ΔΡΟΜΟΙ

Είναι…

… οι πιο αταίριαστοι σύμμαχοι: ένας πρώην αξιωματικός του δυτικογερμανικού
στρατού, που έχει εκπαιδευθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, και ένα πρώην μέλος του
Κομμουνιστικού Κόμματος της Ανατολικής Γερμανίας που πέρασε ένα μεγάλο μέρος
της ζωής του διδάσκοντας μαρξιστική θεωρία. Και όμως: ο Ούντο Βόιτ, που
διατηρεί πάντα το στρατιωτικό μουστάκι του, και ο Μίχαελ Νιρ, που εξακολουθεί
να «τσιτάρει» τον Λένιν, βρήκαν κοινό πεδίο δράσης στο νεοναζιστικό Εθνικό
Δημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας. Ο Βόιτ είναι ο αρχηγός του κόμματος και ο
Νιρ, ο κυριότερος «θεωρητικός» του.

Η κυβέρνηση…

… του Βερολίνου εξετάζει τον τελευταίο καιρό το ενδεχόμενο να απαγορεύσει
αυτό το κόμμα, με την ελπίδα να αντιμετωπίσει έτσι τη νεοναζιστική βία που
έχει ξεσπάσει σε πολλά κρατίδια, ιδίως στην πρώην Ανατολική Γερμανία. Πολύ
λιγότερο, όμως, συζητείται η σύνθεση αυτού του κόμματος, που «αλιεύει» μέλη
και ψήφους από όλο το φάσμα της πολιτικής σκηνής. Όπως συμβαίνει και σε άλλες
ευρωπαϊκές χώρες, η γερμανική ακροδεξιά αναμειγνύει παραδοσιακές συντηρητικές
αξίες, όπως ο εθνικισμός, με παραδοσιακές αριστερές αξίες, όπως η υπεράσπιση
των εργαζομένων, ώστε να κτίσει μια όσο το δυνατόν ισχυρότερη βάση εξουσίας.

Τα τρία…

… τελευταία χρόνια, το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα κατάφερε να διπλασιάσει τα
μέλη του, που φθάνουν σήμερα τα 6.600. Πολλά από τα νέα μέλη είναι κάτω των 30
ετών και προέρχονται από τη Σαξονία, το κρατίδιο του Νιρ. Ο στόχος του
κόμματος είναι τώρα τα 20.000 μέλη. «Αν το πετύχουμε, η επιρροή μας θα αυξηθεί
σημαντικά» λέει ο 48χρονος Βόιτ, που αυτοχαρακτηρίζεται «υπερασπιστής του
μέσου Γερμανού, ο οποίος πολιορκείται από τους ξένους». Ο πατέρας του Βόιτ
υπηρέτησε στη Βέρμαχτ, πρώτα στο γαλλικό μέτωπο και έπειτα στη Ρωσία. Μια
ημέρα, ο γιος του ήλθε στο σπίτι από το σχολείο, όπου τους είχαν δείξει
ταινίες για το Άουσβιτς. «Ήμουν 12 ετών και πίστεψα ότι οποιοσδήποτε είχε
πολεμήσει με τον Χίτλερ ήταν κακός. Είπα λοιπόν στον πατέρα μου ότι είναι
εγκληματίας». Εκείνος τού απάντησε ότι δεν έμαθε για τα στρατόπεδα
συγκέντρωσης παρά μετά το τέλος του πολέμου και ότι άνθρωποι σαν και αυτόν δεν
ήταν εγκληματίες. Πεπεισμένος ότι η γενιά του πατέρα του είχε αδίκως
στιγματιστεί και ότι το Ολοκαύτωμα είχε γίνει μια βιομηχανία με σκοπό να
πλήξει την εθνική υπερηφάνεια των Γερμανών, ο Ούντο Βόιτ δεν άργησε να γίνει
εθνικιστής.

Τελείως…

… διαφορετική είναι η ιστορία του Νιρ, που γεννήθηκε το 1943 στη Δρέσδη από
έναν πατέρα που ήταν φανατικός ναζί. Ο Νιρ εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα
το 1965, εργάστηκε σε ένα εργοστάσιο αυτοκινήτων και στη συνέχεια σπούδασε
φιλοσοφία. «Έπειτα, άρχισα να διδάσκω σε διάφορα τεχνικά ινστιτούτα. Όταν
έπεσε το Τείχος του Βερολίνου, το 1989, έχασα τη δουλειά μου, όπως πολλοί
άλλοι». Και μια ημέρα πέρασε στην ακροδεξιά και εντάχθηκε στο Εθνικό
Δημοκρατικό Κόμμα. «Ο Βόιτ είναι ένας πρώην αξιωματικός κι εγώ είμαι ένας
πρώην κομμουνιστής, αλλά έχουμε μια κοινή πεποίθηση» λέει ο Νιρ στον
ανταποκριτή της «Νιου Γιόρκ Τάιμς». «Και η πεποίθησή μας αυτή είναι ότι οι
Σοσιαλδημοκράτες και οι Χριστιανοδημοκράτες εγκατέλειψαν τον μέσο Γερμανό. Το
μόνο κόμμα που τον υπερασπίζεται είναι το δικό μας».