Σκηνές αισιοδοξίας, σκηνές ζωής

Την Κυριακή έγινε στη Θεσσαλονίκη η τελετή αποφοίτησης ογδόντα τριών μελών των
Θεραπευτικών Κοινοτήτων του ΚΕΘΕΑ από όλη την Ελλάδα. Ήταν εκεί, στον
κινηματογράφο «Ολύμπιον», προσωπικό και μέλη από όλες τις Θεραπευτικές
Κοινότητες, την «Ιθάκη», τη «Στροφή», την «Έξοδο», την «Παρέμβαση», τη
«Διάβαση», τον «Νόστο», το στερνοπαίδι του ΚΕΘΕΑ την «Αριάδνη» της Κρήτης και
του Κέντρου δευτερογενούς πρόληψης που περιθάλπει νεώτερα άτομα που δεν έχουν
ακόμα περιπέσει σε απόλυτη εξάρτηση από ναρκωτικά. Ήταν εκεί οι οικογένειές
τους, βουλευτές, εκπρόσωποι κομμάτων, εκπρόσωποι κοινωνικών φορέων και πλήθος
κόσμου που ήρθε να τιμήσει το νικηφόρο τέλος ενός σκληρού αγώνα που έδωσαν
αυτοί οι νέοι άνθρωποι, ενός αγώνα για τη ζωή, όπως τόνισαν πολλοί από τους
αποφοιτούντες κατά τον χαιρετισμό τους. Απόντα ήταν τα Μέσα Μαζικής
Ενημέρωσης. Όπως σημείωσε ο βουλευτής Χάρης Καστανίδης, αυτά αρέσκονται να
δείχνουν σκηνές θανάτου και όχι σκηνές ζωής. Σιγουριά, αισιοδοξία και περίσσια
συγκίνηση ήταν το χαρακτηριστικό όλων όσων ανέβαιναν στη σκηνή για να
παραλάβουν ένα δώρο που να τους θυμίζει τη μέρα που μπήκαν στην Κοινότητα. Τη
μέρα που άρχισαν τον μεγάλο αγώνα για να ξαναβρούν τον εαυτό τους. «Τώρα ξέρω
ποια είμαι. Έχω αισθήματα. Αγαπώ και με αγαπούν. Σας ευχαριστώ γι’ αυτό που
μου δώσατε» είπε μια κοπέλα απευθυνόμενη στους θεραπευτές της. Κι ένα
παλικάρι: «Χθες το βράδυ ήμουν αγχωμένος περιμένοντας τη σημερινή μέρα. Με
έπιασαν τα κλάματα. Αλλά δεν φοβόμουνα. Τώρα έχω δύναμη. Ξέρω τι κάνω. Δεν
φοβάμαι τίποτα».

Το λιγότερο δύο χρόνια στο σκληρό, σχεδόν στρατιωτικό, πρόγραμμα της
θεραπευτικής κοινότητας και ένας χρόνος στην κοινωνία για επανένταξη. Και
ύστερα η κρίση ενός συμβουλίου από παλιούς απόφοιτους. Κρίση αυστηρή αφού
γίνεται από παλιούς συντρόφους που πέρασαν με επιτυχία τον ανήφορο της σκληρής
δοκιμασίας. Έχεις δουλειά; Έχεις σπίτι; Τι έκανες τον χρόνο που πέρασε; Τι
ενδείξεις έχουμε ότι θα σταθείς στα πόδια σου και θα μείνεις «καθαρός»; Μόνο
αν σε κρίνουν αυτοί ικανό έχεις δικαίωμα να αποφοιτήσεις. Ποια μεγαλύτερη
απόδειξη περιμένουμε όταν μια κοπελίτσα, έγκυος επτά μηνών, ανέβηκε στη σκηνή
και δείχνοντας την προτεταμένη κοιλιά της «Για να ζήσει τούτο καλά, το έκανα»
είπε. Κι ένας πατέρας, ο μόνος μεσήλικος απόφοιτος, που όπως έμαθα αργότερα
έχει και τον γιο του στη Θεραπευτική Κοινότητα, αφού ευχαρίστησε όσους τον
βοήθησαν, με δάκρυα στα μάτια κατέληξε: «Είμαι περήφανος γιατί τώρα ο γιος μου
θα έχει ένα πρότυπο, όχι τον πατέρα του όπως ήταν πρώτα. Αλλά όπως είναι
σήμερα».

Κάθε Δευτέρα τα Μέσα μάς πληροφορούν πόσους χάσαμε σε αυτοκινητικά δυστυχήματα
το Σαββατοκύριακο. Ίσως αξίζει τον κόπο να μάθουμε πως το περασμένο
Σαββατοκύριακο η κοινωνία μας κέρδισε ογδόντα τρεις χρήσιμους πολίτες. Πολίτες
που οι συνθήκες της ζωής και οικογενειακές τραγωδίες τούς είχαν οδηγήσει στο
περιθώριο και σε πολλές περιπτώσεις στο χείλος του γκρεμού. Από εκεί
ανασύρθηκαν χάρη, πρώτα, στη δική τους θέληση, στη βοήθεια των δικών τους αλλά
και στην αυταπάρνηση των ανθρώπων που καθημερινά μοχθούν στις Θεραπευτικές
Κοινότητες, εκτελώντας το έργο τους όχι ως βιοποριστικό επάγγελμα αλλά ως
αποστολικό λειτούργημα. Τώρα είναι η σειρά της κοινωνίας να επιβραβεύσει αυτή
την προσπάθεια δείχνοντας εμπιστοσύνη και αγάπη στα παιδιά που έχουν αποδείξει
έμπρακτα την απόφασή τους να επιστρέψουν οριστικά και αμετάκλητα στους κόλπους
της.

Ο Στέλιος Νέστωρ είναι επίτιμος δικηγόρος, μέλος του Δ.Σ. του ΚΕΘΕΑ.