ΠΡΟΣΩΠΑ Η σύλληψη της «κόκκινης Ζαν ντ’ Αρκ»

Φουσάκο Σιγκενόμπου. Ιδρύτρια της ιαπωνικής οργάνωσης Κόκκινος Στρατός

Όταν το τέλος του δρόμου ήρθε τελικά, έπειτα από 28 χρόνια ζωής στην
παρανομία, η Φουσάκο Σιγκενόμπου έμοιαζε έτοιμη γι’ αυτό. Την Τετάρτη, η
ιδρύτρια της περιβόητης ιαπωνικής οργάνωσης ανταρτών πόλεων Κόκκινος Στρατός
ακολούθησε ήρεμη τους αστυνομικούς που την συνέλαβαν έξω από ένα μικρό
ξενοδοχείο στην πόλη Τακατσούκι, κοντά στην Οσάκα. Χαμογέλασε μάλιστα στους
δημοσιογράφους και σήκωσε τον αντίχειρά της, αρνούμενη να δείξει πως φοβάται
μπροστά στους αστυνομικούς που συλλάμβαναν στο πρόσωπο της 55χρονης γυναίκας
μια από τις πιο καταζητούμενες τρομοκράτισσες στον κόσμο.

Η Φουσάκο ήταν στον κατάλογο των καταζητούμενων της Ιντερπόλ από το 1975 ενώ η
ιαπωνική αστυνομία την καταζητούσε από το 1972 για μια επίθεση στο αεροδρόμιο
του Τελ Αβίβ που είχε στοιχίσει τη ζωή σε 26 ανθρώπους. Η οργάνωση Τμήμα
Κόκκινος Στρατός (σεκιγκούν-χα) υπήρξε η ένοπλη περιπέτεια του ιαπωνικού
φοιτητικού κινήματος στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Δημιουργήθηκε το 1969,
πέρασε από τις μολότοφ στα Καλάσνικοφ και έγινε παγκοσμίως γνωστή με μια
εντυπωσιακή πειρατεία αεροπλάνου των ιαπωνικών αερογραμμών (JAL) στη Βόρεια
Κορέα, το 1971. Η καταδίωξη από την αστυνομία και οι εσωτερικές έριδες
προκάλεσαν τη διάσπαση της οργάνωσης και ένα μέρος της πήγε στο Λίβανο για να
τεθεί στην υπηρεσία της παλαιστινιακής υπόθεσης. Η Φουσάκο, φοιτήτρια του
πανεπιστημίου Μεϊτζί, πήρε τότε την ηγεσία του ιαπωνικού τμήματός της με στόχο
την ανατροπή της ιαπωνικής κυβέρνησης, το τέλος της μοναρχίας και την
παγκόσμια επανάσταση. Πιστεύεται πως ο ιαπωνικός Κόκκινος Στρατός είχε
διασυνδέσεις με τη γερμανική οργάνωση του Αντρέα Μπάαντερ και της Ουλρίκε
Μάινχοφ και με τις ιταλικές Ερυθρές Ταξιαρχίες και, εκτός από την επίθεση στο
ισραηλινό αεροδρόμιο και μια σύλληψη ομήρων στην πρεσβεία της Γαλλίας στη
Χάγη, το 1974, πραγματοποίησε επίσης αεροπειρατεία σε αεροπλάνο της JAL πάνω
από την Ολλανδία (1973), επίθεση σε διυλιστήριο στη Σιγκαπούρη, σύλληψη
διπλωματών ως ομήρων στην Κουάλα Λουμπουρ (1975), αεροπειρατεία σε αεροπλάνο
της JAL στην Ντάκα του Μπανγκλαντές (1977) και, τέλος, επίθεση εναντίον λέσχης
Αμερικανών στρατιωτικών στη Νάπολι της Ιταλίας (1988).

Η Φουσάκο δεν είναι πια η νεαρή φοιτήτρια που η φωτογραφία της υπήρχε σε όλα
τα αστυνομικά τμήματα και τα αεροδρόμια και η οποία είχε εντυπωσιάσει τους
Ιάπωνες με την ομορφιά και τη βιαιότητά της. Ωστόσο δεν έχει χάσει την
αποφασιστικότητά της: «Θα φτάσω ως το τέλος!», φώναξε καθώς την συλλάμβαναν.
Είχε έρθει στην Ιαπωνία στα τέλη Σεπτεμβρίου με πλαστό διαβατήριο μέσω Πεκίνου
από μια χώρα της νοτιοανατολικής Ασίας. Όπως έγραψε η ιαπωνική «Ασάχι
Σιμπούν», η σύλληψη της γυναίκας που στη δεκαετία του ’70 ήταν για ένα τμήμα
της αριστεράς «η κόκκινη Ζαν ντ’ Αρκ», μοιάζει να είναι ο επικήδειος των
επαναστατικών ουτοπιών μιας εποχής.