[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Όσο και να ψάξεις δεν θα βρεις εξήγηση. Και οι εμπειρότεροι ερευνητές και
στατιστικολόγοι, οι επιστήμονες εκείνοι που κατορθώνουν να ομαδοποιήσουν
περιπτώσεις που για μας, τους αδαείς, δεν έχουν κοινά σημεία, θα δήλωναν
αδυναμία. Ας το δεχτούν στωικά. Οι δικαστικές αποφάσεις (όχι όλες ασφαλώς) δεν
θα γίνουν… βορά του υπολογιστή τους.

Το ζήτημα που ανακύπτει αυτή τη στιγμή με αφορμή την έκδοση μιας σειράς
εντελώς αντιφατικών αποφάσεων, δεν αφορά την περί ενοχής ή μη κρίση του
δικαστηρίου. Αφορά την κορυφαία στιγμή της εκφώνησης μιας απόφασης, από την
οποία δεν κρίνεται μόνο η ζωή του κατηγορουμένου αλλά, κυρίως, η ταύτιση της
άποψης των δικαστών με το κοινό περί Δικαίου αίσθημα.

Με νόμο που θεσπίστηκε πριν από τέσσερα χρόνια (περί αποσυμφόρησης των φυλακών
κ.λπ.) εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια των δικαστών να αποφασίσουν αν ο
καταδικασθείς σε ποινή κάθειρξης έως και ισόβιας θα οδηγηθεί στη φυλακή ή θα
αφεθεί ελεύθερος. Υποτίθεται ωστόσο ότι αυτή η ευχέρεια οριοθετείται και
ελέγχεται. Κάποια στοιχεία που άπτονται της προσωπικότητας του κατηγορουμένου,
της φύσης του εγκλήματος που διέπραξε ή της μετέπειτα συμπεριφοράς του, θα
έπρεπε λογικά να στηρίζουν τη συγκεκριμένη κρίση. Και συνεπώς να συμπίπτουν σε
παρεμφερείς αποφάσεις.

Η πραγματικότητα όμως δεν συνάδει με τη λογική της κοινής γνώμης, που ρωτά και
ξαναρωτά χωρίς να παίρνει απάντηση. Τι να πεις όταν η δικηγόρος Μαρία
Παπαγεωργίου, «εγκέφαλος» στην υπόθεση της καταπάτησης της Πεντέλης, αφήνεται
ελεύθερη με ποινή κάθειρξης 14 ετών; Πώς να εξηγήσεις την άτεγκτη αντιμετώπιση
ενός 75χρονου με βαρύτατο ιστορικό υγείας, ο οποίος, παρά το γεγονός ότι έχει
ήδη επιστρέψει μέρος των χρημάτων που καταχράστηκε λόγω μεγάλης ανάγκης, όχι
μόνο δεν του αναγνωρίζεται το ελαφρυντικό της έμπρακτης μετάνοιας, αλλά
οδηγείται στη φυλακή για να εκτίσει την οκταετή ποινή του; Ενώ προ ημερών
κατηγορούμενος για κατοχή 3 τόνων κοκαΐνης, αφήνεται ελεύθερος παρά τα επτά
χρόνια κάθειρξης…

Μήπως η… διακριτική ευχέρεια προβλέπει και διακρίσεις;