Στα επίπεδα των 86 σεντς το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα

Σταθεροποιητικά στο επίπεδο των 86 σεντς κινήθηκε χθες η ισοτιμία του ενιαίου
ευρωπαϊκού νομίσματος έναντι του δολαρίου, λόγω των φόβων των διεθνών αγορών
συναλλάγματος για νέα παρέμβαση στήριξης του ευρώ από την πλευρά της
Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Στη αγορά συναλλάγματος της Νέας Υόρκης χθες το
απόγευμα το ευρώ άλλαζε χέρια στο επίπεδο των 86,12 σεντς έναντι του δολαρίου,
οριακά χαμηλότερα από τα 86,24 που είχε κλείσει τη Δευτέρα.

Οι αναλυτές επισήμαιναν χθες ότι οι αγορές παραμένουν σε επιφυλακή μετά τις
παρεμβάσεις της ΕΚΤ την Παρασκευή και προχθές, αλλά ορισμένοι τόνιζαν ότι το
κοινό νόμισμα ενδέχεται να υποχωρήσει περαιτέρω έναντι του δολαρίου εάν δεν
σταματήσει η ροή κεφαλαίων από την Ευρώπη προς τις ΗΠΑ.

Ο Ιάπωνας υπουργός Οικονομικών Κιίτσι Μιγιαζάουα προέβη χθες στην εκτίμηση ότι
η μαζική ροή ευρωπαϊκών κεφαλαίων προς τις ΗΠΑ πρόκειται να σταματήσει
σύντομα.

“Η (πτωτική) τάση του ευρώ ήταν αναπόφευκτη”, διευκρίνισε ο Ιάπωνας υπουργός
Οικονομικών, υπενθυμίζοντας το επίπεδο των ευρωπαϊκών επενδύσεων στις ΗΠΑ.
“Δεν πιστεύω ότι αυτό θα συνεχίζεται για πάντα. Η ψαλίδα όσον αφορά τη ροή των
κεφαλαίων (μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ) και τους ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης
πρόκειται αναμφίβολα να σταθεροποιηθεί”, πρόσθεσε. Η προχθεσινή παρέμβαση της
ΕΚΤ στις χρηματαγορές με στόχο τη σταθεροποίηση της συναλλαγματικής ισοτιμίας
του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος δεν έφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα, καθώς
προχθές δόθηκαν στη δημοσιότητα οικονομικά στοιχεία με σαφείς ενδείξεις για
επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας όχι μόνον στις ΗΠΑ αλλά και στη
ζώνη του ευρώ. Επιπλέον, οι αγορές έκριναν το ποσό το οποίο δαπάνησε η ΕΚΤ
κατά τη χθεσινή παρέμβαση της ως “πολύ περιορισμένο”. Δεδομένου όμως του ύψους
των συναλλαγματικών αποθεμάτων της ΕΚΤ και των εθνικών κεντρικών τραπεζών των
χωρών της ζώνης του ευρώ, οι αναλυτές εκτιμούν ότι τα εφόδια επαρκούν για μια
μάχη με βαθύ χρονικό ορίζοντα. “Αυτό που διαφαίνεται είναι μια στρατηγική σε
βάθος χρόνου με πολλαπλές μικροπαρεμβάσεις, μια μεγάλη κίνηση συγκρίσιμη με το
κύμα παρεμβάσεων του 1995 ή αυτών που έγιναν μετά τις συμφωνίες Πλάζα και
Λούβρου” το 1985 και 1987, εκτιμά ο Εμανιέλ Φερί, αναλυτής μεγάλου επενδυτικού
οίκου της Γαλλίας. “Πρόκειται περισσότερο για ανταρτοπόλεμο, παρά για μεγάλη
επίθεση”, πρόσθεσε.