30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΑΡΣΑΚΙΔΗΣ

ΖΩΓΡΑΦΟΣ-ΧΑΡΑΚΤΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Οδησσό το 1926

ΕΖΗΣΕ: Στην Ελλάδα από το 1934

Η ΕΞΟΡΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ: Τον… όρισαν παρά τον εξόρισαν από τη ζωή

ΘΥΜΑΤΑΙ: Ακόμα καλά, και φιλοδοξεί να εμφυσήσει μνήμη Ελληνισμού.

ΟΡΑΜΑΤΙΖΕΤΑΙ: Την επικράτηση του ανθρώπου σε μια κοινωνία προστασίας
των αδυνάτων

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στα παιδιά και… πως τίποτα δεν πάει χαμένο

Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο βουνό και στην εξορία, που δεν
τον εξ-όρισε ­ μάλλον τον όρισε στη ζωή. Ζωγράφισε, χάραξε, έγραψε σειρά έργων
από ανάγκη να …ανακοινώνει την ιστορία. Ο πατέρας του αγόρασε στην Οδησσό
από τον Γρηγόριο Μαρασλή το κτίριο που στέγασε τις πρώτες συνεδρίες της
Φιλικής Εταιρείας. Το κτίριο αναπαλαιώθηκε και στεγάζει σήμερα το Μουσείο της
Φιλικής Εταιρείας. Ο ίδιος, προσφέρει τα έργα του, καθώς και μια σειρά έπιπλα
και αντικείμενα από την Οδησσό.

ΕΡ.: Από την επαναστατημένη Οδησσό …πού;

ΑΠ.: Στη Θεσσαλονίκη, με χρόνια νοσταλγία για την ανθρωπιά της παιδείας της
Οδησσού…

ΕΡ.: Η ελληνική Οδύσσεια συνεχίζεται;

ΑΠ.: Οποιαδήποτε πορεία είναι μια μορφή Οδύσσειας.

ΕΡ.: Υπάρχουν σύγχρονοι Οδυσσείς;

ΑΠ.: Στον βαθμό που υπάρχουν Ιθάκες για κάποιους, δημιουργούν Οδύσσειες.

ΕΡ.: Πώς μορφοποιείται η σύγχρονη αντίσταση;

ΑΠ.: Με την προσπάθεια εξανθρωπισμού της κοινωνίας.

ΕΡ.: Μουσείο Φιλικής Εταιρείας στην Οδησσό, Μουσείο Ελληνικής Οδύσσειας πού;

ΑΠ.: Ελπίζω πως θα ευαισθητοποιηθούν κάποιοι στη Θεσσαλονίκη.

ΕΡ.: Από την Οδησσό στη Θεσσαλονίκη, την αντίσταση, τη Μακρόνησο, τη Λέρο, τη
Γυάρο, «γεμίζει» έτσι η ζωή;

ΑΠ.: Σημασία έχει η ζωή μας να είναι διηγήσιμη και κυρίως ωφέλιμη.

ΕΡ.: Η πτώση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» κατάργησε την αριστερή πρόταση και το
όραμα;

ΑΠ.: Το όραμα είναι πάντα εκεί και η επαναδιαμόρφωσή του αναγκαιότητα.

ΕΡ.: Ο κίνδυνος τον καιρό της δικής σας αντίστασης ήταν ορατός. Τώρα;

ΑΠ.: Σήμερα ο μόνος κίνδυνος είναι η έλλειψη αντίστασης στην πολιτική
χειραγώγηση του λαού από ξένα προς τα εθνικά συμφέροντα.

ΕΡ.: Πώς αντιμετωπίζετε την πολυσυζητημένη παγκοσμιοποίηση;

ΑΠ.: Αρχικά ήταν σοσιαλιστική ιδέα εθνικής συνένωσης, τώρα όμως γίνεται πεδίο
ασυδοσίας και επιπλέον εκμετάλλευσης των αδυνάτων.

ΕΡ.: Γιατί χρειάζεται η μνήμη;

ΑΠ.: Γιατί υπάρχει μέλλον.

ΕΡ.: Ποιοι απαρτίζουν το σημερινό προλεταριάτο;

ΑΠ.: Οι λεγόμενοι «τριτοκοσμικοί» λαοί, οι οικονομικοί και πολιτικοί
μετανάστες, όλοι όσοι δεν είναι κάτοχοι των μέσων παραγωγής.

ΕΡ.: Οι πολιτισμένες χώρες και η Ελλάδα σε ποια φάση βρίσκονται σήμερα;

ΑΠ.: Ρωμαϊκής παρακμής.

ΕΡ.: Δεν βιώνουμε σε συνθήκες πλήρους δημοκρατίας;

ΑΠ.: Ο Θουκυδίδης έλεγε πως για να έχουμε δημοκρατία πρέπει αυτοί που ψηφίζουν
να έχουν αίσθηση αυτού που ψηφίζουν…

ΕΡ.: Πώς δημιουργήθηκε η ανάγκη της ζωγραφικής στην εξορία και την αντίσταση;

ΑΠ.: Από έντονη ανάγκη της ανακοίνωσης των όσων συνέβαιναν.

ΕΡ.: Ζωγραφίζεται η φρίκη;

ΑΠ.: Ίσως και να εξιλεώνεται με τη ζωγραφική.

ΕΡ.: Τι είναι η Τέχνη;

ΑΠ.: Είναι η ιδιότυπη απεικόνιση της ζωής. Είναι το …«μ’ αρέσει». Για μένα
ήταν ένα ακόμα στοιχείο αγώνα.

ΕΡ.: Τα μουσεία ζωντανεύουν και αξιοποιούν ή απλώς «βαλσαμώνουν» την ιστορία;

ΑΠ.: Αυτό εξαρτάται απ’ αυτούς που τα στήνουν. Ο στόχος είναι να τη
ζωντανεύουν, να ενημερώνουν και να τη δένουν με το σήμερα.

ΕΡ.: Ποιοι είναι αυτοί που …«Ποτέ τους δεν έγιναν είκοσι»; (τίτλος βιβλίου
του)

ΑΠ.: Οι φίλοι που σκοτώθηκαν ή εκτελέστηκαν στην Αντίσταση.

ΕΡ.: Η Οδύσσεια συνεχίζεται;

ΑΠ.: Με όραμα να φτιάξουμε την Ιθάκη μας πιο όμορφη, πιο ανθρώπινη.

ΕΡ.: Κι ένα συμπέρασμα;

ΑΠ.: Τίποτα δεν πάει χαμένο. Εγώ, τουλάχιστον, έκανα το καθήκον μου…