Ο εορτασμός του Πολυτεχνείου

Με αφορμή τον πρόσφατο εορτασμό της επετείου του Πολυτεχνείου, ο κ. Γιώργος
Παναγιωτακόπουλος, από την Καλλιθέα, σημειώνει:

«Γιορτάσαμε και φέτος το Πολυτεχνείο. Τιμήσαμε και πάλι τους ήρωες εκείνους
που θυσίασαν τη ζωή τους για την ελευθερία της πατρίδας μας. Όμως έτσι, όπως
εξελίχθηκε κι αυτή τη φορά η επέτειος μνήμης του Πολυτεχνείου, ήταν σαν να
επρόκειτο να βγάλουμε μία απλή υποχρέωσή μας. Υπόθεση ρουτίνας. Δυστυχώς. Κι
αυτό γιατί η συμμετοχή του κόσμου συνεχώς φθίνει κάθε φορά. Τα ΜΜΕ ουδεμία
αναφορά έκαναν την προηγούμενη ημέρα της μεγάλης επετείου, ενώ την ίδια ημέρα
μόνον λίγα λεπτά της ώρας αφιέρωσαν με κάποια γενικά πλάνα και λίγες λέξεις.
Ενώ για τον Καζαντζίδη π.χ., πρόσφατα, αφιέρωσαν σειρά ωρών και ημερών για
πράγματα που έκανε (εάν βεβαίως έκανε αυτά που του καταμαρτυρούν) και έγιναν
εδώ και 40 χρόνια. 30-40 χρόνια πριν. Αν είναι δυνατόν… Ο ίδιος δε ο
Πρωθυπουργός μας δήλωσε απών για πρώτη φορά, αφού προτίμησε να καταθέσει
σ\τεφάνι στη μνήμη τους, στο Κοιμητήριο του Ζωγράφου, μαζί με τον χουντικό
δήμαρχο… Ακόμη και τα βιβλία της Ιστορίας που διδάσκονται στα σχολεία οι
μαθητές για τα επτά μαύρα εκείνα χρόνια της δικτατορίας, δεν αφιερώνουν
παραπάνω από μισή σελίδα. Πώς λοιπόν να γνωρίζουν οι νέοι μας τι πάει να πει
Πολυτεχνείο, ποιος είναι ο Κομνηνός ο Διομήδης και ποιος ο Παπαχρήστου, με
όλους τους άλλους εν ζωή ή όχι ήρωες;».