[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Τώρα που έπεσε λίγο ο… κουρνιαχτός για τα τελευταία γεγονότα της
Γιουγκοσλαβίας, και τόσοι πολλοί αναδείχθηκαν σε… ιστορικούς επικριτές του
Μιλόσεβιτς, ίσως θα ήταν ωφέλιμο να απαντηθούν ορισμένα ερωτήματα, που αφορούν
την Ελλάδα. Θα ‘ταν μάλιστα σωστό να απαντήσουν εκείνοι οι οποίοι εμφανίζονται
ως όψιμοι υπερασπιστές των αρχών της δημοκρατίας στα Βαλκάνια.

Ένα πρώτο ερώτημα που προβάλλει: Ποια, ουσιαστικά, διαβεβαίωση υπάρχει από την
Ε.Ε. και τις ΗΠΑ ότι δεν θα επιχειρηθεί μια περαιτέρω «μπακλαβαδοποίηση» της
Γιουγκοσλαβίας, κάτι που μπορεί να παρασύρει ­ κυρίως με το Κοσσυφοπέδιο ­ σε
περιπέτειες την Ελλάδα;

Στο γραφείο του υπουργού Εξωτερικών κυριαρχεί η άποψη ότι «οι Αμερικανοί
πίεζαν για το Μαυροβούνιο λόγω Μιλόσεβιτς, αλλά τώρα που έφυγε από την
Προεδρία της χώρας θα αλλάξουν στάση».

Προκύπτει, επομένως, ένα δεύτερο ερώτημα: Δέκα χρόνια που οι «πάντες» έχουν
βαλθεί να διαλύσουν τη Γιουγκοσλαβία, δημιουργώντας νέα κράτη και κρατίδια,
πολλαπλασιάζοντας τις αγορές και τα κέρδη τους, το έκαναν απλά για να
τιμωρήσουν τον «κακό» Μιλόσεβιτς;

Ένα τρίτο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί: Πόσο ισχυρός, και κυρίως πόσο
ανεξάρτητος, είναι ο νέος πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας, ώστε να αποτελέσει,
πέραν της προσωπικής του θέλησης, έναν φερέγγυο σύμμαχο της πατρίδας μας;

Υπάρχει και ένα τέταρτο ερώτημα: Τι όφελος μπορεί να έχει μια χώρα σαν την
Ελλάδα από την απλόχερη βοήθεια προς μη κυβερνητικές οργανώσεις των Βαλκανίων,
κυρίως της Γιουγκοσλαβίας, όταν μάλιστα αυτές οι οργανώσεις και οι συνάξεις
τους στηρίζονται σε ξεχασμένους θρόνους και περίεργα οικονομικοπολιτικά κέντρα
της Δύσης;

Ασφαλώς, υπάρχουν τα επίσημα επιχειρήματα: «Η Ελλάδα οφείλει και ωφελείται από
το να είναι παντού παρούσα στις εξελίξεις στην περιοχή».

Μόνον, που αυτή η συνταγή έχει επιτυχία στα Βαλκάνια σε μία περίπτωση: Όταν οι
επιλογές γίνονται, όπως δίδαξε ο Ρήγας, για να ενισχύσουν την ειρήνη, τη
σταθερότητα και την ευημερία στην περιοχή, την ανεξαρτησία των χωρών, τον
σεβασμό των συνόρων, την πατροπαράδοτη φιλία των λαών και όχι τα συμφέροντα
εξωβαλκανικών κέντρων.