Αναζητώντας το μήνυμα της Ολυμπιάδας του 2004

Τρίτη 21 Νοεμβρίου, η Γιάννα Αγγελοπούλου μπήκε στην αίθουσα όπου την
περίμεναν οι κ.κ. Λαλιώτης, Ευθυμίου και Χυτήρης κρατώντας στα χέρια της τρεις
φακέλους: η επιχείρηση «αναζητώ μήνυμα Ολυμπιάδας» μόλις ξεκίνησε.
Ο πρώτος φάκελος ήταν η αξιολόγηση της επικοινωνιακής καμπάνιας του Σίδνεϊ. Ο
δεύτερος, προτάσεις για να «βγουν προς την κοινωνία οι Ολυμπιακοί Αγώνες του
2004» και ο τρίτος, μια ποιοτική ανάλυση του κ. Σταν Γκρίνμπεργκ κορυφαίου
Αμερικανού αναλυτή δημοσκοπήσεων, μέλους της «ομάδας νίκης» του ’92, του Μπιλ
Κλίντον.
Η ανάλυση του κ. Γκρίνμπεργκ, που έχει αναλάβει έναντι παχυλού μισθού να
δουλέψει οπουδήποτε έχει ενδιαφέρον στον κόσμο (όπως με τους κ.κ. Νέλσον
Μαντέλα, Τόνι Μπλερ και Έχουντ Μπαράκ), έδινε απάντηση στο ερώτημα «Γιατί
κερδίζει η Ελλάδα από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, και γιατί αυτό το κέρδος είναι
κέρδος για κάθε Έλληνα πολίτη;». Οι τρεις υπουργοί και η πρόεδρος της
Οργανωτικής Επιτροπής έβαλαν κάτω τις εισηγήσεις και κατέγραψαν τις πρώτες
ιδέες για τη χάραξη της επικοινωνιακής στρατηγικής έως το 2004.
Δίπλα σε αυτούς ένας κλειστός κύκλος τεχνοκρατών εργάζεται εδώ και καιρό για
τον ίδιο στόχο και εισηγείται τις δικές του προτάσεις. Κύριος στόχος της
Αθήνας είναι να περάσει με τους αγώνες ένα ξεκάθαρο μήνυμα και να μην κάνει το
λάθος, που σύμφωνα με τους ειδικούς έκανε το Σίδνεϊ. Μια από τις απόψεις που
καταγράφηκαν στη συνάντηση της Τρίτης ήταν ότι ενώ οι Αυστραλοί ξεκίνησαν
έχοντας ως κεντρικό μήνυμα το «Οι Αγώνες για τους Αθλητές» κι έδιναν έμφαση
στο αγωνιστικό κομμάτι και στα μέτρα κατά του ντόπινγκ, στη συνέχεια φάνηκε να
«αλλάζουν γνώμη» και να εστιάζουν στο «οι Πράσινοι Αγώνες». Έδωσαν βάρος
επικοινωνιακά στο περιβάλλον και στην οικολογία.
Τι έμεινε απ’ όλα αυτά στο τέλος; Μήνυμα κανένα. Ουσία όμως μεγάλη: το Σίδνεϊ
πέτυχε την καλύτερη διοργάνωση Ολυμπιακών τα τελευταία χρόνια.
Την Αθήνα, όπως ξεκαθάρισαν οι «επικοινωνιολόγοι» του «2004», βεβαίως την
ενδιαφέρει πρωτίστως «να είναι στην ώρα του το τρένο» των Ολυμπιακών Αγώνων.
Όμως την ενδιαφέρει εξίσου το μήνυμα που θα μεταφέρει το τρένο.
Κι όπως λένε στελέχη της διοργάνωσης από την πρώτη στιγμή «η Ολυμπιάδα της
Αθήνας έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να πετύχει λόγω μηνύματος, παρά να
συναγωνιστεί το Σίδνεϊ στην αρτιότητα της διοργάνωσης».
«Είναι απολύτως αναγκαίο να αποφασίσουμε, το συντομότερο, ποιο θα είναι το
κεντρικό μήνυμα της δικής μας διοργάνωσης και να δουλέψουμε επάνω σ’ αυτό με
συνέπεια και πίστη», λέει χαρακτηριστικά κυβερνητικό στέλεχος. «Είναι αναγκαίο
να υπάρξει ενιαία γραμμή και να μην αλλάζουμε γνώμη κάθε λίγο ως προς το τι
Αγώνες επιθυμούμε. Αν αποφασίσουμε, για παράδειγμα, ότι θέλουμε τους Αγώνες
για την Ειρήνη, θα έχει σημασία ακόμα και τα δέντρα που θα φυτέψουμε στην
Αθήνα να είναι ελιές κι όχι πεύκα.
Αν θέλουμε τους Αγώνες σε ανθρώπινη κλίμακα, δηλαδή αγώνες με μέτρο, τότε θα
δουλέψουμε διαφορετικά», έλεγε το ίδιο στέλεχος.
«Θα πρέπει σ’ αυτή την περίπτωση», πρόσθεσε, «να αποφύγουμε μια τελετή έναρξης
που θα θυμίζει χολιγουντιανό υπερθέαμα και να επιχειρήσουμε να κάνουμε μια
τελετή που να έχει μέσα την Αρχαία Ελλάδα. Μια τελετή π.χ. που δεν θα
πραγματοποιηθεί σε ένα υπερσύγχρονο γήπεδο αλλά στο Καλλιμάρμαρο θα
δημιουργούσε μια τέτοια διαφορετική εικόνα». Υπάρχουν κι άλλες ενδιαφέρουσες
προτάσεις που εξετάζονται, όπως για παράδειγμα της επιτρόπου Β. Ρέντινγκ για
Ολυμπιάδα της Ευρώπης. Πρώτα πρώτα όμως πρέπει να αποφασίσουμε εμείς τι
θέλουμε.
Εκτός από τα κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης (στην ομάδα μετέχουν και οι κ.κ.
Γ. Παπανδρέου και Ευάγγ. Βενιζέλος) και την ηγεσία του «Αθήνα 2004», για το
κομμάτι της επικοινωνίας εργάζονται και στελέχη από το γραφείο του Τζορτζ
Στεφανόπουλου όπως η κ. Ρόμπιν Σέπερ, και ο κ. Άντριου Ντάσκομπ.
Η ομάδα επικοινωνίας, εκτός από τον στόχο της αναζήτησης μηνύματος των
Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, έχει αναλάβει και την προβολή των Αγώνων στο
εσωτερικό της Ελλάδας. Σ’ αυτό το κομμάτι που συζητήθηκε εκτενώς στην πρώτη
συνάντηση των τριών υπουργών και της προέδρου του «Αθήνα 2004» μπορεί να μην
αποφασίστηκε «τι θα γίνει» αλλά «τι δεν θα γίνει»:
Να μην ξεκινήσει «προπαγάνδα» με βομβαρδισμό μηνυμάτων στα ΜΜΕ και να μην
αποτελέσει η Ολυμπιάδα του «2004» κομμάτι του κυβερνητικού σχεδιασμού. «Αν οι
Ολυμπιακοί Αγώνες πετύχουν, θα το εισπράξει έτσι κι αλλιώς η κυβέρνηση», ήταν
η άποψη που κυριάρχησε.













