ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Μάλλον κάτι με πειράζει

Τα είδα ένα πρωί να μου χαμογελάνε κοροϊδευτικά στον καθρέφτη. Μικρά, κόκκινα,
αηδιαστικά εξανθήματα που προκαλούσαν ανυπόφορη φαγούρα.

Αλλεργία! Καταδικαστική η απόφαση του γιατρού, που δήλωνε ευθαρσώς: Κάτι θα
σας πείραξε!

Ύστερα από αλλεπάλληλες εξετάσεις, δοκιμές και πειράματα, αποκαλύφθηκε πως το
«κάτι» ήταν οι ντομάτες, οι μπανάνες, οι ξηροί καρποί και μερικά ακόμα
τρόφιμα, που η απαγόρευσή τους και μόνο με έκανε να τα αναγάγω σε λιχουδιές.
Και να βασανίζομαι φρικτά που ­ ξαφνικά ­ δεν μπορώ να τα απολαύσω.

Φυσικά ούτε λόγος για θεραπεία, για χάπια, για κάτι, τέλος πάντων, που θα με
γιάτρευε οριστικά.

Τι κι αν αποκρυπτογραφήθηκε το ανθρώπινο γονιδίωμα. Τι κι αν στα εργαστήρια
ετοιμάζονται στρατιές από τους κλώνους μου. Και αυτοί θα βγάζουν τα ίδια
βασανιστικά εκζέματα όταν θα τρώνε ντομάτες…

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά!

Στον χάρτη του DNA οι αλλεργίες και άλλες μικρές ­ πλην ανίατες ­ ασθένειες
έχουν την εικόνα ανεξίτηλου λεκέ.

Θα μας σώζουν από τα εμφράγματα, μα θα «πεθαίνουμε» από τις αφόρητες
φαγούρες…

Στην περίπτωσή μας, η φύση κρατάει καλά κρυμμένο το μυστικό.

Τα μικρά, κόκκινα εξανθήματα θα είναι εδώ για να αποδεικνύουν πως τα ανθρώπινα
δημιουργήματα θα έχουν τις εφιαλτικές-ατέλειες των επιτευγμάτων του
Φρανκενστάιν.

Πως ίσως γινόμαστε μια ράτσα θεών, μα πάντως μικρών…

Πως το «κατ’ εικόνα» προς το παρόν απέχει πολύ από το «καθ’ ομοίωσιν»…