunders
δεν είχε καμία σχέση με τους βομβαρδισμούς) γιατί δεν το ανακοίνωσαν αμέσως
μετά τη δημοσίευση της προκήρυξης τον Ιούνη;».

Από τον τελευταίο αυτό ισχυρισμό αυτό προκύπτει ότι ο τομέας πληροφοριών της
οργάνωσης περνάει βαθύτατη κρίση. Διότι είναι προφανές ότι, όχι μόνο δεν είχε
πρόσβαση σε βρετανικές πηγές όταν προετοίμαζε το πρόσφατο «κτύπημα» και δεν
γνώριζε ποιος πραγματικά ήταν ο στόχος της, αλλά επιπλέον δεν έχει και επαρκή
πρόσβαση στα ελληνικά περίπτερα. Γιατί αν είχε, θα έβλεπε στα «ΝΕΑ» της 11ης
Ιουνίου, δύο μόλις ημέρες μετά τον θάνατο του ταξίαρχου, με πηχυαίους τίτλους
την ­ ειλικρινή ή όχι είναι άλλη συζήτηση ­ διάψευση εκ μέρους του Foreign
Office του «ότι ο Σόντερς διαδραμάτισε ειδικό ρόλο στη διάρκεια των ΝΑΤΟϊκών
αεροπορικών βομβαρδισμών κατά της Γιουγκοσλαβίας».