ΔΡΟΜΟΙ

Το ανέκδοτο…

… είναι με έναν Ιταλό μετανάστη. Κοιτάζει τη ζωή του πίσω στα χρόνια και
λέει: «Ήρθα στην Αμερική γιατί είχα ακούσει πως οι δρόμοι της ήταν στρωμένοι
με χρυσάφι. Μα όταν έφθασα εδώ, έμαθα τρία πράγματα. Πρώτον, πως οι δρόμοι δεν
ήταν στρωμένοι με χρυσάφι. Δεύτερον, ότι δεν ήταν στρωμένοι καθόλου. Και
τρίτον, πως έπρεπε να τους στρώσω εγώ!». Η αυταπάτη των μεταναστών για την
Αμερική δεν είναι κάτι καινούργιο. Αν υπάρχει κάτι καινούργιο, είναι πως οι
σημερινοί μετανάστες δεν θέλουν να γίνουν Αμερικανοί. Άλλωστε, σήμερα, οι πιο
πολλοί Αμερικανοί (60% λέει μια δημοσκόπηση) πιστεύουν πως η μετανάστευση
είναι «κακό πράγμα». Άσχημοι οιωνοί για μια χώρα που υπερηφανεύεται πως είναι
ένα έθνος μεταναστών και μειονοτήτων. Το «μειονοτικό αίμα» ενός Πάουελ και
μιας Ράις δεν φθάνει για να πείσει.

Η Αμερική…

… περνάει μια κρίση αφομοίωσης. «Είμαστε οι Ρωμαίοι του σύγχρονου κόσμου, ο
μεγάλος αφομοιωτικός λαός», έγραφε ο συγγραφέας Όλιβερ Ουέντελ Χολμς, τον
δέκατο ένατο αιώνα. Από το 1820, η αμερικανική κοινωνία άντεξε περισσότερους
από 60 εκατομμύρια μετανάστες. Όχι πια. Οι σύγχρονοι αμερικανικοί θεσμοί έχουν
εγκαταλείψει τη μάχη της αφομοίωσης. Ο θυρεός των ΗΠΑ γράφει «e pluribus unum»
(«από τους πολλούς, ένας»). Όμως, τo pluribus κινδυνεύει να μείνει χωρίς το
unum. Τι φταίει; Σύμφωνα με το περιοδικό «The Occasional», οι αριστεροί και οι
δεξιοί: οι αριστεροί γιατί υποστηρίζουν το πολυπολιτισμικό πρότυπο και οι
δεξιοί γιατί πιστεύουν ότι οι μετανάστες αλλοιώνουν το έθνος.

Ο εξαμερικανισμός…

… δεν είναι παρά μια εξευγενισμένη μορφή εθνικής εκκαθάρισης, πιστεύουν
πολλοί Αμερικανοί διανοούμενοι, πράγμα που πάνω κάτω είχε υποστηρίξει και ο
καθηγητής Κλασικών Σπουδών στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας Μπους
Θόρντον, στο βιβλίο του «Η μάστιγα του πνεύματος: η νέα επιδημία της ψευδούς
γνώσης». Έγραφε σε αυτό πως το πολυπολιτισμικό πρότυπο δεν έχει να κάνει με
τον σεβασμό των πολιτιστικών διαφορών ή τη διαφορετικότητα των εθνοτικών
ομάδων στην Αμερική. Στην πραγματικότητα, δεν είναι παρά «ένα μελοδραματικό
παραμύθι για την κακοήθεια της Δύσης και τον ρόλο της στην καταστροφή
ειρηνικών παραδείσων όπου ζούσαν άλλοι λαοί, πριν φθάσουν εκεί οι Ευρωπαίοι
και αργότερα οι Αμερικανοί για να τους επιβάλουν τον ρατσισμό, τις διακρίσεις
μεταξύ των φύλων, τη δουλεία, την αποικιοκρατία, τον ιμπεριαλισμό, την
ομοφυλοφοβία, την τεχνολογία και την υποβάθμιση του περιβάλλοντος».

Η διάσταση…

… απόψεων για τα διαφορετικά πολιτισμικά πρότυπα προκαλεί αμφιβολίες για την
«ενδεδειγμένη» αμερικανική ταυτότητα. Κάποτε, η Αμερική διέπρεπε στο να
«κάνει» Αμερικανούς. Σήμερα θέλει να τους «ξεκάνει», σε μία περίοδο που
υποδέχεται ένα εκατομμύριο νέους μετανάστες τον χρόνο. Ασφαλώς, το
πολυπολιτισμικό φαινόμενο της Αμερικής είναι συναρπαστικό. Αυτή είναι η
Αμερική. Τώρα. Τόσο ρευστή, που κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά πώς θα
είναι σε μερικά χρόνια.