Μιρέλλα Τζελίλη Αφιερωμένο στον Γιώργο

«Το 2004 στην Αθήνα το χρυσό μετάλλιο πιστεύω πως θα έρθει. Θα είναι πιο
εύκολο για μένα τότε». Η Μιρέλλα Τζελίλη, έχοντας τη στόφα μεγάλης αθλήτριας,
δεν έκρυψε την απογοήτευσή της που δεν κατάφερε να φύγει από το Σίδνεϊ με ένα
χρυσό μετάλλιο στις αποσκευές της

Μπορεί το ασημένιο μετάλλιο να είναι μεγάλη επιτυχία, αλλά για τη Μιρέλλα που
έχει μάθει και θέλει να είναι πάντα πρώτη, η χαρά της μετριάστηκε από την
απώλεια της πρώτης θέσης.

Σε πρώτη φάση ήθελε ένα μετάλλιο ανεξαρτήτου χρώματος αλλά στη συνέχεια το
μυαλό της ήταν μόνο στο χρυσό για το οποίο προσπάθησε (καταρρίπτοντας μάλιστα
και το πανελλήνιο ρεκόρ) μέχρι το τέλος.

“Ναι, πήγαινα για το χρυσό και δεν το κρύβω. Πίστευα μέχρι και την τελευταία
βολή πως μπορώ να περάσω τη Νορβηγίδα και να βγω εγώ πρώτη. Ένιωθα σε καλή
κατάσταση και αυτό νομίζω φάνηκε και στον αγώνα που μου βγήκαν κάποιες καλές
βολές. Δεν κατάφερα απλά το κάτι παραπάνω που θα μου έδινε το χρυσό και
σίγουρα δεν μπορώ να είμαι ευτυχισμένη αφού έχασα το χρυσό”.

Η μεγαλύτερη ικανοποίηση της Μιρέλλας ήρθε δευτερόλεπτα μετά την τελευταία της
βολή (ισοφάρισε με αυτή το πανελλήνιο ρεκόρ που είχε πετύχει με την 3η στα
67.51), όταν η Νορβηγίδα Τρίνε Χάτεσταντ έχοντας εξασφαλίσει πλέον το χρυσό
μετάλλιο πλησίασε την πρωταθλήτριά μας.

“Μου έφυγε η ψυχή στην τελευταία σου βολή. Για μια στιγμή είπα: Μου πήρε το
χρυσό μετάλλιο. Δεν ήμουν σίγουρη και ειλικρινά πέρασα δύσκολες στιγμές μέχρι
να δω το αποτέλεσμα της βολής σου στον ηλεκτρονικό πίνακα. Είσαι μεγάλη
αθλήτρια, συγχαρητήρια” της είπε και η Μιρέλλα εκείνη τη στιγμή ένιωσε ακόμα
μεγαλύτερη υπερηφάνεια.

Εύσημα

Όταν παίρνεις τα εύσημα από την παγκόσμια ρέκορντγουμαν η οποία εκτός των
άλλων έχει και τόσο μεγάλη εμπειρία στους Ολυμπιακούς Αγώνες (είχε πάρει μέρος
και στη Βαρκελώνη το 1992 και στην Ατλάντα το 1996, ενώ είχε χάσει τη Σεούλ το
1988 επειδή ήταν τιμωρημένη) δεν μπορείς παρά να νιώθεις χαρά και ικανοποίηση.

“Σίγουρα ήταν μεγάλη στιγμή για μένα. Ήταν πραγματικά ανήσυχη και με υπολόγιζε
μέχρι και την τελευταία βολή. Αυτό είναι μεγάλη υπόθεση. Απλά της βγήκε από
την πρώτη βολή η μεγάλη επίδοση και της έφυγε νωρίς το άγχος. Αν την
ξεπερνούσα μετά, πιστεύω πως δεν θα ξανάπαιρνε το προβάδισμα” λέει η Μιρέλλα
που από την πρώτη στιγμή έδειξε πως βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Άλλωστε έχει
αποδείξει πολλές φορές πως είναι αθλήτρια των μεγάλων αγώνων.

Η Μιρέλλα Τζελίλη αφιέρωσε το ασημένιο μετάλλιο στον σύζυγό της Γιώργο, που λόγω τραυματισμού δεν μπόρεσε να διεκδικήσει το δικό του μετάλλιο στην άρση βαρών. Και εκείνος την ευχαρίστησε με ένα θερμό φιλί αμέσως μετά τον αγώνα

“Αποτελεί μεγάλη χαρά για μένα το γεγονός ότι οι καλές βολές μου, βγαίνουν
στους μεγάλους αγώνες. Είναι μεγάλη υπόθεση να μπορείς να το κάνεις αυτό και
νομίζω πως αποτελεί τον στόχο κάθε αθλητή, ενώ όταν τον πετυχαίνει νιώθει
ικανοποίηση” παραδέχεται η πρωταθλήτριά μας που και πέρυσι στη Σεβίλλη με
πανελλήνιο ρεκόρ (67.09) είχε πάρει το χρυσό μετάλλιο από την Χάκεσταντ, η
οποία στα 34 της χρόνια έκανε πραγματικότητα ένα όνειρο ζωής κατακτώντας το
χρυσό μετάλλιο σε μία Ολυμπιάδα, κάτι που δεν είχε καταφέρει ποτέ στο
παρελθόν. Στην Αθήνα το 2004 προφανώς δεν θα συμμετέχει και ο δρόμος θα είναι
ακόμα πιο ανοιχτός για τη Μιρέλλα, που πάντως είχε αγωνία μέχρι το τέλος.

“Ένας αγώνας κρίνεται στο φινάλε και δεν μπορείς να βγάλεις συμπεράσματα πριν
από την τελευταία βολή της τελευταίας αθλήτριας. Ο στόχος μου ήταν να μη
χαλαρώσω καθόλου και το πάλεψα ως το τέλος, ενώ είχα υπολογίσει πως αν ρίξω
πάνω από 67 μέτρα θα ήμουν σίγουρα μέσα στα μετάλλια. Από την τρίτη μου βολή
έβαλα σοβαρή υποθήκη για το ασημένιο μετάλλιο και από εκεί και πέρα προσπάθησα
για το καλύτερο. Ήμουν αισιόδοξη γιατί είχα προετοιμαστεί πάρα πολύ καλά
γι’αυτούς τους αγώνες. Σχεδόν δεν είχα λάβει μέρος σε κανένα μίτινγκ, ακριβώς
για να είμαι πιο έτοιμη για αυτή τη μεγάλη διοργάνωση”.

Η Μιρέλλα Τζελίλη στο βάθρο των Ολυμπιακών Αγώνων. Στην Αθήνα, το 2004 θέλει να είναι στο πιο ψηλό σκαλί. Μπορεί να τα καταφέρει

Στην μεικτή ζώνη την περίμενε ο άνδρας της Γιώργος Τζελίλης και η Μιρέλλα
έτρεξε αμέσως να πέσει στην αγκαλιά του, αφιερώνοντάς του το μετάλλιο.

“Αυτό το μετάλλιο είναι αφιερωμένο σε όλη την Ελλάδα αλλά κυρίως στον
αγαπημένο μου άνδρα, τον Γιώργο, που είχε την ατυχία να μην μπορέσει να
διεκδικήσει ένα δικό του μετάλλιο στην άρση βαρών, αφού τραυματίστηκε την
τελευταία στιγμή και έτσι δεν ευχαριστήθηκε τη συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς
Αγώνες. Του το αφιερώνω με όλη μου την αγάπη” λέει η Μιρέλλα, ενώ δίπλα της ο
Γιώργος πετάει στα σύννεφα από τη χαρά του.

Κοριτσάρα

“Μπράβο κοριτσάρα μου. Θηρίο είσαι. Δεν πειράζει που δεν πήρες το χρυσό, στην
Αθήνα θα είναι η σειρά σου” της λέει ενώ όλοι τους εύχονται το 2004 να έχουν
και οι δύο κρεμασμένο στο λαιμό τους ένα χρυσό μετάλλιο.

Η πίκρα του από τη μη συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς από το βράδυ του
Σαββάτου έχει μειωθεί.

“Μα αυτό περίμενα. Την είχα φυλάξει σαν… μπακλαβά την Μιρέλλα για το τέλος,
ξέροντας πως θα με γλυκάνει οπωσδήποτε. Είναι μεγάλη αθλήτρια και η προσπάθειά
της ήταν εξαιρετική. Πριν φύγει για τον αγώνα μου είπε: “Θα ρίξω για σένα”.
Δεν ήθελα καθόλου να την αγχώσω γι’ αυτό και δεν της έλεγα τίποτε ενώ στην
εξέδρα κάθησα μαζί με τους προπονητές χωρίς όμως να με δει για να μην φορτωθεί
με έξτρα άγχος. Είμαι αθλητής και ξέρω πόσο σημαντικό είναι να μπαίνεις όσο το
δυνατόν πιο ήρεμος σε έναν τελικό”, λέει ο Γιώργος Τζελίλης που δεν πρόκειται
να πάρει δώρο στη γυναίκα του για το μετάλλιο: “Της έχω ήδη πάρει και είναι
στο σπίτι μας στην Αθήνα. Ήμουν σίγουρος για την επιτυχία και έτσι της το πήρα
από πριν” λέει χαμογελώντας.

Το ίδιο βράδυ με τη Μιρέλα έκαναν βόλτα στο Ντάρλινγκ Χάρμπορ, στο λιμάνι του
Σίδνεϊ. Έφαγαν σε ιταλικό εστιατόριο αλλά ήταν δύσκολο να μείνουν μακριά από
τα φώτα της δημοσιότητας. Έλληνες της Αυστραλίας τους πλησίαζαν κάθε πέντε
λεπτά για φωτογραφίες και αυτόγραφα και οι δύο μεγάλοι αθλητές υπομονετικά
έδιναν χαρά σε όλους. Το 2004 ελπίζουμε να δώσουν ακόμα μεγαλύτερη σε όλους
τους Έλληνες με δύο χρυσά μετάλλια.

Η Χάτεσταντ αγωνιούσε μέχρι την τελευταία στιγμή

Η Μιρέλλα Τζελίλη με την Τρίνε Χάτεσταντ, νικήτρια του τελικού. Η Νορβηγίδα Ολυμπιονίκης τρόμαξε με την τελευταία βολή της πρωταθλήτριάς μας

Ήταν ένας από τους πιο συναρπαστικούς τελικούς στην ιστορία του ακοντισμού
και το χρυσό μετάλλιο «παίχτηκε» μέχρι την τελευταία βολή, με τη Μιρέλλα
Τζελίλη αυτή τη φορά να μην μπορεί να ξεπεράσει την Τρίνε Χάτεσταντ, όπως
έκανε πέρυσι στη Σεβίλλη, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Πάντως, η τελευταία γεύση που μας άφησε αυτή η Ολυμπιάδα από αγωνιστικής
πλευράς (αν και τυπικά αυτή ολοκληρώθηκε χθες) ήταν ιδιαίτερα ικανοποιητική
και προήλθε από τη γλυκιά Μιρέλλα. Το ασημένιο μετάλλιο που κατέκτησε έκανε…
13άρι για την Ελλάδα, που φεύγει σήμερα από το Σίδνεϊ με την καλύτερη
συγκομιδή μεταλλίων της σύγχρονης ιστορίας της σε Ολυμπιακούς Αγώνες.

Η Μιρέλλα βρισκόταν σε εξαιρετική κατάσταση και το απέδειξε από την αρχή,
έστω και αν έβγαλε άκυρη την πρώτη βολή της (δεν είχε πάρει καλή κλίση το
ακόντιο και ήταν χαμηλή). Πριν από την πρωταθλήτριά μας είχε ρίξει η Κουβανέζα
Οσλέιντις Μενέντεζ στα 66,18 μ., ενώ αμέσως μετά τη Μιρέλλα στην πρώτη βολή
της η Χάτεσταντ «κάρφωσε» το ακόντιο στα 68,91 μ. αποκτώντας μεγάλο προβάδισμα
και σημειώνοντας παράλληλα Ολυμπιακό ρεκόρ.

Εκεί η αθλήτρια του Ολυμπιακού έδειξε τα μεγάλα ψυχικά χαρίσματά της. Αν
και βρισκόταν σε δυσμενή θέση, δεν επηρεάστηκε ψυχολογικά και αφού έριξε το
ακόντιο 65,56 μ. στη δεύτερη προσπάθειά της (επίδοση που την έφερνε τρίτη
εκείνη τη στιγμή), στην τρίτη βολή της ήρθε το νέο πανελλήνιο ρεκόρ.

Τα 67,51 μ. είναι η καλύτερη βολή της στην καριέρα της (ξεπέρασε τα 67,09 μ.
που είχε κάνει πέρυσι στη Σεβίλλη) και την έφερε στη δεύτερη θέση, κατακτώντας
το ασημένιο μετάλλιο. Οι δύο επόμενες βολές της ήταν στα 61,96 και τα 65,34
μ., ενώ η Χάτεσταντ δεν είχε περάσει την πρώτη βολή της και η Κουβανέζα
ολοκλήρωσε με επίσης χαμηλότερες βολές.

Απέμεναν από μία βολή για τη Μιρέλλα και την Τρίνε, με την αθλήτριά μας να
ρίχνει πρώτη. Έσφιξε το χέρι, ζήτησε από τον κόσμο να χειροκροτήσει ρυθμικά
και συγκεντρώθηκε. Πήρε φόρα και έριξε άψογα το ακόντιο που άρχισε να φεύγει
ψηλά.

Μία κάμερα επικεντρώθηκε στο πρόσωπο της Χάτεσταντ, στο οποίο ήταν
ζωγραφισμένη η αγωνία μέχρι να δει στο ταμπλό την επίδοση της Μιρέλλας, η
οποία ισοφάρισε το πανελλήνιο ρεκόρ που είχε κάνει πριν από ένα τέταρτο (67,51
μ.). Το κοινό ξέσπασε σε χειροκροτήματα, η Χάτεσταντ ανέπνευσε, ενώ από τα
μεγάφωνα ακουγόταν το τραγούδι του «Ζορμπά» με τους θεατές να ξεσηκώνονται και
να χορεύουν συρτάκι. Λίγο αργότερα, η απονομή των μεταλλίων, με τη Μιρέλλα
συγκινημένη πάνω στο βάθρο να ανεμίζει την ελληνική σημαία, ήταν από τις πιο
όμορφες στιγμές για την ελληνική αποστολή σε αυτή την 27η Ολυμπιάδα.