Πρόσωπα Μια μοντέρνα ισλαμίστρια

Ναζλί Ιλιτζάκ. Παρουσιάζει μια εικόνα που σίγουρα δεν εμπίπτει στην παραδοσιακή που έχουν οι Δυτικοί για μια ισλαμίστρια

Τα συνολάκια της είναι πάντοτε με υπογραφή, καπνίζει αρειμανίως, της αρέσει το
κρασί, δεν νηστεύει στο Ραμαζάνι, δεν φοράει μαντίλα. Η Ναζλί Ιλιτζάκ
παρουσιάζει δηλαδή μια εικόνα που σίγουρα δεν εμπίπτει στην παραδοσιακή εικόνα
που έχουν οι Δυτικοί για μια ισλαμίστρια.

Είναι η βουλευτίνα του τουρκικού ισλαμικού Κόμματος Αρετής, που υπέβαλε
πρόσφατα μήνυση κατά του απόστρατου σήμερα υπαρχηγού του τουρκικού Επιτελείου
Τσεβίκ Μπιρ, αλλά και κατά του Επιτελείου γιατί θεώρησε ότι «το ανακοινωθέν
που εξέδωσε ήταν προσβλητικό για το πρόσωπο της». Το εν λόγω ανακοινωθέν
αναφερόταν στην αποκάλυψη από την ίδια «σχεδίου δράσης του στρατού για τη
συκοφαντική δυσφήμηση δημοσιογράφων, βουλευτών, πολιτικών κομμάτων και μη
κυβερνητικών οργανώσεων».

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1944. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο
Πανεπιστήμιο της Λωζάννης. Ο πατέρας της, Μουαμέρ Αλάκαντ, ήταν υπουργός του
Αντνάν Μεντερές. Το 1966 παντρεύτηκε τον Κεμάλ Ιλιτζάκ, ιδιοκτήτη της μεγάλης
τότε εφημερίδας της Δεξιάς «Τερτζουμάν», στην οποία άρχισε να αρθρογραφεί.

Η φήμη της ως «της δημοσιογράφου που τα έλεγε έξω από τα δόντια» εξαπλώθηκε
γρήγορα. Είναι πασίγνωστη στην Τουρκία. Η «Τερτζουμάν» έκλεισε το 1992.

Εκείνη εργάσθηκε αργότερα για αρκετά χρόνια στην κρατική τηλεόραση. Σήμερα
αρθρογραφεί καθημερινά στην φιλοϊσλαμική «Γενί Σαφάκ» (Νέα Αυγή).

Η καριέρα της στο κόμμα άρχισε με περίεργο τρόπο. Μια βρετανική εφημερίδα
αποκάλυψε τον Νοέμβριο του 1998 ότι είχε παραθέσει δείπνο για τη γνωριμία των
ανταποκριτών ξένων Τύπου στην Τουρκία με στελέχη του νεοϊδρυθέντος ­ μετά την
απαγόρευση του Κόμματος Ευημερίας ­ Κόμματος Αρετής. Στο δείπνο είχε
σερβιριστεί αλκοόλ. Η είδηση έπεσε ως βόμβα στους κύκλους του κόμματος. Οι
πέτρες του αναθέματος δεν την βρήκαν. Η Ναζλί Ιλιτζάκ ήταν υποψήφια των
ισλαμιστών στις εκλογές του 1999 και εξελέγη βουλευτής. «Εγώ μπήκα σε πολιτικό
κόμμα όχι σε θρησκευτικό τάγμα» δήλωσε αργότερα, «μου αρέσει το κρασί και δεν
σκοπεύω να αλλάξω την ιδιωτική μου ζωή».

Διάλεξε να πολιτευτεί με το Κόμμα της Αρετής γιατί «είναι το μόνο κόμμα που
αντιτίθεται ιδεολογικά στον ρόλο που παίζει ο στρατός στην πολιτική».

Πιστεύει ότι το κόμμα της είναι ολωσδιόλου παρεξηγημένο από τους
σεκουλαριστές, «που κοιτούν στα μάτια τον στρατό για να δουν πώς πρέπει να
πράξουν», γιατί το Κόμμα της Αρετής «δεν είναι κατά του κοσμικού κράτους, αλλά
υπέρ της ελευθερίας έκφρασης και υπέρ της σύνθεσης στην κοινωνία».