30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΣ ΣΚΟΥΛΑΚΗΣ


ΖΩΓΡΑΦΟΣ
ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα, το 1939.
ΛΑΤΡΕΥΕΙ: Το αύριο για να ζει το σήμερα…
ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στο αδύνατο…
ΘΥΜΑΤΑΙ: Τα πρώτα του χρώματα και τη μυρωδιά τους…
ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Να γίνουν τα όνειρα πραγματικότητα!
Ένας άνθρωπος που έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό μέσω της πολιτικής
γελοιογραφίας την εγκατέλειψε για χάρη της ζωγραφικής. Γιατί; «Σχολιάζει» με
κάθε έργο του, από αναγεννησιακούς μέχρι σύγχρονους πίνακες ζωγραφικής. Γιατί;
Δεν πιστεύει ότι η τέχνη μπορεί να ανατρέψει το κοινωνικό κατεστημένο. Γιατί;
Σε όλα αυτά τα ερωτήματα και σε πολλά ακόμη απαντά στα «ΝΕΑ» ο σκιτσογράφος
και ζωγράφος Δήμος Σκουλάκης του οποίου η έκθεση εγκαινιάζεται σήμερα στο
Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» του Δήμου Αθηναίων με ετοιμότητα αλλά και τον
δικό του χαρακτηριστικό τρόπο.
ΕΡ.: Πιο δύσκολος ο ρόλος του σκιτσογράφου ή του ζωγράφου;
ΑΠ.: Δεν συγκρίνονται μεταξύ τους. Βιοποριστικοί λόγοι με οδήγησαν να ασχοληθώ
με την πολιτική γελοιογραφία. Την αγάπησα με πάθος. Αισθάνομαι έντονα την
έλλειψή της.
ΕΡ.: Γιατί επιλέξατε τελικά τη ζωγραφική;
ΑΠ.: Γιατί πάνω απ’ όλα είμαι ζωγράφος…
ΕΡ.: Όλοι σας οι πίνακες «σχολιάζουν» έργα από την Αναγέννηση μέχρι και
σύγχρονα. Γιατί;
ΑΠ.: Μέσα από αυτή τη δουλειά, επιχειρώ έναν εικαστικό απολογισμό του αιώνα
που φεύγει. Στόχος η ανατροπή νοημάτων και ρόλων, ώστε ο θεατής να μπορέσει να
βγάλει τα δικά του συμπεράσματα για τον μοντερνισμό.
ΕΡ.: Στα έργα σας υπάρχει μια τάση ανατροπής. Εκφράζετε μια αντίδραση σε…
ΑΠ.: Στον μοντερνισμό, ως τρέχον σύστημα της παγκοσμιοποίησης της τέχνης και
στην αντίληψη που θέλει την ελληνική ζωγραφική να φοβάται τη διεθνή
αναμέτρηση.
ΕΡ.: Η ανάγκη σας να ανατρέπετε τα δεδομένα, νιώθετε να σας δεσμεύει
καλλιτεχνικά;
ΑΠ.: Η ανατροπή των δεδομένων είναι μια διαρκής επανάσταση. Άρα δεσμεύομαι,
γιατί ανατρέπω ακόμα και τον εαυτό μου…
ΕΡ.: Η πολιτική επηρεάζει την τέχνη;
ΑΠ.: Και άμεσα και έμμεσα.
ΕΡ.: Μπορεί η τέχνη να ανατρέψει το κοινωνικό κατεστημένο;
ΑΠ.: Σαφώς όχι. Ανατροπή με… πινέλα και μπογιές δεν γίνεται!
ΕΡ.: Τελικά, μπορούν να μπουν ετικέτες στην τέχνη;
ΑΠ.: Η τέχνη δεν μπαίνει σε ετικέτες… Ταμπέλες βάζουν άσχετοι ή
κακεντρεχείς.
ΕΡ.: Η γνώμη σας για την πολιτική σήμερα;
ΑΠ.: Ούτε καλύτερη ούτε χειρότερη από το παρελθόν.
ΕΡ.: Συλλέκτες. Αναγκαίο κακό ή αρωγοί των καλλιτεχνών;
ΑΠ.: Και τα δύο. Μόνο που πολλές φορές οι ρόλοι συγκρούονται εις βάρος των
καλλιτεχνών.
ΕΡ.: Το κράτος στηρίζει τον πολιτισμό όσο πρέπει;
ΑΠ.: Αν σκεφτεί κανείς ότι ο Περικλής ξόδεψε τεράστια ποσά για τον Παρθενώνα
το συμπέρασμα είναι μάλλον τραγικό…
ΕΡ.: Η τεχνολογία επιδρά αρνητικά στην καλλιτεχνική δημιουργία;
ΑΠ.: Όπως όλα, εξαρτάται από τη χρήση της…
ΕΡ.: Επιτυχία σημαίνει εμπορικότητα;
ΑΠ.: Με ενδιαφέρει η καλή τέχνη. Αν συνοδεύεται και από εμπορικότητα πάει
καλά…
ΕΡ.: Μόνο το ταλέντο αρκεί για την επιτυχία;
ΑΠ.: Όχι! Αποτελεί όμως βασική προϋπόθεση για την καλή τέχνη…
ΕΡ.: Η ελληνική τέχνη έχει απήχηση στο εξωτερικό;
ΑΠ.: Δυστυχώς όχι, με ελάχιστες εξαιρέσεις.
ΕΡ.: Ποιο είναι το μέλλον της;
ΑΠ.: Άδηλο, όπως και το μέλλον αυτής της χώρας…
ΕΡ.: Τι περιμένετε από την τέχνη του 21ου αιώνα;
ΑΠ.: Να απαλλαγεί από το ιδεολογικό της αδιέξοδο…
ΕΡ.: Οι κριτικοί επηρεάζουν το έργο σας;
ΑΠ.: Το επηρεάζουν όταν η κριτική τους είναι καλόπιστη και τίμια, ακόμα κι
όταν είναι σκληρή.
ΕΡ.: Το επόμενο καλλιτεχνικό σας βήμα;
ΑΠ.: Ελπίζω να ανατρέπει το προηγούμενο!..
ΕΡ.: Μια προσωπικότητα που θαυμάζετε;
ΑΠ.: Ο Βλαδίμηρος Λένιν!..
ΕΡ.: Πώς χαρακτηρίζετε τον εαυτό σας;
ΑΠ.: Με ένα χάι – κάι του Γ. Σεφέρη «Πού να μαζεύεις / τα χίλια κομματάκια /
του κάθε ανθρώπου».
ΕΡ.: Εύχεστε να…
ΑΠ.: Ο τόπος να έχει οράματα και όχι μόνον σχέδια!













