30 Ερωτήσεις ΤΑΤΙΑΝΑ ΑΒΕΡΩΦ – ΙΩΑΝΝΟΥ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΑΒΕΡΩΦ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Το 1954 στην Αθήνα.

ΛΑΤΡΕΥΕΙ: Τα βουνά του Μετσόβου, τον γιο της (ιδίως όταν κοιμάται), το
γράψιμο, την καλή παρέα, τον Βάγκνερ, το θερινό σινεμά.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Μόνο στον ύπνο της.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Να γίνει συγγραφέας και να καταφέρει να τα συνδυάσει όλα.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Τολστόι για τη διεισδυτική μαεστρία του, Thomas Bernhard για
τη «χολή» του και σύγχρονους Έλληνες πεζογράφους.

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στη διαλεκτική, στη δύναμη της αλήθειας και στη
δημιουργικότητα του κάθε ανθρώπου.

Πρόεδρος του Ιδρύματος Αβέρωφ, ψυχολόγος, μητέρα και τώρα αναλαμβάνει ένα
νέο ρόλο, αυτόν της συγγραφέως. Μακριά από τη σύγχρονη πολιτική
πραγματικότητα, με μεράκι και αγάπη για την τέχνη έχει καταφέρει να
διπλασιάσει τη συλλογή της Πινακοθήκης του Ιδρύματος στο Μέτσοβο. Πατά γερά
στα πόδια της και πιστεύει στη δημιουργικότητα του ανθρώπου. Η Τατιάνα
Αβέρωφ-Ιωάννου αποκαλύπτει στα «ΝΕΑ» με αμεσότητα και κέφι την πολυδιάστατη
γυναίκα που κρύβει μέσα της.

ΕΡ.: Ένα όνομα με τόση ιστορία κάνει τη ζωή ευκολότερη ή δυσκολότερη;

ΑΠ.: Από πολλές απόψεις ευκολότερη. Αλλά είναι ίσως δυσκολότερο να
οριοθετήσεις τον εαυτό σου και τη δική σου αλήθεια στη ζωή.

ΕΡ.: Τι θυμόσαστε πιο έντονα από τον πατέρα σας;

ΑΠ.: Τη γοητεία του. Μπορούσε να γοητεύσει από τον πρόεδρο μιας χώρας
μέχρι τον πιο απλό χωριάτη, ίσως γιατί ένιωθε το ίδιο πηγαίο ενδιαφέρον και
για τους δύο.

ΕΡ.: Δεν ακολουθήσατε πολιτική καριέρα. Γιατί;

ΑΠ.: Μακριά από μένα!

ΕΡ.: Πολιτική και τέχνη συνδυάζονται;

ΑΠ.: Πολύ δύσκολα, πολύ σπάνια, σε όσους ­ λίγους ­ είναι σε θέση να
συνδυάζουν τα αντίθετα.

ΕΡ.: Με ποιο κριτήριο επέλεγε ο Ευάγγελος Αβέρωφ τα αντικείμενα της
συλλογής του;

ΑΠ.: Με μια προσωπική αισθητική κατ’ αρχήν και μια αυτόματη αίσθηση της
ευρύτερης ιστορικής ή καλλιτεχνικής του αξίας.

ΕΡ.: Είχε κάποια ιδιαίτερη προτίμηση σε κάποιον καλλιτέχνη;

ΑΠ.: Στον Περικλή Πανταζή, τον οποίο στην ουσία «ανακάλυψε» και βοήθησε
να γίνει γνωστός στην Ελλάδα.

ΕΡ.: Υπήρχε κάτι που ήθελε ο πατέρας σας στη συλλογή του και δεν
κατάφερε να αποκτήσει;

ΑΠ.: Δεν το ξέρω. Συνήθως μάς μιλούσε γι’ αυτά που είχε ήδη αποκτήσει ή
που σχεδίαζε να αποκτήσει ή να δημιουργήσει με τα αποκτήματά του.

ΕΡ.: Συνεχίζετε να εμπλουτίζετε τις συλλογές;

ΑΠ.: Βεβαίως. Η συλλογή έχει διπλασιαστεί περίπου σε αριθμό, κυρίως με
δωρεές και σπανιότερα με κάποια αγορά που μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα.

ΕΡ.: Ποιο έργο ξεχωρίζετε;

ΑΠ.: Το «Σπίτι που ονειρεύεται» του Μιχαήλ Οικονόμου.

ΕΡ.: Ποιες είναι οι δραστηριότητες του Ιδρύματος;

ΑΠ.: Η λειτουργία της Πινακοθήκης Ε. Αβέρωφ στο Μέτσοβο. Η διοργάνωση
περιοδικών εκθέσεων, συμποσίων, εκπαιδευτικών προγραμμάτων, οι εκδόσεις, η
λειτουργία του Εικαστικού Εργαστηρίου για τα παιδιά της περιοχής.

ΕΡ.: Ποιες είναι οι δυσκολίες στη συντήρηση ενός μουσείου σήμερα;

ΑΠ.: Τι άλλο; Οικονομικές κυρίως. Ένα μουσείο χρειάζεται μεράκι και
χρήμα. Το μεράκι το έχουμε…

ΕΡ.: Θα παρουσιάσετε ίσως κάποια στιγμή τις συλλογές και σε άλλα μέρη
της Ελλάδας;

ΑΠ.: Έχουμε ήδη παρουσιάσει ένα μέρος της συλλογής μας στην Εθνική
Πινακοθήκη το 1991, στη Δημοτική Πινακοθήκη Πάτρας το 1996 και στη Δημοτική
Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης το 1999.

ΕΡ.: Η αποκέντρωση λειτουργεί θετικά στην τέχνη;

ΑΠ.: Ελλάδα δεν είναι μόνον η Αθήνα.

ΕΡ.: Θα δηλώσετε συμμετοχή στην επικείμενη Πολιτιστική Ολυμπιάδα;

ΑΠ.: Δεν έχει συζητηθεί ακόμα κάτι τέτοιο.

ΕΡ.: Σκέπτεστε να δωρίσετε κάποια στιγμή τη συλλογή στο κράτος;

ΑΠ.: Για ποιο λόγο; Αφού έχουμε ένα μουσείο δυναμικό, υποδειγματικό,
που αποδίδει έργο ουσιαστικό, χωρίς να επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό.

ΕΡ.: Άξιζε τον κόπο που εγκαταλείψατε μια επιτυχημένη καριέρα για το
Ίδρυμα;

ΑΠ.: Η ψυχολογία δεν «εγκαταλείπεται». Σε ακολουθεί πιστά και εισχωρεί
σε οτιδήποτε κάνεις.

ΕΡ.: Μητέρα, σύζυγος, πρόεδρος. Ποιος είναι ο πιο δύσκολος ρόλος;

ΑΠ.: Μητέρα, χωρίς αμφιβολία. Ο γιος μου μπαίνει τώρα στην εφηβεία…

ΕΡ.: Ποιος είναι ο επόμενος στόχος σας;

ΑΠ.: Να συνδυάσω και άλλον ένα ρόλο: τον ρόλο της συγγραφέως.

ΕΡ.: Τι σας ενέπνευσε να γράψετε μυθιστόρημα;

ΑΠ.: Το Μέτσοβο, αφενός, και ίσως μια δική μου εσωτερική ωριμότητα που
ζητούσε να εκφραστεί. Είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα, τοποθετημένο στο Μέτσοβο
στα τέλη του 19ου αιώνα.

ΕΡ.: Πότε κυκλοφορεί;

ΑΠ.: Αυτή την εβδομάδα, από τις Εκδόσεις Κέδρος. Τίτλος του «Το
ξέφωτο».

ΕΡ.: Στηρίζει το κράτος την τέχνη όσο πρέπει;

ΑΠ.: Τη στηρίζει όσο μπορεί. Καμιά φορά δεν μπορεί όσο πρέπει.

ΕΡ.: Είναι επαρκής η καλλιτεχνική παιδεία στην Ελλάδα;

ΑΠ.: Και ποια παιδεία είναι επαρκής στην Ελλάδα; Όμως γίνονται
προσπάθειες. Εύχομαι μόνον να είναι συντονισμένες και να τύχουν της στήριξης
που τους αξίζει.

ΕΡ.: Επηρεάζουν οι συλλέκτες τους δημιουργούς;

ΑΠ.: Φυσικά. Όπως η ζήτηση επηρεάζει τον κατασκευαστή, όπως ο έπαινος
επηρεάζει το παιδί, όπως η αναγνώριση επηρεάζει τον συγγραφέα.

ΕΡ.: Η γνώμη σας για τη σύγχρονη ελληνική τέχνη;

ΑΠ.: Δυναμισμός και πολυμορφία αναζητήσεων.

ΕΡ.: Έχει απήχηση η ελληνική τέχνη στο εξωτερικό;

ΑΠ.: Ίσως όχι όσο θα μπορούσε, αν υπήρχε καλύτερη παρουσίαση και
προβολή.