30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΝΙΚΟΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΡΧΙΤΕΚΤΩΝ, ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ, ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα, το 1943.

ΕΛΠΙΖΕΙ ΠΑΝΤΑ: Γιατί δεν φοβάται.

ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΜΕ ΑΝΥΠΟΜΟΝΗΣΙΑ: Οτιδήποτε, εκτός του Μεσσία.

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ: Ο Θουκυδίδης.

ΑΚΡΟΑΜΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ: Ο Βάγκνερ.

ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟ…: Το μέτρο των αρχαίων.

ΜΕΤΡΟ ΤΗΣ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ ΤΟΥ: Το έργο των μεγάλων Ιταλών αρχιτεκτόνων του Μεσοπολέμου.

Μία ακόμη μεγάλη επιτυχία του σκηνογράφου, σκηνοθέτη και αρχιτέκτονα Νίκου
Πετρόπουλου καταγράφηκε αυτές τις ημέρες στο ενεργητικό της Λυρικής Σκηνής. Η
όπερα «Αντρέα Σενιέ» του Τζορντάνο, που του προτάθηκε να μεταφέρει και στη
Βέρνη, όπως και προηγούμενες δουλειές του που έλαμψαν έως σήμερα και εκτός
ελληνικών συνόρων. Εκείνος αναζητεί και επιμένει στο μέτρο και στη μουσική ως
οδηγό, ανακαλύπτει νέες πτυχές του εαυτού του και θέλει απλώς να είναι… ο
Νίκος Πετρόπουλος.

ΕΡ.: Μπορούμε πλέον να σας θεωρούμε και ­ εκ του αποτελέσματος ­ σκηνοθέτη
όπερας;

ΑΠ.: Ερμηνευτή, μάλλον τίμιο διεκπεραιωτή του συνθέτη.

ΕΡ.: Ο σκηνογράφος να θεωρήσουμε πως θα «ατονήσει»;

ΑΠ.: Όχι!

ΕΡ.: Η υποδοχή της «Τόσκα» παλαιότερα, της όπερας «Ορφέας και Ευρυδίκη» στο
Μέγαρο Μουσικής και, τώρα, του «Αντρέα Σενιέ», στη Λυρική Σκηνή, ήταν
εξαιρετική. Το εισπράττετε ως επιβεβαίωση της σκηνοθετικής σας ιδιότητας;

ΑΠ.: Φαίνεται πως έκανα καλά τη δουλειά μου.

ΕΡ.: Το ίδιο είχε συμβεί και στο εξωτερικό. «Παλλαϊκή» απαίτηση λοιπόν η
σκηνοθεσία;

ΑΠ.: Δεν είδα καμία διαδήλωση με πανό προς το παρόν…

ΕΡ.: Το Α και το Ω στη σκηνοθεσία όπερας;

ΑΠ.: Η μουσική.

ΕΡ.: Πιστεύετε ότι πολλές σκηνοθεσίες «ξεχνούν» πως η μουσική είναι ο οδηγός
και «σκηνοθέτης»;

ΑΠ.: Ναι, αλλά δεν μιλάμε για σκηνοθεσίες!

ΕΡ.: Το στοιχείο που προσέχετε πρώτα;

ΑΠ.: Σαφώς η μουσική, αλλά και οι παρατηρήσεις και οδηγίες του συνθέτη και του
λιμπρετίστα.

ΕΡ.: Και τι αποφεύγετε;

ΑΠ.: Ό,τι κάνουν, ακριβώς, οι άλλοι.

ΕΡ.: «Ορφέας και Ευρυδίκη» στη Γέζη και τώρα «Αντρέα Σενιέ» στη Βέρνη,
παλαιότερα «Τουραντό» στη γενέτειρα του Πουτσίνι, όπερες εκτός συνόρων…
Θεωρείτε εαυτόν διεθνή;

ΑΠ.: Απλώς Έλληνα, τον οποίον καλούν να δουλέψει στο εξωτερικό.

ΕΡ.: Ποιο στοιχείο κάνει, κατά τη γνώμη σας, τον σκηνοθέτη – σκηνογράφο
διεθνή;

ΑΠ.: Νομίζω η σοβαρή και επαγγελματική αντιμετώπιση των πραγμάτων.

ΕΡ.: Ο αρχιτέκτονας Νίκος Πετρόπουλος θα κάνει καιρό να ξαναβγεί στην
επιφάνεια;

ΑΠ.: Μόνον αν βρει κάτι ενδιαφέρον και ειδικό.

ΕΡ.: Οι αντιδράσεις για την Πύλη στο Καλλιμάρμαρο (Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1997)
έχουν πια ξεχαστεί. Σας άφησαν πικρία;

ΑΠ.: Καμία.

ΕΡ.: Αν σας το ξαναζητούσαν, θα προτείνατε και πάλι την ίδια πύλη;

ΑΠ.: Ακριβώς την ίδια.

ΕΡ.: Νιώθετε κάποιες φορές πως «η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της»;

ΑΠ.: Ναι, έχει μεγάλη όρεξη!

ΕΡ.: Και όμως, σας ζήτησαν να σχεδιάσετε το «Μιλένιουμ» στο Μόναχο. Η Ευρώπη
δεν «τρώει» τα παιδιά της;

ΑΠ.: Νομίζω ότι και το δικό της στομάχι έχει ξεχειλώσει.

ΕΡ.: Αν θέλατε να δώσετε έναν ορισμό στη σκηνογραφία;

ΑΠ.: Η εικαστική μετάφραση της μουσικής επί σκηνής.

ΕΡ.: Στη σκηνοθεσία;

ΑΠ.: Η ερμηνεία του πνεύματος του συνθέτη.

ΕΡ.: Στην αρχιτεκτονική;

ΑΠ.: Μια εφηρμοσμένη καλή τέχνη.

ΕΡ.: Ο σχεδιασμός των ελληνικών περιπτέρων στις διεθνείς εκθέσεις ΕΧΡΟ, με πιο
πρόσφατο το Αννόβερο ­ και με βραβεύσεις ­ είναι μία άλλη σας πτυχή. Σας δίνει
μεγαλύτερη ικανοποίηση;

ΑΠ.: Απλώς ανακαλύπτω και μιάν άλλη πτυχή του εαυτού μου.

ΕΡ.: Ατσάλι και γυαλί ήταν βασικά συστατικά εκείνων των κατασκευών. Τι
σημαίνουν για σας;

ΑΠ.: Ένα δείγμα σωστής χρήσης τους.

ΕΡ.: Περνάει η Ελλάδα στο έργο σας;

ΑΠ.: Όπου χρειάζεται νομίζω ότι υπάρχει η παρουσία της. Κι αυτό απεδείχθη από
τα περίπτερα.

ΕΡ.: Πώς περνούν στο έργο σας κάποια «κρυφά κομμάτια» του Νίκου Πετρόπουλου;

ΑΠ.: Στην κλίμακά μου.

ΕΡ.: Ο «εσωτερικός εαυτός» σας τι προτείνει;

ΑΠ.: Μέτρο, μέτρο, μέτρο…

ΕΡ.: Και τι επιθυμεί διακαώς;

ΑΠ.: Να μη μου δίνουν ειδικότητες. Απλώς να είμαι ο Νίκος Πετρόπουλος.

ΕΡ.: Τι είναι για σας η μουσική;

ΑΠ.: Τρόπος ζωής, modus vivendi.

ΕΡ.: Και τι η όπερα;

ΑΠ.: Ο δεύτερος εαυτός μου.

ΕΡ.: Πιστεύετε πως χρειάζεται ειδική παιδεία για να μεταλάβει κανείς την
αίσθησή τους;

ΑΠ.: Όχι, για να την απολαύσει.

ΕΡ.: Πίσω απ’ όλες σας τις ιδιότητες, μήπως κρύβεται ένας ζωγράφος;

ΑΠ.: Σαφώς και ευτυχώς, όχι.

ΕΡ.: Οι καλές τέχνες τι είναι για σας;

ΑΠ.: Σκοπός.

ΕΡ.: Το πιο μεγάλο όνειρό σας σε ποιον τομέα της δραστηριότητάς σας βρίσκεται;

ΑΠ.: Στην όπερα.