ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Η διαταγή που δεν δόθηκε ποτέ

«Βγήκες, Πάβκοβιτς;», φώναζε στο τηλέφωνο ο τύραννος. «Βγαίνω, κύριε
πρόεδρε», απαντούσε ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου. Αλλά δεν έλεγε την
αλήθεια.

Το τέλος. Στον θρόνο, ο Μιλόσεβιτς. (Σκίτσο από την εφημερίδα «La Libre Belgique» των Βρυξελλών)

«Βγήκες, Πάβκοβιτς;», φώναζε έξαλλος ο Μιλόσεβιτς από το σπίτι του στο
Ντεντίνιε, καθώς το πλήθος πολιορκούσε εκείνο το μεσημέρι της 5ης Οκτωβρίου το
κτίριο της τηλεόρασης στο Βελιγράδι. Και η φωνή του, γράφει ο απεσταλμένος της
«Ελ Παΐς» στο Βελιγράδι, θύμιζε την αγωνιώδη ερώτηση «Καίγεται το Παρίσι;»,
που απηύθυνε ο Χίτλερ προς τον στρατηγό της Βέρμαχτ. «Βγαίνω, κύριε πρόεδρε»,
απαντούσε ο Νεμπόισα Πάβκοβιτς. Αλλά ο 52χρονος στρατηγός, που μέχρι πριν από
λίγες ώρες ήταν πιστός σύμμαχος του Μιλόσεβιτς και της συζύγου του, είχε πάρει
ήδη τις αποφάσεις του. Τα άρματα μάχης βγήκαν πράγματι από τους στρατώνες της
Μπανίτσα, κάπου δέκα χιλιόμετρα από το κέντρο του Βελιγραδίου, και σταμάτησαν
ένα χιλιόμετρο πιο πέρα περιμένοντας τη διαταγή του Πάβκοβιτς για την έφοδο.
Μια διαταγή που δεν δόθηκε ποτέ.

Συνταγματάρχης του γιουγκοσλαβικού στρατού μέχρι την αποπομπή του το 1995 λόγω
της αντίθεσής του στο καθεστώς, και πολιτικός αναλυτής σήμερα της ανεξάρτητης
εφημερίδας «Glas», ο Λιούμποντραγκ Στογιαντίνοβιτς έχει ακριβείς και έγκυρες
πληροφορίες από το εσωτερικό του στρατού. Σ’αυτές στηρίζεται το ρεπορτάζ της
ισπανικής εφημερίδας. Το πρωί της 5ης Οκτωβρίου, τα νέα που πληροφορήθηκε το
Αρχηγείο Στρατού ήταν ανησυχητικά: χιλιάδες διαδηλωτές συνέρρεαν στο Βελιγράδι
απ’ όλη τη Σερβία. Ο στρατηγός Μπράνκο Κέργκα, ειδικός στην κατασκευή ιστοριών
για συνωμοσίες των ξένων δυνάμεων, επέστρεψε από το κέντρο της πόλης με την
πληροφορία ότι βρίσκονταν ήδη εκεί 150.000 άτομα. Στο ίδιο συμπέρασμα είχε
φτάσει και ο υπουργός Εσωτερικών Βλάικο Στοΐλκοβιτς, ένας από τους
καταζητούμενους από το Δικαστήριο της Χάγης για εγκλήματα πολέμου.

Ο Μιλόσεβιτς βρισκόταν σε διαρκή τηλεφωνική επικοινωνία τόσο με τον Πάβκοβιτς
όσο και με τον Στοΐλικοβιτς. «Υπομονή, ο Πάβκοβιτς φτάνει σε 15 λεπτά», είπε
στον διευθυντή της τηλεόρασης Ντράγκολιουμπ Μιλάνοβιτς όταν εκείνος του ζήτησε
επειγόντως βοήθεια. Περικυκλωμένος από σκληρούς στρατηγούς που έτριβαν τα
χέρια τους μυρίζοντας αίμα, ο αρχηγός του στρατού δεχόταν τα αγωνιώδη
τηλεφωνήματα του Στοΐλκοβιτς: «Για τον Θεό, Πάβκοβιτς, στείλε 10 άρματα στην
κεντρική λεωφόρο μέχρι να ανασυγκροτηθούν οι δυνάμεις μου». Και του ίδιου του
Μιλόσεβιτς: «Η τηλεόραση πέφτει. Είσαι στο δρόμο, Πάβκοβιτς;» «Τώρα βγαίνω,
κύριε πρόεδρε».

Αλλά τα τανκς δεν έφτασαν ποτέ στο Βελιγράδι. Ο Κέργκα είδε τον γιο του μεταξύ
των διαδηλωτών, και από λύκος έγινε ξαφνικά αρνάκι. Ο Πάβκοβιτς ανταμείφθηκε
από τον νέο πρόεδρο με τη διατήρηση της θέσης του. Ο Μιλόσεβιτς έχασε τη δική
του, όχι όμως και την τεράστια περιουσία που συγκέντρωσε όλα αυτά τα χρόνια
από το λαθρεμπόριο όπλων και ναρκωτικών. Και οι πολυάριθμοι θαυμαστές του στην
Ελλάδα ανακάλυψαν πως δεν τον αγαπούν πια, χωρίς αυτό να θέτει ασφαλώς σε
κίνδυνο τους μυστικούς λογαριασμούς που, κατά τις γερμανικές μυστικές
υπηρεσίες, διατηρεί και στη χώρα μας.