Διαστάσεις Επιστροφή στις ρίζες

Η εισβολή (σκίτσο από τους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς»)

Συμφιλίωση της γεωργίας με τη γη. Αντίσταση στις διαγονιδιακές καλλιέργειες.
Μεταρρύθμιση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, με βάση την οποία το 80% της
βοήθειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης πηγαίνει στο 20% των αγροτών. Και εφαρμογή ενός
πανευρωπαϊκού προγράμματος φυτικών πρωτεϊνών χωρίς γενετικά μεταλλαγμένους
οργανισμούς. Αυτές είναι οι προτάσεις του «νέου Αστερίξ», όπως αποκαλούν οι
Τάιμς τον Γάλλο συνδικαλιστή ηγέτη Ζοζέ Μποβέ, για την έξοδο από την
κρίση των τρελών αγελάδων.

Σύμφωνα με τον ηγέτη της Αγροτικής Συνομοσπονδίας της Γαλλίας, η απόφαση του
Λιονέλ Ζοσπέν να απαγορεύσει τη χρήση όλων των ζωικών αλεύρων στη διατροφή των
ζώων ήταν ορθή, αλλά έπρεπε να έχει ληφθεί εδώ και δέκα χρόνια. Από τότε έχει
κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου η Συνομοσπονδία. Ο ίδιος ο Μποβέ υπέβαλε το
1996 μήνυση κατ’ αγνώστων για εισαγωγή παρανόμων και τοξικών ουσιών στο
γαλλικό έδαφος. Η ίδια καταγγελία περιλαμβανόταν και σε εκθέσεις
κοινοβουλευτικών επιτροπών. Αλλά κανείς δεν τις έλαβε υπόψη. Η τότε κυβέρνηση
του Αλαίν Ζυπέ εκώφευσε. Το ίδιο και η επομένη. Η Γαλλία βρίσκεται σήμερα στην
ίδια κατάσταση με την υπόθεση του μολυσμένου αίματος, λέει ο Μποβέ στη «Μοντ».
Κανείς δεν ξέρει ποιες θα είναι οι συνέπειες για τον άνθρωπο. Όλοι οι
πολιτικοί όμως ήξεραν ότι την περίοδο 1993-96 εισάγονταν παρανόμως ζωικά
άλευρα στη Γαλλία. Είναι έτσι και υπεύθυνοι και ένοχοι.

Η λύση, κατά τον Μποβέ, δεν βρίσκεται στους γενετικά μεταλλαγμένους
οργανισμούς. Οι οργανισμοί αυτοί που διατίθενται σήμερα στο εμπόριο έχουν
στόχο την ανθεκτικότητα των φυτών στα εντομοκτόνα ή τα ζιζανιοκτόνα και κατά
κανόνα παρασκευάζονται από τις ίδιες εταιρείες που παράγουν και τα
εντομοκτόνα. Η λογική των γενετικά μεταλλαγμένων οργανισμών είναι η μονοπώληση
της αγροτικής παραγωγής από μερικές πολυεθνικές. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η
καλλιέργεια εκατοντάδων χιλιάδων στρεμμάτων με γενετικά μεταλλαγμένο καλαμπόκι
ή σόγια υπακούει σε διάφορες σκοπιμότητες, σίγουρα όμως δεν υπηρετεί τη μη
εντατική γεωργία.

Οι οργανισμοί αυτοί δεν μπορούν άλλωστε να χρησιμεύσουν ως υποκατάσταστο των
ζωικών αλεύρων. Η Ευρώπη είναι σήμερα αναγκασμένη να εισάγει το 60% των
φυτικών πρωτεϊνών που χρειάζεται για να ταΐζει τα κοπάδια της. Κι αυτό, επειδή
οι συμφωνίες του Μπλαιρ Χάουζ που υπεγράφησαν το 1993 ορίζουν τα 50
εκατομμύρια στρέμματα ως μέγιστο όριο για την παραγωγή φυτικών πρωτεϊνών στην
Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό το όριο πρέπει να καταργηθεί, λέει ο Μποβέ. Σε αντίθετη
περίπτωση, το κύμα των μεταλλαγμένων θα μας πνίξει! Κι αυτά δεν τα λέει μόνο η
Αγροτική Συνομοσπονδία. Συμφωνούν και οι καταναλωτές. Ήδη, πολλές μεγάλες
επιχειρήσεις της Γαλλίας έχουν αποφασίσει να εισάγουν σόγια από το Ρίο Γκράντε
ντο Σουλ, μια πολιτεία της Βραζιλίας που απαγορεύει τις διαγονιδιακές
καλλιέργειες και είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός σόγιας στη χώρα. Να που η
γενετική στη γεωργία δεν είναι μονόδρομος. Και υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις,
πιο ασφαλείς, πιο φιλικές προς το περιβάλλον.