Η εκδίκηση του Κολ

Η εκδίκηση είναι ένα φαγητό που τρώγεται κρύο και ο πρώην καγκελάριος της
Γερμανίας Χέλμουτ Κολ περίμενε ένα χρόνο για να εκδικηθεί τους εχθρούς του. Η
προδημοσίευση των απομνημονευμάτων του, με τίτλο «Χέλμουτ Κολ, Το Ημερολόγιό
μου, 1998-2000» (θα κυκλοφορήσουν στις 27 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Droemer),
άρχισε την Κυριακή και αναφέρεται κυρίως στο σκάνδαλο της χρηματοδότησης της
Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU), που αμαύρωσε τη φήμη του ως αρχιτέκτονα
της γερμανικής ενοποίησης.

Ο Κολ παρουσιάζει τον εαυτό του ως αδικημένο μάλλον παρά ως αδικούντα,
μολονότι παραδέχεται ότι αποδέχθηκε 2,1 εκατομμύρια μάρκα σε παράνομες δωρεές
προς το κόμμα του. «Επένδυσα στη δουλειά του κόμματός μου 2,1 εκατομμύρια
μάρκα από δωρεές, χωρίς να τα καταγράψω στους απολογισμούς, συνεπώς παραβίασα
τον νόμο για τη χρηματοδότηση των κομμάτων (…). Λυπάμαι γι’ αυτό το σφάλμα»,
γράφει ο πρώην καγκελάριος.

Ο Κολ αφηγείται ακόμη πώς εκείνοι που πίστευε ότι ήταν πολιτικοί φίλοι του
μετατράπηκαν σε εισαγγελείς. Επικρίνει ιδιαίτερα τον παλαιό έμπιστό του και
διάδοχό του στην ηγεσία της CDU, τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, καθώς και την πρώην
προστατευόμενή του, την Άγγελα Μέρκελ, που αργότερα διαδέχθηκε τον Σόιμπλε
στην ηγεσία του κόμματος. «Ένα βράδυ, μου λένε ότι η ”Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε
Τσάιτουνγκ” θα δημοσιεύσει την επομένη ένα άρθρο της Άγγελα Μέρκελ, στο οποίο
κόβει τις γέφυρες μαζί μου.

Η είδηση αυτή με εξέπληξε πολύ, αφού δεν έγινε λόγος γι’ αυτό στο τηλεφώνημά
μου με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Να μην ήταν άραγε εν γνώσει αυτής της μετωπικής
επίθεσης στο πρόσωπό μου; (…) Μου φαίνεται αδιανόητο να μην ήξερε τίποτε.
Είμαι καταστενοχωρημένος».