[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Οι αντιδράσεις που σημειώθηκαν σε όλο τον ευρωπαϊκό χώρο στις προτάσεις
(κυρίως του Γερμανού υπουργού Εξωτερικών J. Fischer) για τη μελλοντική
ομοσπονδιακή συγκρότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) πιστοποίησαν την ανατροπή
που έχει επέλθει σχετικά με τις θέσεις των πολιτικών δυνάμεων σε ό,τι αφορά
την ευρωπαϊκή ενοποίηση. Ειδικότερα, ενώ στις δεκαετίες του 1950 και 1960 τα
συντηρητικά, χριστιανοδημοκρατικά κόμματα υπήρξαν οι κατ’ εξοχήν προωθητικές
πολιτικές δυνάμεις της ευρωπαϊκής ενοποίησης, σήμερα οι πλέον ένθερμοι
υποστηρικτές της εμβάθυνσης της ενοποίησης σε ομοσπονδιακές βάσεις βρίσκονται
στον χώρο της Αριστεράς, των σοσιαλιστικών και σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων.
Αντίθετα, οι συντηρητικές, χριστιανοδημοκρατικές δυνάμεις και κόμματα
εμφανίζονται ολοένα και περισσότερο επιφυλακτικά έως αντίθετα στην προοπτική
της βαθύτερης ενοποίησης. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του
Χριστιανο-δημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας το οποίο, από πρωτοπόρος δύναμη
προώθησης της ομοσπονδιακής ενοποίησης, έχει αναπτυχθεί σε ιδιαίτερα
επιφυλακτική δύναμη για την εμβάθυνση της ενοποίησης. Το ίδιο φαινόμενο
παρατηρείται και σε άλλες χώρες όπως στη Γαλλία και ιδιαίτερα στη Βρετανία
όπου το κυβερνών Εργατικό Κόμμα εμφανίζεται σήμερα ως η σχετικά φιλοευρωπαϊκή
δύναμη, ενώ το Συντηρητικό Κόμμα υιοθετεί ολοένα και σκληρότερες
αντιευρωπαϊκές θέσεις.

Κάπως παρεμφερείς πολιτικές εξελίξεις έχουν σημειωθεί και στην Ελλάδα. Το
Σοσιαλιστικό Κόμμα (ΠΑΣΟΚ) που υπήρξε αρχικά επιφυλακτικό έως αντίθετο στην
ευρωπαϊκή ενοποίηση αντιπροσωπεύει σήμερα μια ισχυρή και συνεπή πολιτική
δύναμη που στηρίζει και προωθεί μια ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή πολιτική στα
πλαίσια της Ένωσης. Αλλά, αντίθετα με άλλες χώρες-μέλη της Ένωσης, και οι
υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις (με την εξαίρεση του ΚΚΕ) στην Ελλάδα στηρίζουν
την εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ενοποίησης και μάλιστα σε ομοσπονδιακές βάσεις.
Έτσι η Ελλάδα εμφανίζεται να καταγράφει ισχυρό πολιτικό consensus υπέρ της
βαθύτερης ενοποίησης και μετεξέλιξης της Ένωσης σε ομοσπονδία. Η Ελλάδα είναι
σήμερα μαζί με τις χώρες Μπενελούξ (Βέλγιο, Ολλανδία, Λουξεμβούργο) στον
πυρήνα των χωρών-μελών με τους υψηλότερους δείκτες υποστήριξης της ευρωπαϊκής
ενοποίησης. Τούτο είναι ιδιαίτερα θετικό για τη χώρα σε μια στιγμή που το
συνολικό σύστημα της Ένωσης βρίσκεται σε καθολική διαδικασία μετασχηματισμού.

Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.