ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Εκπαίδευση κατ’ οίκον

Αν υποθέσουμε ότι ο αμερικανικός τρόπος ζωής πριν από μισόν αιώνα χρειαζόταν
είκοσι χρόνια για να περάσει στα καθ’ ημάς, σήμερα ­ με την ταχύτητα της
επικοινωνίας ­ η υιοθέτηση και αφομοίωση των συνηθειών, ενδεχομένως, να
χρειάζεται μόνο μία δεκαετία.

Μπορεί και συντομότερα εάν οι συνθήκες και οι ανάγκες είναι ήδη ώριμες για
εισαγωγή κάποιου νέου συστήματος. Ο λόγος για την κατ’ οίκον εκπαίδευση. Με
τέτοια βία στα σχολεία, στους δρόμους, ακόμη και στις αυλές τους, ποσοστό 3%
του αμερικανικού σχολικού πληθυσμού δεν πάει σχολείο.

Οι γονείς κρατούν τα παιδιά τους στο σπίτι και τα διδάσκουν οι ίδιοι. Αυτή κι
αν είναι εξαιρετική ιδέα, πρόσφορη να βρει μιμητές στην Ελλάδα, κυρίως για
τους μαθητές των δημόσιων σχολείων.

Γιατί και που πάνε στις τάξεις εάν δεν συμπορευθούν με τους Αλβανούς
συμμαθητές τους, το μάθημα δεν προχωράει. Σε σχολεία της Αθήνας μαζί με τη
διδακτέα ύλη και το πρόγραμμα οι δάσκαλοι παίρνουν κι ένα σημείωμα με
αλβανικές λέξεις.

Τι τις κάνουν; Αλίμονο στον δάσκαλο εάν οι μαθητές του ­ στην πλειονότητά τους
Αλβανοί ­ αντιληφθούν πως δεν καταλαβαίνει τη γλώσσα τους.

Του πήραν τον αέρα αμέσως. Όσο για τους Έλληνες μαθητές; Ε! αυτοί μπορεί να
μην αποκτούν επάρκεια στην Αγγλική γλώσσα, στην Αλβανική όμως παίρνουν
διδακτορικό… εάν, ωστόσο, γλιτώσουν τους ξυλοδαρμούς…